Advertisements
Tag Archives: Τοκετός

Τοκετός: Αυτά που δεν σας έχει πει κανείς για μετά τη γέννα

16 Σεπτ.
Η εγκυμοσύνη σε λίγο φτάνει στο τέλος της και μια νέα φάση στη ζωή σας ξεκινά. Είστε σίγουρη ότι ξέρετε ακριβώς τι να περιμένετε;

Η στιγμή του τοκετού σίγουρα είναι μαγική. Όχι, όμως, τόσο ώστε να έχει τη δυνατότητα να σας κάνει να επιστρέψετε στη ζωή -και το σώμα- που είχατε πριν μείνετε έγκυος σαν να μπήκατε σε χρονομηχανή. Για να μη βρεθείτε προ εκπλήξεως, σας ενημερώνουμε για οχτώ πράγματα που πιθανότατα κανείς δεν σας έχει πει να περιμένετε ότι θα σας συμβούν μετά τη γέννα.

1. Όσο βρίσκεστε στο μαιευτήριο, δεν θα νιώθετε σαν να είστε σε spa. Όλες οι μέλλουσες μαμάδες γνωρίζουν ότι η διαδικασία του τοκετού θα έχει μία δόση πόνου. Εκείνο που δεν σκέφτονται είναι ότι μία ακόμη -μικρότερη- δόση θα υπάρχει και αργότερα. Στην περίπτωση που κάνετε καισαρική, τότε ο οργανισμός σας θα έχει να αναρρώσει από μια κανονική επέμβαση. Αλλά, ακόμα κι αν κάνετε φυσιολογικό τοκετό, οι πιθανότητες να έχετε τομές και ράμματα είναι πολλές, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα νιώθετε ερεθισμό και πρήξιμο, οπότε δεν θα είστε και τόσο άνετα. Ευτυχώς, ο οργανισμός σας αμέσως μετά τον τοκετό θα κάνει έναν «αγώνα δρόμου» για να επανέλθει και η βελτίωση θα είναι αισθητή κάθε μέρα και περισσότερο.

2. Η κοιλιά σας δεν θα γίνει επίπεδη σε μία μέρα. Η μήτρα σας χρειάζεται περίπου έξι εβδομάδες για να αποκτήσει ξανά το αρχικό της σχήμα και μέγεθος, οπότε θα δείχνετε σαν να είστε τουλάχιστον πέντε μηνών έγκυος για αρκετό καιρό ακόμα. Ωστόσο, ήδη μία εβδομάδα μετά τον τοκετό, θα έχετε χάσει αρκετό βάρος και η κοιλιά θα αρχίσει να «πέφτει». Αν κάνετε καισαρική, θα χρειαστείτε περισσότερο χρόνο, ώστε να θρέψουν η τομή και οι μύες. Το «κλειδί» για να αποκτήσετε ξανά γρήγορα τη σιλουέτα που είχατε πριν μείνετε έγκυος και να φορέσετε το παλιό σας τζιν δεν είναι άλλο από τη γυμναστική, γι’ αυτό ξεκινήστε κάποιο είδος άσκησης αμέσως μόλις το επιτρέψει ο γυναικολόγος σας.

3. Η πρώτη φορά που θα ανεβείτε στη ζυγαριά μετά τη γέννα, ίσως σας επιφυλάσσει μια μικρή απογοήτευση. Όταν επέστρεψα στο σπίτι από το μαιευτήριο μετά τη γέννηση του γιου μου, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ανέβω στη ζυγαριά. Δεδομένου ότι το μωρό ζύγιζε 3.150 γραμμάρια, πίστευα ότι θα είχα χάσει τουλάχιστον πέντε-έξι κιλά από αυτά που πήρα στην εγκυμοσύνη. Όμως, είχα χάσει μόλις τέσσερα! Στην πραγματικότητα, χρειάζεται αρκετός χρόνος για να εξαφανιστεί το επιπλέον βάρος, ο οποίος μάλιστα έχει άμεση σχέση με τον αριθμό των κιλών που πρέπει να χαθούν. Με πιο απλά λόγια, όσο περισσότερα κιλά πήρατε στην εγκυμοσύνη, τόσο περισσότερο θα πρέπει να περιμένετε (και να προσπαθείτε) για να επανέλθετε στα φυσιολογικά σας. Ένα υγιεινό, ισορροπημένο διαιτολόγιο θα σας βοηθήσει να χάσετε το επιπλέον βάρος, αλλά και να αντεπεξέλθετε στις ενεργειακές ανάγκες που θα προκύψουν από τις αυξημένες υποχρεώσεις σας.

4. Μια απλή επίσκεψη στην τουαλέτα μπορεί να αποδειχτεί δυσάρεστη εμπειρία. Η πρώτη επίσκεψη στην τουαλέτα είναι κάτι που αγχώνει τις νέες μητέρες, σχεδόν όσο και ο τοκετός. Η λύση δεν είναι να προσπαθήσετε να την αναβάλλετε όσο το δυνατόν περισσότερο, αφού κάτι τέτοιο είναι πιθανό να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, που με τη σειρά της θα επιδεινώσει κι άλλο την κατάσταση. Αντίθετα, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πίνετε άφθονο νερό και να τρώτε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (όπως φρούτα και λαχανικά), που συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Εάν υποφέρατε από αιμορροΐδες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν αποκλείεται η κατάσταση να επιδεινωθεί μετά από ένα φυσιολογικό τοκετό. Τα καλά νέα είναι ότι, μόλις το σώμα αναρρώσει από τη γέννα, οι πιθανότητες να εξαφανιστούν όσο ξαφνικά έκαναν την εμφάνισή τους είναι πολλές. Τα κακά νέα είναι ότι μέχρι τότε θα σας ταλαιπωρούν. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να αντιμετωπίσετε την κατάσταση είναι, πρώτα από όλα, να φροντίσετε τη ρύθμιση των κενώσεων με την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και, στη συνέχεια, να εφαρμόζετε τοπικά ειδικά διαλύματα και καταπραϋντικές κρέμες. Επίσης, η επαφή με κρύο νερό ανακουφίζει από την ενόχληση.

5. Δεν θα μπορείτε να αναγνωρίσετε το στήθος σας (και θα πονάει, επίσης!). Ακόμα κι αν δεν σκοπεύετε να θηλάσετε, το στήθος σας είναι προγραμματισμένο να «κατεβάσει» γάλα και αυτό θα κάνει. Τρεις-τέσσερις μέρες μετά τον τοκετό, η παραγωγή γάλακτος θα σας κάνει να το νιώθετε πρησμένο, σκληρό και ευαίσθητο. Μην ξεχάσετε να φοράτε συνέχεια ένα εφαρμοστό, υποστηρικτικό σουτιέν (ναι, ακόμα και τη νύχτα). Την πέμπτη μέρα, ο πόνος και το πρήξιμο αρχίζουν να υποχωρούν και το στήθος επιστρέφει στο κανονικό του μέγεθος μετά από μία εβδομάδα έως δέκα μέρες.

6. Η ευτυχία της μητρότητας δεν θα αποτυπώνεται στον καθρέφτη σας. Αν περνάτε τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης γκρινιάζοντας για τη φαρδιά λεκάνη, τις πρησμένες γάμπες και τους γεμάτους κυτταρίτιδα μηρούς σας, ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσετε. Τουλάχιστον, τα μαλλιά σας είναι πιο πλούσια και στιλπνά από ποτέ και η επιδερμίδα σας λάμπει. Κάτι που δεν θα μπορούσε κανείς να σας υποσχεθεί ότι θα εξακολουθεί να συμβαίνει και μετά τη γέννα. Η απώλεια μαλλιών -ή «διάχυτη αλωπεκία», όπως ονομάζεται επιστημονικά- είναι πολύ συχνό φαινόμενο κατά το διάστημα που ακολουθεί το πέρας της εγκυμοσύνης. Μετά από μια μεγάλη φάση ανάπτυξης, η τριχοφυΐα αναστέλλεται για λίγο, για να επανέλθει σε μια φυσιολογική κατάσταση λίγους μήνες μετά. Πολύ σπάνια, η τριχόπτωση μπορεί να είναι αρκετά έντονη ώστε να αφήνει ευδιάκριτα κενά στο κεφάλι, αλλά ακόμα σπανιότερα προκαλεί μόνιμο πρόβλημα. Όσο για το δέρμα, η επίδραση των ορμονικών αλλαγών της λοχείας στην επιδερμίδα, κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ακμής ή την επιδείνωσή της εφόσον προϋπήρχε. Πρόκειται, επίσης, για ένα πρόβλημα που θα ξεπεραστεί από μόνο του σε μερικές εβδομάδες, όταν αποκατασταθεί η ισορροπία στα επίπεδα των ορμονών. Μέχρι τότε, να καθαρίζετε σχολαστικά το πρόσωπο πρωί και βράδυ και να το φροντίζετε με προϊόντα που έχουν μη φαγεσωρογόνο σύνθεση.

7. Θα υπάρχουν στιγμές που θα νομίζετε ότι έχετε τρελαθεί! Οι αλλαγές στη διάθεση είναι ένα πολύ συνηθισμένο χαρακτηριστικό της λοχείας. Πρόκειται για τα διάσημα «baby blues», που ξεκινούν γύρω στην τρίτη μέρα από τον τοκετό και διαρκούν περίπου δύο εβδομάδες. Στη φυσιολογική μορφή τους, προκαλούν στη λεχώνα κάθε τόσο την αίσθηση ότι δεν είναι ικανή να ελέγξει τα νεύρα και τα συναισθήματά της. Αν η κατάσταση είναι πιο σοβαρή ή διαρκεί περισσότερο χρόνο, τότε δεν αποκλείεται να πρόκειται για επιλόχειο κατάθλιψη, μια κατάσταση που χρήζει ιατρικής αντιμετώπισης.

8. Τις περισσότερες μέρες δεν θα χρειάζεται να βγάλετε τις πιτζάμες σας. Περιμένετε πώς και πώς να απαλλαγείτε από τη φουσκωμένη κοιλιά, για να επιστρέψετε στις παλιές σας συνήθειες, να ξαναβγείτε με τις φίλες σας, να πάτε πάλι βόλτες και εκδρομές, χωρίς να λαχανιάζετε μόλις περπατήσετε δέκα μέτρα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι θα χρειαστεί να περιμένετε λίγο ακόμα. Καλύτερα οραματιστείτε την εικόνα σας για τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό ως εξής: Το σπίτι μοιάζει σαν βομβαρδισμένο, με ριλάξ, πάνες, μαξιλάρια και σακούλες από δώρα πεταμένα από εδώ κι από εκεί. Εσείς είστε άλουστη, αμακιγιάριστη και ξενυχτισμένη και συνεχίζετε να φοράτε τις πιτζάμες σας, μολονότι είναι έξι το απόγευμα. Όμως, όλα αυτά ανήκουν στο στάδιο της προσαρμογής σας σ’ αυτή την καινούργια υπέροχη φάση της ζωής σας, στη μητρότητα. Γι’ αυτό, βάλτε σε προτεραιότητα τη φροντίδα του μωρού και του εαυτού σας, προσπαθήστε να ξεκουράζεστε όταν αυτό κοιμάται -αντί να βάζετε ηλεκτρική σκούπα και πλυντήριο- και πείτε διακριτικά σε συγγενείς και φίλους ότι θα θέλατε να τηλεφωνούν πριν εμφανιστούν στην πόρτα σας – εκτός αν έρχονται διατεθειμένοι να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού ή τα ψώνια στο σουπερμάρκετ. Σύντομα, θα διαπιστώσετε ότι μπορείτε να βάλετε μια σειρά σ’ αυτό που προσωρινά αποκαλείτε «χάος».

kids.in.gr

Advertisements

Η καισαρική τομή επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου

16 Σεπτ.
Νέα Υόρκη
Μακροχρόνια επίπτωση στον εγκέφαλο φαίνεται να έχει η γέννηση δια καισαρικής τομής, τουλάχιστον στα πειραματόζωα, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS ONE.

Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γέιλ διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που είχαν γεννηθεί με φυσιολογικό τοκετό παρήγαγαν την εγκεφαλική πρωτεΐνη UCP2, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ιππόκαμπου, περιοχή που ευθύνεται για την μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη μνήμη.

Ωστόσο, στα πειραματόζωα που γεννήθηκαν με καισαρική τομή η παραγωγή της UCP2 ήταν εξασθενημένη, με αποτέλεσμα τα τρωκτικά να έχουν λιγότερη πρωτεΐνη στον εγκέφαλό τους, συγκριτικά με εκείνα που είχαν γεννηθεί φυσιολογικά.

Επίσης οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα ποντίκια που είχαν τροποποιηθεί γενετικά να μην παράγουν την πρωτεΐνη UCP2, είχαν μειωμένο αριθμό και μέγεθος νευρικών κυττάρων στον ιππόκαμπο, όπως επίσης και αριθμό συνάψεων μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Όταν τα πειραματόζωα μεγάλωσαν είχαν εξασθενημένη επίδοση σε δοκιμασία λαβυρίνθου που μετρούσε την μνήμη και τη γνωστικότητά τους.

Όπως εξηγεί ο Δρ Ταμας Χορβαθ η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της πρωτεΐνης στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη συμπεριφορά. Η αυξανόμενη συχνότητα των καισαρικών τομών (με γνώμονα την άνεση και όχι την ιατρική αναγκαιότητα) μπορεί να έχει διαρκείς επιπτώσεις στην εξέλιξη του εγκεφάλου και την λειτουργία και των ανθρώπων.

Ο ερευνητής τονίζει ότι η μελέτη θα πρέπει να επαναληφθεί σε ανθρώπους, καθώς ακόμη κι αν η καισαρική τομή επηρεάζει την παραγωγή της πρωτεΐνης UCP2 στον ανθρώπινο εγκέφαλο, το είδος των αλλαγών συμπεριφοράς που παρατηρείται στους ανθρώπους μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που διαπιστώθηκε στα πειραματόζωα.

Οι κλινικές μελέτες θα πρέπει να θέσουν υπό μακροχρόνια παρατήρηση τους εθελοντές ώστε να καταγραφούν οι τυχόν διαφορές στη μάθηση και τη μνήμη αυτών που γεννήθηκαν με καισαρική τομή, συγκριτικά με εκείνους που γεννήθηκαν φυσιολογικά.

Πάντως, παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική τομή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας.

Ο Δρ Χορβαθ που μελετά χρόνια την πρωτεΐνη UCP2 σημειώνει ότι η παραγωγή της επηρεάζεται από το στρες και πιστεύεται ότι βοηθά τα κύτταρα να επιβιώσουν σε στρεσογόνα περιβάλλοντα. Το σωματικό στρες που συνεπάγεται η κάθοδος του εμβρύου από το γεννητικό κανάλι μπορεί να προάγει την UCP2 στα νεογνά. Επίσης η πρωτεΐνη βοηθά τα κύτταρα να μεταβολίσουν το λίπος, βασικό συστατικό του μητρικού γάλακτος. Ο ερευνητές εικάζει λοιπόν ότι η πρωτεΐνη μπορεί να βοηθά τα βρέφη στην μετάβασή τους στον θηλασμό.

health.in.gr

Η καισαρική τομή.

13 Σεπτ.

Η καισαρική τομή μπορεί να είναι προγραμματισμένη, δηλαδή να έχει αποφασιστεί ως μέθοδος τοκετού ή να είναι επείγουσα διαδικασία που χρειάζεται να γίνει κατά τη διάρκεια του τοκετού.

Βέβαια η επέμβαση αυτή καθαυτή είναι ακριβώς η ίδια, είτε έχει προγραμματιστεί είτε είναι επείγουσα. Ωστόσο οι λόγοι που οδήγησαν στην απόφαση αυτή μπορεί να είναι διαφορετικοί.

Οι προγραμματισμένες καισαρικές τομές γίνονται όταν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι που υποδεικνύουν ότι ένας κολπικός τοκετός είναι ενδεχομένως επικίνδυνος για τη μητέρα και το μωρό όπως:

* η ισχιακή προβολή
* η λοξή θέση
* δύο ή περισσότερα μωρά
* κάποια ασθένεια των νεφρών, της καρδιάς ή των πνευμόνων
* ο διαβήτης
* η προεκλαμψία ή η αύξηση της πίεσης
* όταν το προηγούμενο παιδί έχει γεννηθεί με καισαρική
* άλλοι ιατρικοί λόγοι

Επείγουσα καισαρική τομή γίνεται όταν κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού προκύψει κάποιος λόγος, ο οποίος μας αναγκάζει να ολοκληρώσουμε με καισαρική τομή:

* πρόπτωση του ομφάλιου λώρου
* σημάδια εμβρυϊκής ή μητρικής δυσφορίας
* δυσαναλογία, όταν δηλαδή το έμβρυο είναι πολύ μεγάλο και δε μπορεί να γεννηθεί κολπικά
* άλλοι επείγοντες λόγοι

Όταν η καισαρική τομή είναι προγραμματισμένη, η γυναίκα πηγαίνει το πρωϊ στο μαιευτήριο, νηστική απ” το προηγούμενο βράδυ. Μπαίνει στην αίθουσα παραλαβής όπου γίνεται ο καθορισμένος προεγχειρητικός έλεγχος κι η απαραίτητη προετοιμασία και στη συνέχεια μεταφέρεται στην αίθουσα τοκετού. Εκεί γίνεται η επισκληρίδιος αναισθησία κι όταν όλα είναι έτοιμα, ξεκινάει η διαδικασία.

Στην επείγουσα καισαρική τομή, η γυναίκα μεταφέρεται αμέσως στην αίθουσα των χειρουργείων, όπου ο αναισθησιολόγος χορηγεί επιπλέον δόση επισκληριδίου κι όταν όλα είναι έτοιμα ξεκινάει η διαδικασία.

Ο γιατρός κάνει μια μικρή τομή στο κατώτερο τμήμα της κοιλιάς και φτάνοντας στη μήτρα βγάζει το μωρό. Στη συνέχεια το παραλαμβάνει η μαία, η οποία αφού το περιποιηθεί το δίνει στη μητέρα του να το αγκαλιάσει και στη συνέχεια μεταφέρεται στη μονάδα νεογνών αφού το δει και ο πατέρας.

Ο γιατρός εν τω μεταξύ βγάζει τον πλακούντα και ξεκινάει να ράβει την τομή.

Όταν ολοκληρωθεί η καισαρική, η γυναίκα μεταφέρεται στην αίθουσα ανάνηψης όπου το προσωπικό παρακολουθεί τη γενική της κατάσταση, κι αν η μήτρα έχει συσπαστεί.

Φροντίδα της μέλλουσας μητέρας στο μαιευτήριο

13 Σεπτ.
Είστε στο μήνα σας και κάποιο από τα συμπτώματα έναρξης του τοκετού σάς προειδοποιεί, ότι πρέπει σύντομα να ξεκινήσετε το δρόμο προς το μαιευτήριο. Φτάνετε στο μαιευτήριο, μα συνήθως χρειάζεται αρκετός χρόνος μέχρι τη γέννηση του μωρού σας. Τι γίνεται όλο αυτό το διάστημα;

Σε όλο αυτό το διάστημα αναμονής το ιατρικό και μαιευτικό προσωπικό του νοσοκομείου θα δώσει την απαραίτητη φροντίδα, προκειμένου να εξασφαλιστεί μία ομαλή πορεία του τοκετού και να αντιμετωπιστούν οι τυχόν δυσκολίες.

Η πρώτη επαφή με το χώρο του νοσοκομείου και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ενδεχομένως να σας γεμίσει άγχος, για το τι θα ακολουθήσει… αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό! Σε αυτή τη φάση χρειάζεται ηρεμία, εμπιστοσύνη και συνεργασία.

Η βασική φροντίδα που θα λάβετε μετά την άφιξή σας στο μαιευτήριο περιλαμβάνει τις ακόλουθες διαδικασίες:

  • Λαμβάνεται το ιατρικό και μαιευτικό ιστορικό της μητέρας και προσκομίζονται όλες οι εξετάσεις, που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  • Η επίτοκος οδηγείται στο εξεταστήριο, όπου ελέγχονται τα ζωτικά σημεία της (θερμοκρασία, σφύξεις, πίεση, καρδιακή παλμοί), ελέγχονται οι καρδιακοί παλμοί του εμβρύου, το σχήμα και η προβολή του και οι συστολές της μήτρας σε ένταση και διάρκεια.
  • Γίνεται έλεγχος της διαστολής του τραχήλου, ενώ επιβεβαιώνονται τα συμπτώματα που αναφέρει η μητέρα (π.χ. αιμορραγία, ύπαρξη αμνιακού υγρού, συσπάσεις της μήτρας, κ.ά.).

Μόλις συγκεντρωθούν όλες οι πληροφορίες που έχουν προκύψει από τον παραπάνω έλεγχο, γίνεται αξιολόγηση της κατάστασης.

Εάν από τα παραπάνω δε διαπιστωθούν σημεία έναρξης του τοκετού, δεν παρατηρηθεί κάποιο άλλο πρόβλημα και το ιστορικό της μητέρας δεν είναι επιβαρημένο για οποιοδήποτε λόγο, τότε η επίτοκος μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της, αφού προηγουμένως δοθούν οι απαραίτητες οδηγίες.

Προετοιμασία για την καισαρική τομή

13 Σεπτ.
Σε περίπτωση που η γυναίκα πρόκειται να γεννήσει με καισαρική, η προετοιμασία περιλαμβάνει και κάποιες επιπλέον νοσηλευτικές και ιατρικές πράξεις, όπως π.χ. καθετηριασμός της ουροδόχου κύστεως, ξύρισμα κοιλιακής χώρας, προετοιμασία για ολική ή μερική αναισθησία, αλλά και μια σειρά άλλων απαραίτητων ιατρικών πράξεων που εκτελούνται σε μια χειρουργική επέμβαση.Η ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα μετά τον τοκετό εξειδικεύεται προς δύο κατευθύνσεις:

  • Νοσηλευτική φροντίδα της μητέρας

Από την αίθουσα τοκετού η γυναίκα μεταφέρεται στην αίθουσα εντατικής παρακολούθησης, μέχρι να βεβαιωθεί η σταθερότητα της υγείας της. Στη συνέχεια μεταφέρεται στο δωμάτιό της (τμήμα λεχωίδων), όπου υπάρχει η δυνατότητα να θηλάσει το μωρό της, να δει τα αγαπημένα της πρόσωπα και να αναρρώσει υπό την παρακολούθηση και φροντίδα των γιατρών και των μαιών του τμήματος.

  • Ανάνηψη νεογνού

Η ανάνηψη ξεκινά αμέσως μετά τη γέννηση με καθαρισμό των αναπνευστικών οδών (στοματάκι, ρουθουνάκια), κόψιμο και απολίνωση του ομφάλιου λώρου και συνεχίζεται με τις πρώτες φροντίδες που δίνονται μέσα στην αίθουσα τοκετού (π.χ. έλεγχος αντανακλαστικών και καλής υγείας του νεογνού, καθαριότητα, εξασφάλιση σταθερής θερμοκρασίας σώματος, κ.ά.). Στη συνέχεια ακολουθεί μεταφορά του νεογνού στο νεογνολογικό τμήμα. Εκεί θα του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα από το εξειδικευμένο προσωπικό μέχρι και την τελική αναχώρησή του για το σπίτι μαζί με τη μητέρα.

Προετοιμασία για τον τοκετό.

13 Σεπτ.

Στην περίπτωση που διαπιστωθεί έναρξη τοκετού ή υπάρχουν ιατρικοί λόγοι που επιβάλλουν την εισαγωγή της μητέρας στο νοσοκομείο για να γεννήσει, τότε στη μητέρα γίνεται η απαραίτητη προετοιμασία.

Η προετοιμασία της επιτόκου περιλαμβάνει:

  • Υποκλυσμό και ευπρεπισμό των έξω γεννητικών οργάνων.
  • Λήψη αίματος (για διασταύρωση ομάδας αίματος, βιοχημικό έλεγχο και συμπληρωματικό εργαστηριακό έλεγχο).
  • Παρακολούθηση της επιτόκου (με καρδιοτοκογράφο), όπου καταγράφεται ο καρδιακός παλμός του εμβρύου και η δραστηριότητα της μήτρας (διάρκεια και ένταση συσπάσεων).
  • Χορηγείται ενδοφλέβια στη μητέρα φυσιολογικός ορός, για να ενυδατώνεται και να μπορεί μέσω ενδοφλέβιας οδού να γίνεται χορήγηση παυσίπονων ή άλλων φαρμάκων.
  • Κατά διαστήματα ελέγχονται τα εξωτερικά γεννητικά όργανα της μητέρας (για παρουσία αίματος, αμνιακού υγρού) και τα ζωτικά σημεία της.
  • Κατά διαστήματα γίνεται κολπική εξέταση, για να ελεγχθεί η διαστολή του τραχήλου και η εμπέδωση του εμβρύου.
  • Η μητέρα σε όλη τη διάρκεια αναμονής μπορεί να ενημερώνεται και να εξυπηρετείται (αν θέλει να πιει νερό ή να ουρήσει) από το προσωπικό.
  • Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ο υπέρηχος, προκειμένου να προσδιοριστούν: το σχήμα, η προβολή, το βάρος, η ύπαρξη ή όχι περιδέσεων ομφάλιου λώρου, αλλά και άλλοι παράγοντες από τους οποίους θα εξαρτηθεί η πορεία του τοκετού.
  • Βασική φροντίδα του προσωπικού είναι η ψυχολογική στήριξη της εγκύου σε όλη τη διάρκεια αναμονής μέχρι τον τοκετό. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί μια ελεγχόμενη πορεία, έτσι ώστε να διατηρηθεί η επίτοκος σε καλή ψυχοσωματική κατάσταση για να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του τοκετού.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι:

Οι παραπάνω ενέργειες που γίνονται για την προετοιμασία της επιτόκου μετά την άφιξή της στο μαιευτήριο είναι οι καθιερωμένες, ωστόσο η σειρά με την οποία θα γίνουν, η αξιολόγηση των χρόνων που θα εκτελεστεί κάθε μία ενέργεια και οποιαδήποτε άλλη ιατρική πράξη χρειαστεί να γίνει, είναι μία εξατομικευμένη διαδικασία για κάθε γυναίκα που ετοιμάζεται να γεννήσει.

Η ακριβής γνώση του ιατρικού ιστορικού είναι πολύ σημαντική, έτσι ώστε να γίνει σωστή αξιολόγηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η έγκυος, όταν φτάνει στο μαιευτήριο.

Σε όλη τη διάρκεια εξέλιξης του τοκετού είναι απαραίτητη η συνεχής συνεργασία μεταξύ μητέρας και προσωπικού του μαιευτηρίου για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Επιπλοκές κατά τον τοκετό, σε δίδυμη κύηση.

13 Σεπτ.

 

 

Οι δίδυμες κυήσεις μπορεί να παρουσιάσουν διάφορα προβλήματα κατά τον τοκετό. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Ανώμαλες προβολές και ανώμαλα σχήματα των εμβρύων.
Σύμφωνα με τις στατιστικές παρατηρήσεις σε ποσοστό 45% των κυήσεων και τα δύο έμβρυα προβάλλουν με κεφαλική προβολή, σε ποσοστό 35% το ένα προβάλλει με κεφαλική και το άλλο με ισχιακή, σε 10% και τα δύο έμβρυα προβάλλουν με ισχιακή, ενώ στο υπόλοιπο 10% το ένα προβάλλει με εγκάρσιο σχήμα και το άλλο με ισχιακή ή κεφαλική προβολή. Η διάταξη των εμβρύων κατά τον τοκετό εξ ορισμού εμπερικλείει σοβαρούς κινδύνους, λόγω του αυξημένου ποσοστού τραυματικών συμβάντων, τα οποία επηρεάζουν αρνητικά τους περιγεννητικούς δείκτες. Οι επιπλοκές αυτές, κατά κανόνα, με την εφαρμογή της υπερηχογραφίας κατά τον τοκετό είναι προβλέψιμες και ως εκ τούτου η έγκαιρη εφαρμογή της καισαρικής τομής αποτελεί τη λύση ανάγκης.

Πέρα από τις παραπάνω δυστοκίες, η διαπίστωση εγκάρσιου σχήματος του δεύτερου εμβρύου μετά την αυτόματη έξοδο του πρώτου σε κεφαλική προβολή, αποτελεί ένα επείγον μαιευτικό πρόβλημα. Σ΄ αυτή την περίπτωση οι περισσότεροι ερευνητές συνιστούν την εκτέλεση επείγουσας καισαρικής τομής. Ο άμεσος εσωτερικός μετασχηματισμός και εξελκυσμός του δεύτερου εμβρύου είναι αποδεκτός μόνο σε πολύτοκες με βάρος εμβρύου μικρότερου από 2.500 γραμμάρια.

Πρόπτωση του ομφαλίου λώρου.
Η επιπλοκή αυτή εμφανίζεται σε ποσοστό 8,5% περίπου και σχετίζεται με ανώμαλες προβολές, ιδιαίτερα κατά τον τοκετό του δευτέρου εμβρύου, μετά τη ρήξη των εμβρυϊκών υμένων.

Ο δυσλειτουργικός τοκετός, λόγω υπερδιάτασης των τοιχωμάτων της μήτρας, αποτέλεσε αντικείμενο έντονων συζητήσεων και αμφισβητήσεων. Σήμερα, η άποψη αυτή δεν φαίνεται να έχει πλέον φανατικούς οπαδούς.

Αιμορραγία κατά την υστεροτοκία.
Η μεγάλη επιφάνεια πρόσφυσης του πλακούντα (πλακουντιακή άλω) φαίνεται να δίνει μια ικανοποιητική απάντηση, όσον αφορά το αυξημένο ποσοστό των αιμορραγιών της υστεροτοκίας στις περιπτώσεις με δίδυμη κύηση.

Τα δίδυμα γεννιούνται πάντα πρόωρα;

Ακριβώς επειδή η γυναικεία μήτρα δεν είναι φτιαγμένη για να φέρει περισσότερα από ένα μωρά, δεν είναι σύνηθες μια δίδυμη κύηση να φτάσει στις 40 εβδομάδες (9 μήνες). Χαρακτηριστικά, οι γυναικολόγοι εξηγούν ότι, αν δούμε την κοιλιά μιας γυναίκας με δίδυμα στις 32 εβδομάδες, φαίνεται σαν τελειόμηνος με ένα μωρό. Οι δίδυμες κυήσεις συνήθως διαρκούν λιγότερες εβδομάδες (ο τοκετός συνήθως πραγματοποιείται γύρω στην 36η – 37η εβδομάδα της κυήσεως), πράγμα που μπορεί να μη δημιουργεί πρόβλημα και τα μωρά να μη θεωρούνται πρόωρα, αρκεί να γεννηθούν μετά τις 34 εβδομάδες και να είναι βαρύτερα από 2.500 ή 2.700 γραμμάρια.

Αμέσως μόλις τα μωρά γεννηθούν, ο γιατρός θα κάνει τον απαραίτητο έλεγχο προκειμένου να αποφανθεί αν θα πάνε στην εντατική μονάδα νεογνών. Αν και κάποια μαιευτήρια έχουν ως κανονισμό ότι όλα τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα πρέπει να παραμείνουν στη μονάδα, το θεωρούν απαραίτητο μόνο όταν ζυγίζουν κάτω από 2.000 γραμμάρια. Αν τα μωρά σας έχουν ικανοποιητικό βάρος και δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα υγείας, το πιθανότερο είναι να οδηγηθούν στο θάλαμο νεογνών και να μείνουν εκεί για 2 ημέρες.

Τοκετός σε δίδυμη κύηση

13 Σεπτ.
Τα δίδυμα μπορούν να γεννηθούν φυσιολογικά, αν ο γιατρός εκτιμήσει την προβολή και τη θέση των εμβρύων στη μήτρα και καταλήξει ότι τα μωρά βρίσκονται με κεφαλική προβολή και τα δύο.

Οι άλλες προβολές είναι το ένα μωρό με κεφαλική και το άλλο με ισχιακή προβολή ή και τα δύο με ισχιακή προβολή, ενώ υπάρχει κι ένα μικρότερο ποσοστό εμβρύων που η θέση τους αποτελεί συνδυασμό διαφόρων σχημάτων. Μερικές φορές, ακόμη κι αν το πρώτο μωρό έρχεται φυσιολογικά, μπορεί να υπάρξει πρόβλημα στη γέννηση του δεύτερου μωρού.

Το ζήτημα είναι ότι μερικές φορές μπορεί το πρώτο να έρχεται φυσιολογικά, να βγει, και στη συνέχεια το δεύτερο, επειδή έχει αποκτήσει χώρο στη μήτρα, να πάρει άλλη θέση και να χρειαστεί τελικά να γίνει καισαρική ή εσωτερικός μετα­σχηματισμός με παρέμβαση του μαιευτήρα, ώστε να αλλάξει η θέση του μωρού. Η επέμβαση αυτή ενέχει, όμως, κάποιους κινδύνους. Γι’ αυτό, η προγραμματισμένη εφαρμογή της καισαρικής τομής αποτελεί επιλογή των περισσότερων γυναικολόγων για μεγαλύτερη ασφάλεια τόσο για τη μητέρα όσο και τα μωρά.

Κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι απαραίτητος ο καρδιογραφικός έλεγχος και των δύο εμβρύων, ενώ η εφαρμογή της υπερηχογραφίας κατά την εξέλιξη του τοκετού αποτελεί μια επιπλέον διασφάλιση για την ομαλή διεκπεραίωσή του. Αυτό σημαίνει ότι γύρω σας θα βρίσκεται μεγαλύτερος αριθμός ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού (συμπεριλαμβανομένων του αναισθησιολόγου, των νεογνολόγων και των νοσοκόμων), ενώ είναι πολύ πιθανό να μην επιτρέπεται η είσοδος στο σύζυγό σας. Μπορεί αυτό να σας απογοητεύει, αλλά παρηγορηθείτε με τη σκέψη ότι αυτά τα μέτρα είναι απαραίτητα για να εξασφαλιστεί ένας όσο το δυνατόν ασφαλής τοκετός.

Η ελεγχόμενη χρήση ωκυτοκίνης σε ορισμένες περιπτώσεις δυσλειτουργικού τοκετού είναι αποδεκτή, ενώ θα πρέπει να αξιολογείται ο ρυθμός προόδου των διάφορων παραμέτρων του τοκετού, όπως η διαστολή του τραχηλικού στομίου και η πρόοδος της εμπέδωσης της προβάλλουσας μοίρας του εμβρύου. Η παράταση του τοκετού πέραν των 6 ωρών δεν είναι αποδεκτή.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου του τοκετού, ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην έξοδο του δεύτερου εμβρύου, του οποίου η περιγεννητική θνησιμότητα επιβαρύνεται κατά 50% σε σχέση με το πρώτο έμβρυο. Η επιβάρυνση αυτή αποδίδεται:

  • στη γενικευμένη ισχαιμία στην περιοχή της πλακουντιακής κυκλοφορίας, η οποία εγκαθίστανται μετά την έξοδο του πρώτου εμβρύου,
  • στο αυξημένο ποσοστό των ανώμαλων προβολών του δεύτερου διδύμου (περίπου 43%),
  • στην αυξημένη συχνότητα πρόπτωσης του ομφαλίου χώρου και
  • στο σπασμό, ο οποίος παρατηρείται στο κατώτερο τμήμα της μήτρας.

Κατά την τρίτη περίοδο του τοκετού, ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην έγκαιρη εφαρμογή μητροσυσπαστικής αγωγής, με την οποία επιτυγχάνεται η βιολογική απολίνωση των αγγείων της εκτεταμένης περιοχής της πλακουντιακής άλω.

Ενδείξεις επικείμενου πρόωρου τοκετού;; Κάντε το τεστ.

13 Σεπτ.
Μια απλή εξέταση μπορεί να προσδιορίσει, εάν οι έγκυες, που παρουσιάζουν ενδείξεις επικείμενου πρόωρου τοκετού, πρόκειται όντως να γεννήσουν πρόωρα ή όχι, αναφέρουν Βρετανοί ερευνητές.

Στην πραγματικότητα, επισημαίνουν οι Βρετανοί επιστήμονες, λιγότερες από τις μισές γυναίκες που παρουσιάζουν ενδείξεις για επικείμενο πρόωρο τοκετό, γεννούν πρόωρα, με αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να υποβάλλονται συχνά σε περιττές εξετάσεις ή να νοσηλεύονται ενώ δεν είναι πραγματικά απαραίτητο.

Οι ερευνητές βρήκαν, ότι ένα σχετικά φθηνό και εύκολο στη χρήση τεστ που μετρά τα επίπεδα μίας πρωτεΐνης, που ονομάζεται εμβρυϊκή φιμπρονεκτίνη (fFN), θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα των περιττών εξετάσεων και της μη απαραίτητης ενδονοσοκομειακής φροντίδας. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει, ότι όταν υπάρχει διαρροή της fFN σε ένα συγκεκριμένο στάδιο της κύησης (δηλαδή υψηλά επίπεδα της fFn που προκύπτουν απο το τέστ), υπάρχουν μεγαλύτερες πιθανότητες πρόωρου τοκετού.

Η εξέταση για τη μέτρηση της fFN γίνεται κατά τον ίδιο χρόνο με την κολπική εξέταση, που διεξάγεται πάντα, όταν μια έγκυος εισάγεται στο νοσοκομείο με κοιλιακό άλγος. Αν τα αποτελέσματα δείξουν χαμηλά επίπεδα της fFN, αναφέρουν οι ερευνητές, οι πιθανότητες επικείμενου πρόωρου τοκετού είναι χαμηλές.

Προκειμένου να προσδιορίσουν τη χρησιμότητα της εξέτασης, οι ερευνητές ανέλυσαν αρχικά 22 περιστατικά γυναικών, που εισήχθησαν στο νοσοκομείο με ενδείξεις επικείμενου πρόωρου τοκετού. Απο αυτές οι 17 δε γέννησαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους (κατά μέσο όρο πάνω από 8 ημέρες). Εν τούτοις οι περισσότερες από τις γυναίκες αυτές έλαβαν στεροειδή φάρμακα, προκειμένου να βελτιωθεί η πνευμονική λειτουργία των εμβρύων, ή τοκολυτικά φάρμακα για να σταματήσουν οι συσπάσεις του τοκετού. Με άλλα λόγια υπήρξε αντιμετώπιση με χρήση φαρμάκων, η οποία δεν ήταν πάντα απαραίτητη.

Η κατάσταση άλλαξε δραματικά, όταν το προσωπικό των νοσοκομείων άρχισε να χρησιμοποιεί την εξέταση της fFN. Το τεστ αυτό αποδείχθηκε, ότι είχε 98,6% ακρίβεια στον εντοπισμό των γυναικών που, παρά τις ενδείξεις πρόωρου τοκετού, γέννησαν μετά από τουλάχιστον άλλες δύο εβδομάδες.

Έτσι, με τη χρήση του τεστ μόνο επτά γυναίκες από τις 78, που είχαν παρουσιασθεί με ενδείξεις επικείμενου πρόωρου τοκετού, αλλά είχαν χαμηλά επίπεδα fFN, χρειάσθηκαν νοσοκομειακή νοσηλεία κι αυτό για την αντιμετώπιση του πόνου.

Σύμφωνα με την κύρια ερευνήτρια της μελέτης Dr Anna David, “οι γυναίκες στις οποίες τα αποτελέσματα της εξέτασης είναι αρνητικά δε χρειάζεται να εισαχθούν σε νοσοκομείο, παρά μόνο στις λίγες περιπτώσεις όπου απαιτείται εισαγωγή για την αντιμετώπιση του πόνου”.

“Το πιο σημαντικό είναι”, τονίζει η ερευνήτρια,“ότι η εξέταση μπορεί να αποτρέψει τις μη αναγκαίες φαρμακευτικές παρεμβάσεις, αλλά και την περιττή μεταφορά των εγκύων σε εξειδικευμένες μονάδες νεογνών”.

Συμμέτοχη πατερά στον τοκετό. Μύθος ή πραγματικότητα;

13 Σεπτ.
Στις μέρες μας είναι πολύ σύνηθες, ο πατέρας, στην προσπάθεια δημιουργίας δεσμού με το μωρό που θα έρθει, να συμμετέχει όσο γίνεται πιο νωρίς στη διαδικασία της εγκυμοσύνης. Και μετά τον τοκετό η συμβολή είναι έντονη. Άλλοτε πρακτική, όταν βοηθά ή αντικαθιστά τη μητέρα στις διάφορες δραστηριότητες που απαιτεί η φροντίδα ενός βρέφους και άλλοτε πλούσια συναισθηματική, καθώς προσφέρει στο παιδί την αγάπη, τη φροντίδα και την ευκαιρία μιας σχέσης με ένα διαφορετικό πρόσωπο. Τι γίνεται, όμως, κατά τη διάρκεια του τοκετού; Πρέπει ή όχι να είναι παρών στη διαδικασία;

Γενικότερα τόσο οι έρευνες όσο και η καθημερινή εμπειρία δείχνουν, ότι η παρουσία του πατέρα και η συναισθηματική στήριξη που προσφέρει, βοηθούν τη μητέρα στο να υποστηρίξει καλύτερα το ρόλο της. Επιπλέον, η εμπλοκή του πατέρα στην εγκυμοσύνη και τη γέννα ενισχύει τη δική του ταυτότητα, ως ενεργητικού μέρους της τριάδας (μητέρα – πατέρας – παιδί), μειώνει το αίσθημα αποκλεισμού που μπορεί να βιώνει και τον προετοιμάζει να έχει έναν πιο άμεσο ρόλο, όταν το μωρό γεννηθεί. Όσο ο πατέρας συμμετέχει στις διαδικασίες της εγκυμοσύνης, διατηρεί και ενισχύει το δεσμό με τη γυναίκα του και συγχρόνως αρχίζει και βιώνει από νωρίς τη χαρά της πατρότητας. Τι γίνεται, όμως, όταν φτάνει η ώρα που η μέλλουσα μαμά μπαίνει στο μαιευτήριο για τον τοκετό;

Συνήθως το νοσηλευτικό προσωπικό, η μαία και ο γιατρός στρέφουν ολόκληρη την προσοχή τους στην επίτοκο και στο έμβρυο που σύντομα θα γεννηθεί, ενώ “ξεχνούν” ή δε δίνουν την προσοχή που θα έπρεπε στον πατέρα. Όμως, και ο πατέρας βιώνει το δικό του άγχος κατά τον τοκετό και μάλιστα φοβάται τόσο για τη γυναίκα του όσο και για το μωρό τους. Βλέπει τη σύντροφό του να πονάει και αισθάνεται ότι δεν μπορεί να προσφέρει καμία βοήθεια, ιδιαίτερα μάλιστα σε μαιευτήρια όπου δεν επιτρέπεται η είσοδος του πατέρα, παρά μόνο περιοδικά και για λίγα μόνο λεπτά.
Με όλο αυτό το άγχος ο πατέρας αισθάνεται αδύναμος να βοηθήσει τη γυναίκα του. Συχνά μάλιστα, ανάλογα με το χαρακτήρα, ένας πατέρας μπορεί να στέκεται αμίλητος και αγχωμένος, χωρίς να ξέρει τι να κάνει, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να γίνει επιθετικός στο προσωπικό ή το οικογενειακό του περιβάλλον.

Ο τοκετός έπαψε να είναι γυναικεία υπόθεση. Θετικά και αρνητικά

Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των αντρών που συμμετέχουν στη γέννηση των παιδιών τους έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Όμως, μεταξύ γυναικολόγων και ψυχολόγων, όπως και μέσα στους μαιευτικούς κύκλους υπάρχει έντονη αντιπαράθεση για το αν είναι σωστή αυτή η τάση.

Πολλοί μαιευτήρες τονίζουν, ότι η παρουσία του πατέρα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη συνεργασία γιατρού και επιτόκου ή μαίας / ψυχοπροφυλάκτριας και επιτόκου. Επιπλέον, οι περισσότεροι άντρες δε μπορούν να ανταποκριθούν καλά στην ένταση της στιγμής, τα “χάνουν” και μερικοί τρομοκρατούνται, επειδή οι εικόνες -ακόμη και αν δεν υπάρχει επιπλοκή- είναι σκληρές. Οι γιατροί τονίζουν ότι παρά το μεγαλείο μιας γέννησης, ο τοκετός δεν παύει να χαρακτηρίζεται από σκηνές αγριότητας για κάποιον που δεν τις έχει συνηθίσει και ενδέχεται κάποιοι άντρες να αγχωθούν τρομερά. Γι΄ αυτό άλλωστε και πολλοί άντρες χρειάστηκαν και εκείνοι ιατρική φροντίδα. Έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις που ο πατέρας λιποθύμησε, ενώ έχουν αναφερθεί και περιστατικά εμφράγματος από την ένταση της στιγμής.

Για πολλούς γιατρούς, αλλά και για το μαιευτικό προσωπικό, η παρουσία του πατέρα αποτελεί ένα επιπρόσθετο άγχος, με αποτέλεσμα να μη την δέχονται εύκολα. Αν, βέβαια, ο τοκετός είναι φυσιολογικός και ο μελλοντικός πατέρας έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα, τότε υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να μπορέσει να συμμετέχει στη διαδικασία.

Οι ψυχολόγοι από την άλλη δε δίνουν μια απόλυτη απάντηση για το αν πρέπει ή όχι ο πατέρας να είναι παρών στη γέννα. Όμως, οι περισσότεροι τονίζουν ότι η παρουσία του εξαρτάται από την ωριμότητά του, αλλά και την ωριμότητα της σχέσης. Πρέπει ο μελλοντικός πατέρας να είναι σε θέση να δει και μια άλλη μορφή της γυναίκας του, γιατί αν τη βλέπει ως σεξουαλικό σύμβολο είναι πολύ πιθανό να απομυθοποιήσει το γυναικείο σώμα και να χάσει κάθε επιθυμία.

Ο τοκετός θα δέσει ακόμη περισσότερο ένα ζευγάρι, το οποίο έχει ήδη μια ποιοτική και ώριμη σχέση.

Ειδική εκπαίδευση

Αν έχετε αποφασίσει, ότι θέλετε -και επιτρέπεται- ο σύντροφός σας να είναι παρών κατά τη διάρκεια του τοκετού, καλό είναι να εκπαιδευτεί σχετικά αρκετό καιρό πριν την ημερομηνία του τοκετού.

Για να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα, θα πρέπει να ενημερώνεται από τα ειδικά βιβλία που διαβάζετε και εσείς, να έχει μιλήσει με το γυναικολόγο και να έχει παρακολουθήσει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής.

Τα μαθήματα θα τον βοηθήσουν να κατανοήσει, ότι θα πρέπει να έχει θετική συμπεριφορά και στάση, αποφεύγοντας να σας αποθαρρύνει ή να σας επικρίνει. Θα κατανοεί, πως οποιαδήποτε ακραία αντίδρασή σας (φωνές, θυμός, επίκριση) οφείλεται στη ψυχολογία, στον πόνο και στο άγχος σας και θα διατηρεί τη ψυχραιμία του.

Τα μαθήματα είναι, επίσης, απαραίτητα για να μάθει να μη δείχνει το φόβο του, το άγχος ή το θυμό του, αλλά και να παρέχει τη δυνατότητα στο προσωπικό να κάνει τη δουλειά του πιο εύκολα και να μην παρεμποδίζει το έργο του.

Τέλος, η μαία μπορεί να του δείξει τρόπους για να σας ανακουφίζει και να σας παρέχει βοήθεια κατά τη διάρκεια των ωδίνων, π.χ. να τοποθετεί δροσερά επιθέματα στο μέτωπό σας, να σας κάνει αέρα, να σας βοηθάει να αλλάζετε θέσεις. Παράλληλα, θα ξέρει πώς να σας υποστηρίξει ψυχολογικά, δίνοντάς σας κουράγιο.