Tag Archives: Πολιτισμός

Στο παρά πέντε σώθηκε το Erasmus

25 Μάι.

image

Διάσημοι Ευρωπαίοι, από Νομπελίστες μέχρι Ολυμπιονίκες, έδωσαν μάχη για να σώσουν το πρόγραμμα Erasmus και μετά τις πιέσεις που άσκησαν βρέθηκαν οι πόροι για να συνεχιστεί μία από τις πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αφορά τη δια βίου μάθηση και την κινητικότητα των φοιτητών.

Το Erasmus -από το όνομα του Έρασμου, του Ολλανδού φιλόσοφου της Αναγέννησης-μέχρι σήμερα έχει δώσει την ευκαιρία σε περισσότερους από 3 εκατομμύρια φοιτητές απ’ όλες τις χώρες τις ΕΕ να σπουδάσουν για ένα χρόνο σε μια άλλη χώρα και να έρθουν έτσι σε επαφή με μια άλλη γλώσσα και κουλτούρα.

Το πρόγραμμα, που ξεκίνησε το 1987 με μια χούφτα φοιτητές, εξελίχθηκε με τα χρόνια στο, αδιαμφισβήτητα, πιο αποτελεσματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από την ΕΕ. Μόνο κατά την φετινή ακαδημαϊκή χρονιά έστειλε 270.000 νεαρούς Ευρωπαίους να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια άλλων χωρών.

Λόγω της λιτότητας και των περικοπών ωστόσο η χρηματοδότηση του προγράμματος περιορίστηκε σημαντικά, τόσο που ο προϋπολογισμός του για το 2012 παρουσίαζε έλλειμμα 90 εκατομμυρίων ευρώ.

Μετά από πιέσεις που άσκησαν τόσο οι φοιτητές όσο και προσωπικότητες με ιδιαίτερη αίγλη, όπως ο Νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης και η Ιταλίδα Ολυμπιονίκης Ελίζα Ντι Φραντσίσκα, βρέθηκε χρηματοδότηση για να συνεχιστεί το πρόγραμμα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό του 2014-20 θα δοθούν για την εκπαίδευση και περίπου 1,5 δισ. από αυτά τα χρήματα αφορούν το Erasmus.

Ο Χανς Αλ, ένας καθηγητής στο πανεπιστήμιο Μιντ της Σουηδίας που συμμετέχει στο πρόγραμμα εδώ και μια δεκαετία, χαρακτήρισε “σοφή πρόταση” το σχέδιο της Επιτροπής. «Από πολιτικής και ανθρωπιστικής πλευράς, θεωρώ ότι είναι κρίσιμης σημασίας να γνωρίζουμε άλλες κουλτούρες και διαφορετικούς τρόπους σκέψης σε καθημερινή βάση», τόνισε.

Τα τελευταία χρόνια το Erasmus έχει επίσης αναδειχθεί σε αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης της ανεργίας των νέων. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι, σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους, οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν δουλειά.

Πηγή tvxs

Advertisements

Ξεχωριστά έθιμα του Πάσχα στην Ελλάδα

26 Απρ.

image

Από τη Ρόδο ως τη Κέρκυρα και από την Κρήτη ως τη Θράκη κάθε γωνιά της Ελλάδας γιορτάζει το Πάσχα με  το δικό της μοναδικό τρόπο.

Έθιμα και παραδόσεις ζωντανεύουν και πάλι στην πλουσιότερη, σε λαογραφικές εκδηλώσεις, γιορτή της χριστιανοσύνης.

Θράκη

Στις Μέτρες της Θράκης, τα παιδιά φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα και το περιφέρουν στα σπίτια, ζητώντας κλαδιά για να τον κάψουν την επομένη στον Επιτάφιο. Τη Μεγάλη Παρασκευή η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, εκεί όπου βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ο Ιούδας. Τη στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.

Μακεδονία

Με ένα κόκκινο πανί, που συμβολίζει το αίμα του Χριστού, απλωμένο στο μπαλκόνι ή το παράθυρο, ξεκινούν τη Μεγάλη Πέμπτη οι προετοιμασίες για τη βραδιά της Ανάστασης, ενώ την ίδια ημέρα οι νοικοκυρές βάφουν τα κόκκινα αυγά.

Παλαιότερα στη Μακεδονία η νοικοκυρά έβαζε το πρώτο αυγό στο εικονοστάσι, απ όπου το έβγαζε με την πυροστιά μόνο όταν έβρεχε ή άστραφτε, για να «ξορκίσει» το χαλάζι και τις πλημμύρες. Σε κάποια χωριά της Μακεδονίας, όπως οι Ελευθερές, μέχρι πριν από λίγα χρόνια σημάδευαν το κεφάλι και την πλάτη των μικρών αρνιών με τη μπογιά που είχε χρησιμοποιηθεί για το βάψιμο τον αυγών.

Όσο το κόκκινο πανί ήταν κρεμασμένο στο μπαλκόνι ή το παράθυρο, οι γυναίκες δεν έπλεναν ούτε και άπλωναν ρούχα, γιατί το θεωρούσαν κακό σημάδι, ενώ τα πρώτα αυγά που έβαφαν τα έστελναν μαζί με τσουρέκια στα πεθερικά τους.

Στη Θάσο στην Κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο «Για βρέξ Απρίλη μ», που γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα. Συγκροτήματα απ όλη την Ελλάδα χορεύουν δημοτικούς χορούς.

Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής έχουν το έθιμο «Του μαύρου νιου τ αλώνι», που γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και συχνά ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον «Καγκέλευτο» χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821. Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά και στη μέση του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο χαιρετισμό. Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζεται, καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι «ζωγραφίτικος», τσουρέκια και αυγά.

Στο Λιτόχωρο Πιερίας την Μ.Πέμπτη το βράδυ στολίζονται οι επιτάφιοι που φτιάχνονται από ανύπαντρες κοπέλες, οι οποίες όλη την Σαρακοστή φτιάχνουν λουλούδια από ύφασμα. Την Μ. Παρασκευή το βράδυ γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών.

Κεντρική Ελλάδα

Στην Αράχωβα, ανήμερα του Πάσχα ξεκινάει η περιφορά της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου την οποία συνοδεύουν περί τα 500 άτομα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές
. Την επομένη πραγματοποιείται αγώνας δρόμου των γερόντων (ανηφορικός δρόμος), οι οποίοι ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και φτάνουν στο λόφο. Ακολουθούν χορευτικά συγκροτήματα και το απόγευμα χορεύουν γυναικείοι χορευτικοί σύλλογοι. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται με κλέφτικα αγωνίσματα, όπως το σήκωμα της πέτρας.

Στη Λιβαδειά, το πιο χαρακτηριστικό έθιμο της πόλης, είναι το γνωστό «Πάσχα της Λιβαδειάς», με τους νέους της πόλης να συμμετέχουν στο έθιμο του «λάκκου». Μετά την Ανάσταση και πριν ξημερώσει οι κάτοικοι ετοιμάζουν την φωτιά. Ένας, κάνοντας το σταυρό του, βάζει φωτιά στο σωρό με τη λαμπάδα της Αναστάσεως. Με ραντίσματα νερού και συχνό χτύπημα με ένα μακρύ ξύλο, η θράκα είναι έτοιμη για να ψηθούν τα αρνιά. Το γλέντι διαρκεί μέχρι το απόγευμα και συμπληρώνεται με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων και την καύση πυροτεχνημάτων.

Στο Αιτωλικό, την Μ. Παρασκευή πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται ο Επιτάφιος, ιστορικό κειμήλιο του 13ου-14ου αιώνα. Την Κυριακή του Πάσχα κάθε γειτονιά, είναι μία μεγάλη υπαίθρια ψησταριά, όπου ο χορός και το τραγούδι έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ προσφέρονται κρασί και παραδοσιακοί μεζέδες δωρεάν.

Στη Ναύπακτο, το βράδυ της Μ. Παρασκευής, πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, σχηματίζοντας πομπές, οι οποίες διέρχονται από το λιμάνι, όπου είναι αναμμένες δάδες ειδικά τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το λιμάνι. Στο μέσον της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι παρουσιάζοντας μία φαντασμαγορική εικόνα. Το έθιμο συνδυάζει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει τη τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

Πελοπόννησος

Στο Λεωνίδιο, το πιο εντυπωσιακό έθιμο της περιοχής είναι, όταν το βράδυ της Ανάστασης γεμίζει ο ουρανός από φωτεινά «αερόστατα», τα οποία ανυψώνονται από τους πιστούς κάθε ενορίας.

Στην Καλαμάτα, αναβιώνει ένα έθιμο, που πηγάζει από τους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821, ο διαγωνισμός των «μπουλουκιών». Οι διαγωνιζόμενοι με παραδοσιακές ενδυμασίες και οπλισμένοι με σαΐτες, δηλαδή με χαρτονένιους σωλήνες γεμάτους μπαρούτι, επιδίδονται σε σαϊτοπόλεμο, στο γήπεδο του Μεσσηνιακού με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου.

Κυκλάδες

Στην Κύθνο, το πιο επιβλητικό έθιμο του νησιού είναι αυτό της «Κούνιας». Την Κυριακή του Πάσχα, στην πλατεία του νησιού, στήνεται μία κούνια, στην οποία κουνιούνται αγόρια και κορίτσια ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Αυτός ή αυτή που θα κουνήσει κάποιον, δεσμεύεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για γάμο. Το βράδυ του Μ.Σαββάτου επικρατεί το έθιμο του «συχώριου», δηλαδή όλοι όσοι έχουν πεθαμένους συγγενείς φέρνουν στην εκκλησία ψητά, κρασί και ψωμί, τα οποία έχει «διαβάσει» ο παπάς και τα προσφέρουν στους επισκέπτες και στους κατοίκους του νησιού.

Η Σύρος βιώνει με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα. Οι δύο θρησκευτικές της κοινότητες, η Ορθόδοξη και η Καθολική, γιορτάζουν συγχρόνως τις μέρες του Πάσχα. Οι Επιτάφιοι των Καθολικών στην Άνω Σύρο ξεκινούν από τον ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη ο επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστών, οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων, από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και τη Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως. Κατά την περιφορά τους συναντώνται στην κεντρική πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση.

Στην Πάρο, η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις. Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση. Τα μεσάνυχτα του Μ. Σαββάτου, το νησί γεμίζει από φώτα και τον θόρυβο των αμέτρητων πυροτεχνημάτων.

Στη Νάξο την Μεγάλη Παρασκευή οι κοπέλες καθαρίζουν τις εκκλησιές, στολίζουν τον Επιτάφιο και μετά ακολουθεί η περιφορά. Στο πασχαλινό τραπέζι ξεχωρίζει το παραδοσιακό «μπατούδο», κατσικάκι γεμιστό με εντόσθια, λαχανικά, ρύζι, αυγά και τυρί ψημένο στο φούρνο.

Δωδεκάνησα

Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, επίκεντρο των τελετών και ακολουθιών αποτελεί ο «Νιπτήρας». Στολίζεται με λαμπρές βάγιες και ποικιλία ανοιξιάτικων λουλουδιών. Την Μ.Πέμπτη γίνεται αναπαράσταση του «Μυστικού Δείπνου» του Νιπτήρα σε κεντρική πλατεία της Χώρας. Το Μ. Σάββατο το βράδυ πριν από την Ανάσταση, το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε ηρωικό εξάμετρο με κώντιο και την Κυριακή του Πάσχα, στο Μοναστήρι της Πάτμου γίνεται η δεύτερη Ανάσταση κατά την οποία το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο διαβάζεται σε επτά γλώσσες και από τον ηγούμενο μοιράζονται κόκκινα αυγά στους πιστούς.

Στη Ρόδο, το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν τον «Λάζαρο», συγκεντρώνοντας χρήματα και αυγά για τους ιερείς. Παλαιότερα, κανένας γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του να εργαστεί, γιατί όπως πίστευαν, ό,τι έπιαναν θα μαραινόταν. Επιτρεπόταν μόνο η συγκέντρωση ξερών κλαδιών για το άναμμα των φούρνων τη Μεγάλη Εβδομάδα για το ψήσιμο των κουλουριών. Του Λαζάρου, επίσης, σε όλα τα σπίτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν στριφτά κουλουράκια, «τα Λαζαράκια», συμβολίζοντας με τον τρόπο αυτό το σώμα του Λαζάρου που ήταν τυλιγμένο στο σάβανο.

Στην Κω, ενώ οι μεγάλοι ασχολούνται με τις πασχαλινές δουλειές και τον εκκλησιασμό, τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση. Παίρνουν μεγάλα κλειδιά από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού, το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο για να εκπυρσοκροτήσει. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι και ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φιτίλι που το ανάβουν και από την ώρα που ο παπάς λέει το «Χριστός Ανέστη». Το πρωί του Μ. Σαββάτου, η εκκλησία στρώνεται με μικρά μοβ μυρωμένα λουλούδια του βουνού
real.gr

Αστικός αμπελώνας στη Θεσσαλονίκη

13 Μαρ.

image

Τον πρώτο αστικό αμπελώνα θα δημιουργήσει σε λίγο καιρό ο δήμος Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Εργαστήρι Αμπελουργίας του ΑΠΘ και το Κτήμα Γεροβασιλείου. Το φρεζάρισμα και οι υπόλοιπες εργασίες προετοιμασίας του εδάφους προχωρούν και με σύμμαχο μας τον καιρό στις αρχές Απριλίου, θα γίνει η φύτευση 480 φυτών με οινοποιήσιμες ποικιλίες λευκές και κόκκινες. Για τις ανάγκες του αμπελώνα θα διατεθούν 2 στρέμματα από την συνολικής έκτασης 8 στρεμμάτων ιδιόκτητης έκτασης του δήμου Θεσσαλονίκης, απέναντι από τον Καυτατζόγλειο Στάδιο.

Όπως δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο αντιδήμαρχος Πρασίνου, Κωνσταντίνος Ζέρβας, ο αστικός αμπελώνας θα έχει αρχικά εκπαιδευτικό σκοπό και ο δήμος Θεσσαλονίκης αναμένεται να έχει τη δική του παραγωγή και τη δυνατότητα να δημιουργήσει κρασί σε τρία με τέσσερα χρόνια. Το κρασί αυτό θα μπορούσε να δοθεί σε πλειστηριασμό για κοινωφελείς σκοπούς, όπως συμβαίνει, μεταξύ άλλων, στο Παρίσι, όπου λειτουργεί αστικός αμπελώνας.

Ο κ. Ζέρβας σημείωσε ότι ο χώρος θα είναι επισκέψιμος για τα σχολεία, αλλά και για τους τουρίστες. Την φροντίδα των φυτών θα αναλάβουν οι υπάλληλοι του δήμου και οι φοιτητές του Εργαστηρίου Αμπελουργίας του ΑΠΘ, οι οποίοι θα κάνουν την πρακτική τους άσκηση.
τρομακτικό

Η απολογία του Σωκράτη και το κώνειο

7 Μαρ.

image

Γεννήθηκε και έζησε στην Αθήνα από το 470 π.Χ. έως το 399 π.Χ. Ήταν γιος του Σωφρονίσκου και της Φαιναρέτης από το δήμο της Αλωπεκής. Ο Έλληνας Αθηναίος φιλόσοφος, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού και παγκόσμιου πνεύματος και πολιτισμού και ένας από τους ιδρυτές της Δυτικής φιλοσοφίας.

Ο Σωκράτης είχε έναν πολυάριθμο κύκλο πιστών φίλων, κυρίως νέων απ’ όλη την Ελλάδα. Ορισμένοι από αυτούς έγιναν γνωστοί ως ιδρυτές φιλοσοφικών σχολών διαφόρων κατευθύνσεων. Οι γνωστότεροι ήταν ο Πλάτωνας και ο Αντισθένης στην Αθήνα, ο Ευκλείδης στα Μέγαρα, ο Φαίδωνας στην Ηλεία και ο Αρίστιππος στην Κυρήνη.

Ήταν γιος του Σωφρονίσκου και της Φαιναρέτης από το δήμο της Αλωπεκής. Οι πληροφορίες για τη ζωή του Σωκράτη είναι ποικίλες και διάφοροι αξιόλογοι συγγραφείς ασχολήθηκαν μαζί του. Έτσι, ο Πορφύριος μας πληροφορεί ότι ο Σωκράτης, όπως συνηθιζόταν στην αρχαία Αθήνα, ασχολήθηκε αρχικά με τη γλυπτική τέχνη, το επάγγελμα του πατέρα του, ο οποίος ήταν λιθοξόος, πριν το εγκαταλείψει «χάριν της παιδείας», όπως έγραψε αργότερα, ο Λουκιανός.

Στα 17 του χρόνια γνώρισε το φιλόσοφο Αρχέλαο, που του μετέδωσε το πάθος για τη φιλοσοφία και τον έπεισε να αφιερωθεί σ’ αυτήν. Ο ίδιος δήλωνε συχνά ότι άκουγε μέσα του μία φωνή που τον εμπόδιζε να πράττει ότι δεν ήταν σωστό, την οποία φωνή ονόμαζε «δαιμόνιο».

Στις φιλοσοφικές του έρευνες τον παρακολουθούσαν πολλοί, ιδιαίτερα νέοι, που ένιωθαν ευχαρίστηση ακούγοντας τον να μιλάει και να συζητάει για θέματα κοινωνικά, πολιτικά, ηθικά και θρησκευτικά. Έτσι σχηματίστηκε γύρω του ένας όμιλος, που δεν αποτελούσε όμως σχολή, γιατί ο Σωκράτης δεν δίδαξε συστηματικά, αλλά διαλεγόταν σε κάθε σημείο της πόλης, με ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης και σε αντίθεση με τους σοφιστές δεν έπαιρνε χρήματα από τους μαθητές του.

Το 399 π.Χ. διατυπώθηκε εναντίον του κατηγορία για ασέβεια προς τους θεούς και για διαφθορά των νέων. Ο φιλόσοφος καταδικάστηκε, με βάση την κατηγορία, σε θάνατο. Ως σκοπιμότητα της κατηγορίας θεωρήθηκε η διδασκαλία του, η οποία επιδρούσε στους νέους, και με τον φιλελευθερισμό που τον διέκρινε, θεωρήθηκε ανατρεπτικός. Ουσιαστικό κίνητρο, όμως, υπήρξε η αντιζηλία του με σημαντικούς άνδρες της εποχής.

Στη διάρκεια της δίκης ο Σωκράτης έδειξε θάρρος και δεν κατάφερε να τον βγάλει από τη θεϊκή του αταραξία. Μετά την καταδίκη του παρέμεινε στο δεσμωτήριο 30 μέρες, γιατί ο νόμος απαγόρευε την εκτέλεση της θανατικής ποινής πριν από την επιστροφή του ιερού πλοίου από τις γιορτές της Δήλου. Από τον διάλογο του Πλάτωνα Κρίτων μαθαίνουμε ότι ο Σωκράτης θα μπορούσε να σωθεί, αν ήθελε, αφού οι φίλοι του είχαν τη δυνατότητα να τον βοηθήσουν να αποδράσει.

Ο Σωκράτης αρνήθηκε και, ως νομοταγής πολίτης και αληθινός φιλόσοφος, περίμενε τον θάνατο ειρηνικά και γαλήνια, και ήπιε το κώνειο, όπως πρόσταζε ο νόμος.

Ο Σωκράτης ξεκινάει την απολογία του λέγοντας ότι οι κατήγοροι του, είπαν τόσες αναλήθειες και τόσο πειστικά που λίγο ακόμα και θα έπειθαν και τον ίδιο για όλα αυτά. Οι κατήγοροι είχαν ήδη προτρέψει τους δικαστές να μην τον πιστέψουν διότι τάχα είναι δεινός ρήτορας, ο Σωκράτης όμως καταρρίπτει το επιχείρημα τους αυτό, με την απόδειξη ότι πρώτη φορά σε ηλικία εβδομήντα ετών παρουσιάζεται μπροστά σε δικαστήριο, οπότε είναι και εντελώς ξένος ως προς την γλώσσα που χρησιμοποιείται εκεί.

Στην συνέχεια ο Σωκράτης ενημερώνει τους δικαστές ότι υπάρχουν δύο ειδών κατήγοροι, οι πρόσφατοι Άνυτος, Μέλητος και Λύκωνας και οι παλαιότεροι.

Το κατηγορητήριο λοιπόν λέει”, συνεχίζει ο Σωκράτης, «ότι αυτός ερευνά με περιττό ζήλο τα φαινόμενα που συμβαίνουν κάτω από την γη και στον ουρανό, τα άδικα τα κάνει να φαίνονται δίκαια και όλα αυτά τα διδάσκει στους άλλους. Ο Σωκράτης καλεί όλους τους παρευρισκόμενους να πουν αν ποτέ τον άκουσαν να λέει κάτι από τα παραπάνω, όπως και το αν ποτέ πήρε χρήματα για την διδασκαλία του, όπως κάνουν πολλοί άλλοι, όχι κακώς. Κανείς δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο.

Σωκράτης λοιπόν αφού έδωσε εικόνα για την αιτία των πρώτων κατηγόρων συνεχίζει στην εξέταση των προσφάτων κατηγόρων ξεκινώντας από τον Μέλητο.

Ο Σωκράτης ξεκινάει επιθετικά λέγοντας ότι ένοχος είναι ο Μέλητος επειδή σέρνει σε δικαστήρια ανθρώπους προσποιούμενος ότι ενδιαφέρεται και φροντίζει για πράγματα που ποτέ δεν νοιάστηκε. Με τις ερωτήσεις του προτρέπει τον Μέλητο να επιδείξει ποιοι είναι αυτοί που ωφελούν τους νέους. Ο Μέλητος απαντάει ότι είναι οι όλοι οι δικαστές, οι ακροατές, οι βουλευτές, τα μέλη της εκκλησίας του δήμου, οι εκκλησιαστές κτλ. «Δηλαδή όλοι εκτός από εμένα έτσι;» ρωτάει ο Σωκράτης, «έτσι ακριβώς» απαντάει ο Μέλητος. Τότε ο Σωκράτης του λέει ότι «είναι δυνατόν στα άλογα οι πολλοί να τα εκπαιδεύουν και οι λίγοι δηλαδή οι ιπποκόμοι να τα διαφθείρουν; μάλλον το αντίθετο συμβαίνει…έτσι θα ήταν πολύ ευτυχισμένοι οι νέοι αν μόνο ένας υπήρχε να τους διαφθείρει και όλοι οι υπόλοιποι να τους ωφελούσαν».

Ο Άνυτος υποστήριξε μπρος στους δικαστές (εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς) ότι είτε από την αρχή δεν θα έπρεπε καθόλου να δικαστεί ο Σωκράτης είτε αφού ξεκίνησε η δίκη δεν γίνεται να μην καταδικαστεί εις θάνατον, διότι αν δεν καταδικάσουν τον Σωκράτη αυτός μετά θα καταστρέψει τα παιδιά τους και τους ίδιους με τις φιλοσοφίες του.

Στην συνέχεια ο Σωκράτης κάνει λόγο για το γνωστό «Σωκρατικό Δαιμόνιο» (στο οποίο στάθηκε ο Πλούταρχος με το βιβλίο του “Περί Σωκράτους Δαιμόνιον” ) εξηγώντας τον λόγο για τον οποίο δεν ασχολήθηκε ποτέ με την πολιτική.

«Ίσως σας φαίνεται παράξενο που ενώ τριγυρνάω ανάμεσα σας και σας συμβουλεύω, ποτέ δεν ανέβηκα στο βήμα μιλώντας στο πλήθος να συμβουλέψω την πόλη. Αιτία αυτού είναι εκείνο που πολλές φορές σε πολλά μέρη με έχετε ακούσει να λέω, ότι δηλ μέσα μου κάτι θεϊκό και δαιμόνιο, μια φωνή. Αυτή η φωνή υπάρχει από τότε που ήμουν παιδί, που πάντα την ακούω η οποία με αποτρέπει από κάτι που πρόκειται να κάνω αλλά ποτέ δεν με προτρέπει σε τίποτα. Αυτή λοιπόν με αποτρέπει να ασχοληθώ με την πολιτική, και ξέρετε καλά ότι αν είχα ασχοληθεί με την πολιτική από καιρό θα είχα αφανισθεί και ούτε εσάς θα είχα ωφελήσει ούτε και τον εαυτό μου».

Στην συνέχεια ο Σωκράτης περνάει στο σημείο της κατηγορίας περί των θεών. Καταρρίπτει την κατηγορία του άθεου εφόσον η ίδια η κατηγορία είναι ότι διδάσκει και φέρνει καινούριες θεότητες, οπότε δεν μπορεί να είναι άθεος. Και ενώ ο Μέλητος επιμένει στην κατηγορία ότι δεν πιστεύει σε θεούς, ο Σωκράτης απαντά ότι είναι δυνατόν να κατηγορείται για αθεΐα την στιγμή που εισάγει νέους θεούς;

Εδώ τελειώνει το πρώτο μέρος της απολογίας, το δικαστήριο αποφασίζει ότι είναι ένοχος με τριάντα ψήφους διαφορά, οπότε θα πρέπει να περάσει σε δευτερολογία για να επιχειρηματολογήσει επάνω στο φλέγον ζήτημα της ποινής που θα του επιβληθεί.

«Όντας βέβαιος ότι δεν έχω αδικήσει κανέναν, δεν πρόκειται φυσικά να αδικήσω τον εαυτό μου» συνεχίζει ο Σωκράτης.

Οι δικαστές όμως τον καταδίκασαν εις θάνατον και ο Σωκράτης κάνει τον επίλογο του.

Μετά ο Σωκράτης απευθύνεται σε αυτούς που έριξαν αθωωτική βουλή φανερώνοντας τους ότι η συνηθισμένη μαντική ικανότητα του δαιμονίου που του εμφανιζόταν πολύ συχνά, και που ακόμα για απλά πράγματα τον εμπόδιζε αν ήταν να πράξει κάτι που δεν ήταν σωστό, αυτή την φορά δεν τον εμπόδισε να μην πει αυτά που είπε στο δικαστήριο. Όπως λοιπόν φαίνεται ήταν γι αυτόν καλό.

Τέλος τους παροτρύνει να πιστέψουν ότι η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει για τον καλόν άνθρωπο κανένα κακό, ούτε όταν ζει ούτε όταν πεθαίνει, και ότι δεν αμελούν οι θεοί να φροντίζουν για τις υποθέσεις τους.

Ο Σωκράτης κλείνει την απολογία του με τα εξής λόγια:

«Αλλά τώρα είναι ώρα να φύγουμε, εγώ για να πεθάνω και σεις για να ζήσετε… Ποιοι από μας πηγαίνουν σε καλύτερο πράγμα είναι άγνωστο σε όλους εκτός από τον θεό».

Αυτοποιημένο σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων στην Καρδίτσα

6 Μαρ.

image

Σε πιλοτική εφαρμογή και χρήση του από περιορισμένο αριθμό χρηστών για ένα μικρό χρονικό διάστημα, προκειμένου να δοκιμαστεί στην πράξη…
πριν τεθεί σε πλήρη λειτουργία, έθεσε ο δήμος Καρδίτσας το αυτοματοποιημένο σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων.

Τα ποδήλατα του συστήματος τοποθετήθηκαν από τους υπεύθυνους της αναδόχου εταιρείας, παρουσία εκπροσώπων του δήμου Καρδίτσας, στους σταθμούς που έχουν εγκατασταθεί στην Κεντρική Πλατεία (Ελευθερίας), Παυσίλυπο, Δημοτικό Στάδιο- Αθλητικό Πάρκο Καρδίτσας, Πλατεία Λάππα, Κτηνιατρική Σχολή και ΟΑΕΔ, ΟΣΕ (έναντι Σταθμού).

Οι σταθμοί περιλαμβάνουν 102 θέσεις κλειδώματος ποδηλάτων (17 ανά σταθμό) ενώ διαθέτουν οθόνη αφής απ΄ όπου, όταν το σύστημα τεθεί σε λειτουργία, θα μπορούν οι χρήστες να εγγραφούν απευθείας στο σύστημα, καθώς και αναγνώστη πιστωτικής κάρτας.

Οι χρήστες θα μπορούν να παραλαμβάνουν ποδήλατα από τους σταθμούς, αφού προηγηθεί διαδικασία ταυτοποίησής τους, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα και εν συνεχεία, μετά την ολοκλήρωση της χρήσης τους να τα επιστρέφουν σ’ αυτούς.

Από τα 70 ποδήλατα που παρέλαβε ο δήμος τα 60 θα βρίσκονται στους σταθμούς και τα 10 θα είναι εφεδρικά και θα επιστρατεύονται σε περιόδους υψηλής ζήτησης ή θα αντικαθιστούν άλλα που επισκευάζονται ή δεν μπορούν να διατεθούν για χρήση για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Το έργο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα «Αστική Αναζωογόνηση» με πόρους του Πράσινου Ταμείου, όπου εντάχθηκε η σχετική πρόταση που υπέβαλε ο δήμος, ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός του είναι 231.024,75 ευρώ.

Πρόσκληση Συμμετοχής: Επεμβαίνοντας στις βιτρίνες κλειστών καταστημάτων

5 Μαρ.

image

Επεμβαίνοντας στις βιτρίνες κλειστών καταστημάτων
στα πλαίσια του

Made in Thessaloniki #2
Απρίλιος 2013
Επεμβαίνοντας στο δημόσιο χώρο

Πλησιάζοντας στη συμπλήρωση του τρίτου χρόνου των δράσεων της Parallaxi «H Θεσσαλονίκη Αλλιώς», το περιοδικό προχωρά για δεύτερη φορά στη διοργάνωση του «made in Thessaloniki» που είναι αφιερωμένη φέτος στην παρέμβαση στο δημόσιο χώρο.
Μετά την αναπάντεχη επιτυχία της περσινής εβδομάδας design «made in Thessaloniki» του `Θεσσαλονίκη Αλλιώς` διοργανώνεται και τον Απρίλιο του 2013 το «Made in Thessaloniki 2» επικεντρωμένο αυτή τη φορά στη «Μεταμόρφωση του δημόσιου Χώρου».
Πρόκειται για μια προσπάθεια να συναντηθούν και να αναδειχθούν όλες οι δημιουργικές δυνάμεις της πόλης, αρχιτέκτονες, γραφιστικά γραφεία, δημιουργοί και καλλιτέχνες και σε μια κοινή προσπάθεια και συνεργασία να παρέμβουν σε δημόσιους χώρους, μεταμορφώνοντας τους σε ζωντανά κύτταρα της καθημερινότητας.

Η διοργάνωση θα έχει θέμα τη μεταμόρφωση του δημόσιου χώρου και στοχεύει, ευαισθητοποιώντας δημιουργούς, designers, γραφίστες, αρχιτεκτονικά γραφεία της πόλης και τους επίσημους φορείς που εμπλέκονται, να λειτουργήσει επεμβατικά στην πόλη, δημιουργώντας τις συνθήκες της συνδιαλλαγής με το χώρο, την ιστορία και τα κτίρια που δεσπόζουν στον κεντρικό αστικό ιστό, σε πεζόδρομους, παιδικές χαρές και σημεία απόκεντρα.
Με τη χρήση χώρων που σήμερα παραμένουν νεκροί ή ανενεργοί για μεγάλα χρονικά διαστήματα, παρεμβάσεις σε όψεις κτιρίων, σε νέους πεζόδρομους, σε βιτρίνες κλειστών καταστημάτων εκθέσεις με θέμα εμπνευσμένο από τα σύμβολα της πόλης, δημιουργία δημόσιων γλυπτών από τους φοιτητές της σχολής Καλών Τεχνών και τοποθέτηση τους σε δημόσιους χώρους, σε workshops πάνω στη δημιουργία από ειδικούς, εκδηλώσεις στους χώρους που θα ζωντανέψουν στη διάρκεια του Απριλίου τον αστικό ιστό και θα δείξουν έμπρακτα πως μια μεγάλη συνέργεια ανθρώπων, ομάδων και φορέων μπορεί να αλλάξει αισθητά την εικόνα του δημόσιου χώρου.
ipolistonkosmo.gr

Το μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη

27 Φεβ.

Θα πενθώ πάντα -μ’ ακούς;- για σένα μόνος, στον Παράδεισο

                                           Ι

Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές

Της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος

Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός

Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα
Με το δριμύ του μαύρου του θανάτου.

                                          II

Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται
Χωρίς εμάς και τραγουδώ τ’ άλλα που πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια

Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά
Οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω από τα νερά
Τα «πίστεψέ με» και τα «μη»
Μια στον αέρα, μια στη μουσική

Τα δυο μικρά ζώα, τα χέρια μας
Που γύρευαν ν’ ανέβουνε κρυφά το ένα στο άλλο
Η γλάστρα με το δροσαχί στις ανοιχτές αυλόπορτες
Και τα κομμάτια οι θάλασσες που ερχόντουσαν μαζί
Πάνω απ’ τις ξερολιθιές, πίσω απ’ τους φράχτες
Την ανεμώνα που κάθισε στο χέρι σου
Κι έτρεμε τρεις φορές το μωβ τρεις μέρες πάνω από
        τους καταρράχτες

Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώ
Το ξύλινο δοκάρι και το τετράγωνο φαντό
Στον τοίχο, τη Γοργόνα με τα ξέπλεκα μαλλιά
Τη γάτα που μας κοίταξε μέσα στα σκοτεινά

Παιδί με το λιβάνι και με τον κόκκινο σταυρό

Την ώρα που βραδιάζει στων βράχων το απλησίαστο

Πενθώ το ρούχο που άγγιξα και μου ήρθε ο κόσμος.

                                           III

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω

Να μπαίνω σαν Πανσέληνος

Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια

Να μαδάω γιασεμιά – κι έχω τη δύναμη

Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω

Μέσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές

Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
Πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πως λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο

Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά

Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες

Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει

Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει

Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ

Επειδή σ’ αγαπώ και σ’ αγαπώ

Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

                                         IV

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ’ ακούς

Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ’ ακούς

Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ ακούς

Μαχαίρι

Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς

Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς

Είμ’ εγώ, μ’ ακούς

Σ’ αγαπώ, μ’ακούς

Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ

Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ’ ακούς

Που μ’ αφήνεις, που πας και ποιος, μ’ ακούς

Σου κρατεί το χέρι πάνω απ’ τους κατακλυσμούς

Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες
Θα ‘ρθει μέρα, μ’ ακούς
Να μας θάψουν, κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ’ ακούς

Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ’ ακούς

Των ανθρώπων

Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει

Στα νερά ένα ένα, μ’ ακούς

Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς

Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
Όπου κάποτε οι φιγούρες

Των Αγίων

Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς

Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω

Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς

Πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ’ ακούς

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ’ ακούς

Της αγάπης

Μια για πάντα το κόψαμε

Και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς

Σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς

Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας

Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς

Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς
Μες στη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;

Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς.

                                          V

Για σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς

Με σοφές παραμάνες και μ’ αντάρτες απόμαχους

Από τι να ‘ναι που έχεις τη θλίψη του αγριμιού

Την ανταύγεια στο πρόσωπο του νερού του τρεμάμενου

Και γιατί, λέει, να μέλλει κοντά σου να ‘ρθω

Που δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τον άνεμο

Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τον καλπασμό

Και για σένα κανείς δεν είχε ακούσει

Για σένα ούτε το δίκταμο ούτε το μανιτάρι

Στα μέρη τ’ αψηλά της Κρήτης τίποτα

Για σένα μόνο δέχτηκε ο Θεός να μου οδηγεί το χέρι

Πιο δω, πιο κει, προσεχτικά σ’ όλο το γύρο

Του γιαλού του προσώπου, τους κόλπους, τα μαλλιά

Στο λόφο κυματίζοντας αριστερά

Το σώμα σου στη στάση του πεύκου του μοναχικού
Μάτια της περηφάνιας και του διάφανου
Βυθού, μέσα στο σπίτι με το σκρίνιο το παλιό
Τις κίτρινες νταντέλες και το κυπαρισσόξυλο
Μόνος να περιμένω που θα πρωτοφανείς
Ψηλά στο δώμα ή πίσω στις πλάκες της αυλής
Με τ’ άλογο του Αγίου και το αυγό της Ανάστασης

Σαν από μια τοιχογραφία καταστραμμένη

Μεγάλη όσο σε θέλησε η μικρή ζωή

Να χωράς στο κεράκι τη στεντόρεια λάμψη την ηφαιστειακή

Που κανείς να μην έχει δει και ακούσει
Τίποτα μες στις ερημιές τα ερειπωμένα σπίτια
Ούτε ο θαμμένος πρόγονος άκρη άκρη στον αυλόγυρο
Για σένα ούτε η γερόντισσα μ’ όλα της τα βοτάνια

Για σένα μόνο εγώ, μπορεί και η μουσική

Που διώχνω μέσα μου αλλ’ αυτή γυρίζει δυνατότερη

Για σένα το ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώ

Το στραμμένο στο μέλλον με τον κρατήρα κόκκινο

Για σένα σαν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρή

Που βρίσκει μες στο σώμα και που τρυπάει τη θύμηση

Και να το χώμα, να τα περιστέρια, να η αρχαία μας γη.

                                         VI

Έχω δει πολλά και η γη μέσ’ απ’ το νου μου φαίνεται ωραιότερη
Ωραιότερη μες στους χρυσούς ατμούς
Η πέτρα η κοφτερή, ωραιότερα
Τα μπλάβα των ισθμών και οι στέγες μες στα κύματα
Ωραιότερες οι αχτίδες όπου δίχως να πατείς περνάς
Αήττητη όπως η Θεά της Σαμοθράκης πάνω από τα βουνά
       της θάλασσας

Έτσι σ’ έχω κοιτάξει που μου αρκεί
Να ‘χει ο χρόνος όλος αθωωθεί
Μες στο αυλάκι που το πέρασμά σου αφήνει
Σαν δελφίνι πρωτόπειρο ν’ ακολουθεί

Και να παίζει με τ’ άσπρο και το κυανό η ψυχή μου!

Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθεί

Πριν από την αγάπη και μαζί

Για τη ρολογιά και για το γκιούλ μπρισίμι

Πήγαινε, πήγαινε και ας έχω εγώ χαθεί

Μόνος, και ας είναι ο ήλιος που κρατείς ένα παιδί νεογέννητο

Μόνος, και ας είμ’ εγώ η πατρίδα που πενθεί
Ας είναι ο λόγος που έστειλα να σου κρατεί δαφνόφυλλο

Μόνος, ο αέρας δυνατός και μόνος τ’ ολοστρόγγυλο

Βότσαλο στο βλεφάρισμα του σκοτεινού βυθού
Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στους καιρούς
        τον Παράδεισο!

                                        VII
Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο

image

ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (ΓΕΝΙ ΤΖΑΜΙ)

26 Φεβ.

«ΚΑΛΗ ΠΑΤΡΙΔΑ…» – ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ – ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (ΓΕΝΙ ΤΖΑΜΙ)
ekthesi
Την Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013, στις 20:00, θα πραγματοποιηθούν στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο (Γενί Τζαμί) τα εγκαίνια της έκθεσης «Καλή Πατρίδα…» – Ελληνικές Κοινότητες Πολιτικών Προσφύγων στην Ανατολική Ευρώπη, που διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.
Η Έκθεση παρουσιάστηκε αρχικά στον Εκθεσιακό Χώρο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, τον Ιούνιο του 2011 στην Αθήνα. Μέσα από ψηφιακές αναπαραγωγές φωτογραφιών, εφημερίδων, εγγράφων, περιοδικών, βιβλίων, έργων τέχνης, επιστολών, χειρόγραφων σημειώσεων και άλλων τεκμηρίων, παρουσιάζεται η μετάβαση των πολιτικών προσφύγων στους νέους τόπους εγκατάστασής τους καθώς και στοιχεία σχετικά με την εκπαίδευση, την εργασία, τις αθλητικές και εορταστικές εκδηλώσεις, την καθημερινή ζωή και την πνευματική τους δημιουργία.
Τα τεκμήρια της έκθεσης προέρχονται από το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, το ΚΚΕ και το Επιμορφωτικό Κέντρο Χαρίλαος Φλωράκης, τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας, το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών, το Σύλλογο Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων Τασκένδης – Συλλογή Σιμόνης Ζαφειροπούλου – το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, την ΕΡΤ, την ΕΤ-3 και το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, τη Βιβλιοθήκη της Βουλής, συλλόγων πολιτικών προσφύγων αλλά και από τα προσωπικά αρχεία ιστορικών της περιόδου και πολιτικών προσφύγων.
Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο – Γενί τζαμί.
Διεύθυνση: Αρχαιολογικού Μουσείου 30.
Τηλέφωνο: 2310 857978.
Πληροφορίες για ξεναγήσεις: 2310 425531.
Διάρκεια έκθεσης: 2 έως 22 Μαρτίου 2013.
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Κυριακή 10:00 έως 18:00.

ΔΩΡΕΑΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ

25 Φεβ.

ΔΩΡΕΑΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

image

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης διοργανώνει δωρεάν εκπαιδευτικά εργαστήρια, στις Περιφερειακές Δημοτικές Βιβλιοθήκες, σε συνεργασία με τη νηπιαγωγό και συγγραφέα Μαρία Πετκανοπούλου, με θέμα τη δημιουργία επιτραπέζιων παιχνιδιών.

Οικογενειακό ραντεβού γύρω από ένα επιτραπέζιο παιχνίδι; Ναι, γιατί όχι, αφού είναι το μυστικό για να διατηρηθεί η οικογένεια ενωμένη και να αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των μελών της που θα κρατήσουν στο χρόνο. Γιατί κανένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, όσο εξελιγμένο κι αν είναι, δε μπορεί να προσφέρει τη ζεστασιά, την αμεσότητα, την επικοινωνία με τα μάτια μεταξύ των παικτών, που προσφέρει ένα ομαδικό – οικογενειακό επιτραπέζιο παιχνίδι.

Τα εργαστήρια θα ξεκινούν στις 18:00 και απευθύνονται σε ενήλικες και όχι μόνο. Για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι απαραίτητη η προεγγραφή. Δηλώσεις γίνονται δεκτές στις κατά τόπους Περιφερειακές Δημοτικές Βιβλιοθήκες και στο τηλεφωνικό νούμερο 2310 374807.

Λόγω της αυξημένης ζήτησης και του περιορισμένου αριθμού θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Το πρόγραμμα διαμορφώνεται ως

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Άνω Τούμπας «Κληροδότημα Στ. Νικολαΐδη» Γρ. Λαμπράκη 187, τηλ. 2310 950370

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Ξηροκρήνης Χατζησίρου & Πελειάδου 1, τηλ. 2310 544851

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντινουπόλεως 45, τηλ. 2310 315100

Δευτέρα 8 Απριλίου 2013 Πρότυπη Σχολική Βιβλιοθήκη Κασσάνδρου 17-19, τηλ. 2310 274708

Τετάρτη 10 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Άνω Πόλης Κρίσπου 7, τηλ. 2310 219329

Δευτέρα 15 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Τριανδρίας Αμοργού 29, τηλ. 2310 921660

Τετάρτη 17 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Κάτω Τούμπας «Γιώργος Ιωάννου» Πυλαίας 59, τηλ. 2310 919039

Δευτέρα 22 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Χαριλάου Νικάνορος 3 και Στεφάνου Νούκα, τηλ. 2310 324666

Τετάρτη 24 Απριλίου 2013 Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Σαράντα Εκκλησιών Γ.Βιζυηνού 57, τηλ. 2310 203443

Εκδήλωση για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων στο ΝΟΗΣΙΣ

25 Φεβ.

Εκδήλωση για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων στο ΝΟΗΣΙΣ-Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας

image

Στο πλαίσιο της συνεργασίας του ΝΟΗΣΙΣ και του ΑΠΘ θα πραγματοποιηθεί στις εγκαταστάσεις του πρώτου τη Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013, στις 7 το απόγεμα, ειδική εκδήλωση με θέμα τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Στην εκδήλωση, η οποία θα αρχίσει με την προβολή της ταινίας «Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων» (διάρκεια 8΄) θα συμμετάσχουν δύο καθηγητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μέλη της ομάδας μελέτης του Μηχανισμού: ο καθηγητής Αστροφυσικής κ. Γιάννης Σειραδάκης θα παρουσιάσει τις κύριες πτυχές της μελέτης του Μηχανισμού, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης (Ιούλιος 2012) προσπάθειας προσέγγισης του ναυαγίου των Αντικυθήρων από την Εφορία Ενάλιων Ανασκαφών του Υπουργείου Πολιτισμού και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Woods Hole των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην κατασκευή (κατά το 2 ο π.Χ. αιώνα) και στην πρόσφατη ανακατασκευή του Μηχανισμού των Αντικυθήρων θα εστιάσει την παρουσίασή του ο αναπληρωτής καθηγητής τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών κ. Κυριάκος Ευσταθίου, περιγράφοντας τόσο τις τεχνικές κατασκευής του αρχαίου Μηχανισμού, όσο και τις καινοτόμες τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την ανακατασκευή του.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο Πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής κ. Γιάννης Μυλόπουλος, θα παραδώσει στο Γενικό Διευθυντή του ΝΟΗΣΙΣ, κ. Θανάση Κοντονικολάου το ομοίωμα που κατασκευάστηκε πρόσφατα από τη διεπιστημονική ομάδα μελέτης του Μηχανισμού των Αντικυθήρων του ΑΠΘ, με μετρήσεις ακριβείας επί των τομογραφιών των θραυσμάτων του Μηχανισμού, που πραγματοποιήθηκαν στο Τμήμα Φυσικής, και σχεδίαση και επίβλεψη της κατασκευής από το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών. Το ομοίωμα αυτό θεωρείται ως το ακριβέστερο αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, διεθνώς και θα παρουσιάζεται στο εκθετήριο της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας στο ΝΟΗΣΙΣ.

Τρόπος μετάβασης με αστικό λεωφορείο Γραμμή 66 (Χαριλάου – Θέρμη) αφετηρία Νέα Ελβετία, στάση ΝΟΗΣΙΣ.

Πληροφορίες ΝΟΗΣΙΣ, 6 ο χμ Θεσσαλονίκης –Θέρμης