Advertisements
Tag Archives: Γνώση

Σαν Σήμερα: Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

29 Μάι.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μόνο κατ’ όνομα υπήρχε τις παραμονές της Άλωσης. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της.

Το Βυζάντιο σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών του, δεν μπορούσε να ελπίζει παρά μόνο στη βοήθεια της καθολικής Ευρώπης, η οποία όμως ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούλης. Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε’ για να ζητήσει βοήθεια. Ο Πάπας έβαλε και πάλι ως όρο την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά αποδέχθηκε το αίτημα του αυτοκράτορα να στείλει στην Κωνσταντινούπολη ιερείς, προκειμένου να πείσουν τον λαό για την αναγκαιότητα της Ένωσης.

Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ’ ημών η των αζύμων λατρεία».

Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει τη βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας και της Γένουας, που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλίωσης τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι καθολικοί.

Αντίθετα, οι Οθωμανοί φαίνεται ότι συμπεριφέρονταν καλύτερα προς τους χριστιανούς. Πολλοί χριστιανοί είχαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, ακόμη και στο στράτευμα, ενώ κυριαρχούσαν στο εμπόριο. Οι χωρικοί πλήρωναν λιγότερους φόρους και ζούσαν με ασφάλεια. Έτσι, στην Κωνσταντινούπολη είχε σχηματισθεί μία μερίδα που διέκειτο ευνοϊκά προς τους Οθωμανούς. Την παράταξη αυτή εξέφραζε ο Λουκάς Νοταράς με τη φράση «Κρειττότερον εστίν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν».

Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού. Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.

Οι Τούρκοι προσπάθησαν πολλές φορές να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις 20 Απριλίου ένας στολίσκος με εφόδια υπό τον πλοίαρχο Φλαντανελλά κατορθώνει να διασπάσει τον τουρκικό κλοιό μετά από φοβερή ναυμαχία και να εισέλθει στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πολιορκούμενων.

Ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22α Απριλίου, 70 περίπου πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση για τους πολιορκούμενους έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.

Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν οι χρονικογράφοι της εποχής.

sansimera.gr

Advertisements

Σαν σήμερα οι Ελληνίδες αποκτούν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι

28 Μάι.

image

Στις 28 Μαΐου 1952 ο νόμος 2159, κατοχυρώνει το δικαίωμα της γυναίκας όχι μόνο να εκλέγει, αλλά και να εκλέγεται στις Δημοτικές και Βουλευτικές εκλογές. Παρόλα αυτά, οι Ελληνίδες δεν μπορούν να ψηφίσουν στις εκλογές του Νοέμβρη που ακολουθεί, αφού δεν έχουν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Στις επαναληπτικές εκλογές, ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, εκλέγεται στη Θεσσαλονίκη πρώτη γυναίκα βουλευτής στην ιστορία της Ελλάδας, η Ελένη Σκούρα.

Το 1844 πραγματοποιείται η Α΄ Εθνοσυνέλευση και ψηφίζεται το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας, το οποίο ορίζει στο άρθρο 3 ότι « οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου», ξεχνώντας παντελώς να αναφέρει τον υπόλοιπο πληθυσμό, ήτοι τις Ελληνίδες, οι οποίες είχαν μάλιστα προσφέρει ουκ ολίγα στον πόλεμο για την ανεξαρτησία από τον οθωμανικό ζυγό. Έτσι, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘20 θεωρούνταν δεδομένο ότι μόνον οι άνδρες είχαν δικαίωμα να μετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες, ενώ η γυναικεία ψήφος θεωρείτο «πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον».

Το 1921 ο πρωθυπουργός Γούναρης επαναφέρει στη Βουλή την πρόταση για ψήφο των γυναικών αλλά προκαλούνται βίαιες αντιδράσεις από πολλούς πολέμιους της ιδέας. Η πρόταση επιστρέφει εκ νέου το 1924 και μετά από ακόμα πέντε χρόνια διαμάχης, υπερψηφίζεται και με Προεδρικό Διάταγμα. Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, αναγνωρίστηκε το δικαίωμα (μόνο) του εκλέγειν για τις Ελληνίδες.

Δεν έλειπαν ωστόσο οι περιορισμοί, αφού το δικαίωμα ψήφου ίσχυε μόνο για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές και αφορούσε μόνο στις εγγράμματες γυναίκες, που είχαν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους. Έτσι, για πρώτη φορά οι γυναίκες ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934. ΟΙ προκαταλήψεις, η μη εγγραφή στους καταλόγους και ο μεγάλος αριθμός αναλφάβητων γυναικών έχει ως αποτέλεσμα να ψηφίσουν μόλις 240 – 480 κυρίες.

Η Ελληνική Βουλή ψηφίζει το νόμο 2159 στις 28 Μαΐου 1952 ο οποίος παραχωρεί ίσα πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες. Ωστόσο δεν ασκείται το δικαίωμα στις προσεχείς εκλογές του Νοεμβρίου αφού δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Λίγους μήνες αργότερα, όμως, σε επαναληπτικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Θεσσαλονίκη, εξελέγη η πρώτη γυναίκα βουλευτής. Πρόκειται για την Ελένη Σκούρα, του Ελληνικού Συναγερμού, η οποία μαζί με την Βιργινία Ζάννα, του Κόμματος Φιλελευθέρων, υπήρξαν οι πρώτες γυναίκες υποψήφιες για το βουλευτικό αξίωμα.

Σε βουλευτικές εκλογές, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου 1956, οπότε η Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και η Βάσω Θανασέκου της Δημοκρατικής Ένωσης κέρδισαν την είσοδό τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Μάλιστα η Λίνα Τσαλδάρη έγινε και η πρώτη γυναίκα υπουργός, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Καραμανλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια χρονιά εξελέγη και η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος, η Μαρία Δεσύλλα στην Κέρκυρα. Πρέπει να περάσουν ακόμα δυο δεκαετίες, ώσπου το Σύνταγμα του 1975 να ορίσει επιτέλους ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι». 

Η Εφημερίδα Κυριών και η Καλλιρόη Παρρέν Στον αγώνα για τη συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά πράγματα της χώρας, πρωτοστάτησε το φεμινιστικό κίνημα, με πιο σημαντική φωνή έκφρασης των διεκδικήσεων αυτήν της Καλλιρρόης Παρρέν, το γένος Σιγανού. Πρόκειται για την πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που δημοσιογράφησε και εξέδιδε από το 1887 και για 31 χρόνια την «Εφημερίδα των Κυριών». Η Εφημερίδα των Κυριών διατύπωνε από τον 19ο αι. το θαρραλέο σύνθημα «Ψήφος στη Γυναίκα» παρά τα ειρωνικά, υβριστικά, και απειλητικά σχόλια εναντίον της «αναρχικής» Καλλιρρόης Παρρέν από τον Τύπο της εποχής.

Η Καλλιρόη Παρρέν, αγωνίστηκε κατά της αμάθειας και των προλήψεων, εκφράζοντας έναν υγιή φεμινισμό που ζητούσε ισοτιμία των δύο φύλων και όχι αναστροφή ρόλων. Με την βοήθεια όμως κάποιων λιγοστών υποστηρικτών της, μεταξύ των οποίων και οι Κωστής Παλαμάς και Γρηγόρης Ξενόπουλος, η Παρρέν κατόρθωσε να επιβάλει τον διεκδικητικό λόγο της και να συνεχίσει τον αγώνα της για 31 συνεχή χρόνια, διακόπτοντας μόνον όταν το 1918 εξορίστηκε για περίπου 10 μήνες στην Ύδρα λόγω των πολιτικών της φρονημάτων.

Η Καλλιρόη Παρρέν, στην οποία ο Παλαμάς είχε αφιερώσει και ένα ποίημά του («Χαίρε γυναίκα της Αθήνας, Μαρία, Ελένη, Εύα. Να η ώρα σου. Τα ωραία σου φτερά δοκίμασε και ανέβα και καθώς είσαι ανάλαφρη και πια δεν είσαι σκλάβα προς τη μελλούμενη άγια γη πρωτύτερα εσύ τράβα και ετοίμασε τη νέα ζωή, μιας νέας χαράς υφάντρα και ύστερα αγκάλιασε, ύψωσε και φέρε εκεί τον άντρα…») εκπροσώπησε την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα την Ελλάδα σε διεθνή Συνέδρια Γυναικών στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Σικάγο (1888, 1889, 1893, 1896, 1900).

Η Καλλιρόη Παρρέν, παρόλο που πέτυχε να πείσει τον πρωθυπουργό Δ. Γούναρη να τοποθετηθεί προσωπικά υπέρ την χορήγησης ψήφου στις γυναίκες, δεν πρόλαβε να δει την χορήγηση των ίσων εκλογικών δικαιωμάτων αφού πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 16 Ιανουαρίου 1940 στην Αθήνα. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο 1ο Νεκροταφείο, όπου πέντε δεκαετίες αργότερα, στις 6 Ιουνίου 1992, έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής της από τον Δήμο Αθηναίων.
tvxs.gr

Η Γενοκτονία των Ποντίων

19 Μάι.

image

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά – ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

image

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Παρακολουθήστε το «H ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

πηγή:  sansimera.gr

Ο Γίγαντας του Κάρντιφ: Μία από τις μεγαλύτερες φάρσες της ιστορίας

11 Μάι.

image

Μια από τις μεγαλύτερες φάρσες της ιστορίας, είχε γίνει στις ΗΠΑ, όταν ένας καπνοπώλης από την Νέα Υόρκη και μάλλον λίγο αμφισβητίας περί των θρησκευτικών, ο George Hull, αποφάσισε να κοροϊδέψει όλη την αμερικανική κοινή γνώμη, κατασκευάζοντας έναν ψεύτικο γίγαντα τον οποίο παρουσίασε ως αυθεντικό.

Ο Hull, το 1868 σε μια συγκέντρωση Μεθοδιστών διαφώνησε μαζί τους για ένα εδάφιο της Γέννεσης όπου ανέφερε πως κάποτε στη Γη είχανε ζήσει γίγαντες. Οπως αναφέρει το βιβλίο «Μια σταγόνα Ιστορία», ο Hull πήγε σπίτι του, πήρε ένα τεράστιο κομμάτι γύψου και ανέθεσε σε έναν ειδικό να το λαξεύσει, έτσι ώστε να πάρει την μορφή γίγαντα και στη συνέχεια το έτριψαν με οξύ προκειμένου να πάρει μαύρο χρώμα. Μετά το έθαψε στο αγρόκτημα του ξαδέρφου του στο Κάρντιφ της Νεας Υόρκης και από πάνω έσπειραν τριφύλλια.

Κάποιο διάστημα αργότερα, προσέλαβε δύο άντρες για να ανοίξουν ένα πηγάδι σε ένα συγκεκριμένο σημείο, με τους εργάτες να «πέφτουν» πάνω στον γίγαντα.

Αμέσως, ο Hull έστησε μια σκηνή στην οποία έβαλε μέσα τον γίγαντα και χρέωνε όλους όσους ήθελαν να τον δουν, ενώ λίγο αργότερα αύξησε και την τιμή. Από τα κέρδη, έδινε ένα δέκα τοις εκατό στον ξάδερφο του και ένα άλλο ποσοστό στον τεχνίτη που τον είχε βοηθήσει.

Η αμερικανική κοινή γνώμη είχε διχαστεί, πάντως όπως αναφέρεται και στο βιβλίο, πολλοί διάσημοι ιστορικοί της τότε εποχής, ήταν πεπεισμένοι πως ο γίγαντας ήταν ένα απολίθωμα σύμφωνα με την Γέννεση.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Hull πούλησε το έκθεμα του για 23.000 δολάρια -κατά άλλους 40.000- στον David Hannum από το Συράκιουζ των ΗΠΑ, ενώ σύντομα ήρθε και η στιγμή της αλήθειας: Ο Χαλ σε συνέντευξη που παραχώρησε, δήλωσε πως ο «γίγαντας» ήταν μια καλοστημένη φάρσα εκμεταλλευόμενος το πόσο ευκολόπιστοι είναι οι άνθρωποι και πολλαπλασίασε την περιουσία του.

Στις ΗΠΑ, με την τελείως παράδοξη κοινή λογική, πολλοί εξοργίστηκαν με την κίνηση του Hull, ο οποίος ωστόσο αθωώθηκε στα δικαστήρια, άλλοι θεώρησαν ότι ο Hull έλεγε ψέμματα σε συνεργασία με τους πολιτικούς και ο γίγαντας υπήρξε στην πραγματικότητα, ενώ ακόμα περισσότεροι συνέχιζαν να πληρώνουν για να δουν τον γίγαντα, θεωρώντας τον ως ένα ιστορικό κειμήλιο.

Ο γίγαντας του Κάρντιφ, βρίσκεται ακόμη στο Μουσείο του Αγρότη στο Κούπερτάουν με τους Αμερικανούς πολίτες να πληρώνουν περίπου μισό δολάριο για να τον δουν. Η φάρσα αυτή του Hull και η αντίδραση του κόσμου, είναι μια ακόμη περίτρανη απόδειξη, πως όσο και εάν θέλουμε να λέμε πως ακολουθούμε την λογική, η φαντασία μας ακόμα καλπάζει σε άλυτα μυστήρια και θρύλους…

iefimerida.gr

Ξεχωριστά έθιμα του Πάσχα στην Ελλάδα

26 Απρ.

image

Από τη Ρόδο ως τη Κέρκυρα και από την Κρήτη ως τη Θράκη κάθε γωνιά της Ελλάδας γιορτάζει το Πάσχα με  το δικό της μοναδικό τρόπο.

Έθιμα και παραδόσεις ζωντανεύουν και πάλι στην πλουσιότερη, σε λαογραφικές εκδηλώσεις, γιορτή της χριστιανοσύνης.

Θράκη

Στις Μέτρες της Θράκης, τα παιδιά φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα και το περιφέρουν στα σπίτια, ζητώντας κλαδιά για να τον κάψουν την επομένη στον Επιτάφιο. Τη Μεγάλη Παρασκευή η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, εκεί όπου βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ο Ιούδας. Τη στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.

Μακεδονία

Με ένα κόκκινο πανί, που συμβολίζει το αίμα του Χριστού, απλωμένο στο μπαλκόνι ή το παράθυρο, ξεκινούν τη Μεγάλη Πέμπτη οι προετοιμασίες για τη βραδιά της Ανάστασης, ενώ την ίδια ημέρα οι νοικοκυρές βάφουν τα κόκκινα αυγά.

Παλαιότερα στη Μακεδονία η νοικοκυρά έβαζε το πρώτο αυγό στο εικονοστάσι, απ όπου το έβγαζε με την πυροστιά μόνο όταν έβρεχε ή άστραφτε, για να «ξορκίσει» το χαλάζι και τις πλημμύρες. Σε κάποια χωριά της Μακεδονίας, όπως οι Ελευθερές, μέχρι πριν από λίγα χρόνια σημάδευαν το κεφάλι και την πλάτη των μικρών αρνιών με τη μπογιά που είχε χρησιμοποιηθεί για το βάψιμο τον αυγών.

Όσο το κόκκινο πανί ήταν κρεμασμένο στο μπαλκόνι ή το παράθυρο, οι γυναίκες δεν έπλεναν ούτε και άπλωναν ρούχα, γιατί το θεωρούσαν κακό σημάδι, ενώ τα πρώτα αυγά που έβαφαν τα έστελναν μαζί με τσουρέκια στα πεθερικά τους.

Στη Θάσο στην Κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο «Για βρέξ Απρίλη μ», που γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα. Συγκροτήματα απ όλη την Ελλάδα χορεύουν δημοτικούς χορούς.

Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής έχουν το έθιμο «Του μαύρου νιου τ αλώνι», που γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και συχνά ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον «Καγκέλευτο» χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821. Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά και στη μέση του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο χαιρετισμό. Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζεται, καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι «ζωγραφίτικος», τσουρέκια και αυγά.

Στο Λιτόχωρο Πιερίας την Μ.Πέμπτη το βράδυ στολίζονται οι επιτάφιοι που φτιάχνονται από ανύπαντρες κοπέλες, οι οποίες όλη την Σαρακοστή φτιάχνουν λουλούδια από ύφασμα. Την Μ. Παρασκευή το βράδυ γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών.

Κεντρική Ελλάδα

Στην Αράχωβα, ανήμερα του Πάσχα ξεκινάει η περιφορά της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου την οποία συνοδεύουν περί τα 500 άτομα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές
. Την επομένη πραγματοποιείται αγώνας δρόμου των γερόντων (ανηφορικός δρόμος), οι οποίοι ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και φτάνουν στο λόφο. Ακολουθούν χορευτικά συγκροτήματα και το απόγευμα χορεύουν γυναικείοι χορευτικοί σύλλογοι. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται με κλέφτικα αγωνίσματα, όπως το σήκωμα της πέτρας.

Στη Λιβαδειά, το πιο χαρακτηριστικό έθιμο της πόλης, είναι το γνωστό «Πάσχα της Λιβαδειάς», με τους νέους της πόλης να συμμετέχουν στο έθιμο του «λάκκου». Μετά την Ανάσταση και πριν ξημερώσει οι κάτοικοι ετοιμάζουν την φωτιά. Ένας, κάνοντας το σταυρό του, βάζει φωτιά στο σωρό με τη λαμπάδα της Αναστάσεως. Με ραντίσματα νερού και συχνό χτύπημα με ένα μακρύ ξύλο, η θράκα είναι έτοιμη για να ψηθούν τα αρνιά. Το γλέντι διαρκεί μέχρι το απόγευμα και συμπληρώνεται με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων και την καύση πυροτεχνημάτων.

Στο Αιτωλικό, την Μ. Παρασκευή πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται ο Επιτάφιος, ιστορικό κειμήλιο του 13ου-14ου αιώνα. Την Κυριακή του Πάσχα κάθε γειτονιά, είναι μία μεγάλη υπαίθρια ψησταριά, όπου ο χορός και το τραγούδι έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ προσφέρονται κρασί και παραδοσιακοί μεζέδες δωρεάν.

Στη Ναύπακτο, το βράδυ της Μ. Παρασκευής, πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, σχηματίζοντας πομπές, οι οποίες διέρχονται από το λιμάνι, όπου είναι αναμμένες δάδες ειδικά τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το λιμάνι. Στο μέσον της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι παρουσιάζοντας μία φαντασμαγορική εικόνα. Το έθιμο συνδυάζει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει τη τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

Πελοπόννησος

Στο Λεωνίδιο, το πιο εντυπωσιακό έθιμο της περιοχής είναι, όταν το βράδυ της Ανάστασης γεμίζει ο ουρανός από φωτεινά «αερόστατα», τα οποία ανυψώνονται από τους πιστούς κάθε ενορίας.

Στην Καλαμάτα, αναβιώνει ένα έθιμο, που πηγάζει από τους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821, ο διαγωνισμός των «μπουλουκιών». Οι διαγωνιζόμενοι με παραδοσιακές ενδυμασίες και οπλισμένοι με σαΐτες, δηλαδή με χαρτονένιους σωλήνες γεμάτους μπαρούτι, επιδίδονται σε σαϊτοπόλεμο, στο γήπεδο του Μεσσηνιακού με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου.

Κυκλάδες

Στην Κύθνο, το πιο επιβλητικό έθιμο του νησιού είναι αυτό της «Κούνιας». Την Κυριακή του Πάσχα, στην πλατεία του νησιού, στήνεται μία κούνια, στην οποία κουνιούνται αγόρια και κορίτσια ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Αυτός ή αυτή που θα κουνήσει κάποιον, δεσμεύεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για γάμο. Το βράδυ του Μ.Σαββάτου επικρατεί το έθιμο του «συχώριου», δηλαδή όλοι όσοι έχουν πεθαμένους συγγενείς φέρνουν στην εκκλησία ψητά, κρασί και ψωμί, τα οποία έχει «διαβάσει» ο παπάς και τα προσφέρουν στους επισκέπτες και στους κατοίκους του νησιού.

Η Σύρος βιώνει με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα. Οι δύο θρησκευτικές της κοινότητες, η Ορθόδοξη και η Καθολική, γιορτάζουν συγχρόνως τις μέρες του Πάσχα. Οι Επιτάφιοι των Καθολικών στην Άνω Σύρο ξεκινούν από τον ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη ο επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστών, οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων, από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και τη Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως. Κατά την περιφορά τους συναντώνται στην κεντρική πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση.

Στην Πάρο, η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις. Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση. Τα μεσάνυχτα του Μ. Σαββάτου, το νησί γεμίζει από φώτα και τον θόρυβο των αμέτρητων πυροτεχνημάτων.

Στη Νάξο την Μεγάλη Παρασκευή οι κοπέλες καθαρίζουν τις εκκλησιές, στολίζουν τον Επιτάφιο και μετά ακολουθεί η περιφορά. Στο πασχαλινό τραπέζι ξεχωρίζει το παραδοσιακό «μπατούδο», κατσικάκι γεμιστό με εντόσθια, λαχανικά, ρύζι, αυγά και τυρί ψημένο στο φούρνο.

Δωδεκάνησα

Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, επίκεντρο των τελετών και ακολουθιών αποτελεί ο «Νιπτήρας». Στολίζεται με λαμπρές βάγιες και ποικιλία ανοιξιάτικων λουλουδιών. Την Μ.Πέμπτη γίνεται αναπαράσταση του «Μυστικού Δείπνου» του Νιπτήρα σε κεντρική πλατεία της Χώρας. Το Μ. Σάββατο το βράδυ πριν από την Ανάσταση, το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε ηρωικό εξάμετρο με κώντιο και την Κυριακή του Πάσχα, στο Μοναστήρι της Πάτμου γίνεται η δεύτερη Ανάσταση κατά την οποία το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο διαβάζεται σε επτά γλώσσες και από τον ηγούμενο μοιράζονται κόκκινα αυγά στους πιστούς.

Στη Ρόδο, το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν τον «Λάζαρο», συγκεντρώνοντας χρήματα και αυγά για τους ιερείς. Παλαιότερα, κανένας γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του να εργαστεί, γιατί όπως πίστευαν, ό,τι έπιαναν θα μαραινόταν. Επιτρεπόταν μόνο η συγκέντρωση ξερών κλαδιών για το άναμμα των φούρνων τη Μεγάλη Εβδομάδα για το ψήσιμο των κουλουριών. Του Λαζάρου, επίσης, σε όλα τα σπίτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν στριφτά κουλουράκια, «τα Λαζαράκια», συμβολίζοντας με τον τρόπο αυτό το σώμα του Λαζάρου που ήταν τυλιγμένο στο σάβανο.

Στην Κω, ενώ οι μεγάλοι ασχολούνται με τις πασχαλινές δουλειές και τον εκκλησιασμό, τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση. Παίρνουν μεγάλα κλειδιά από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού, το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο για να εκπυρσοκροτήσει. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι και ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φιτίλι που το ανάβουν και από την ώρα που ο παπάς λέει το «Χριστός Ανέστη». Το πρωί του Μ. Σαββάτου, η εκκλησία στρώνεται με μικρά μοβ μυρωμένα λουλούδια του βουνού
real.gr

Συγκλονιστικές φωτογραφίες από την απελευθέρωση του Νταχάου

28 Μαρ.

νταχαουΤο Νταχάου αποτέλεσε το πρώτο από τα χιλιάδες στρατόπεδα συγκέντρωσης που δημιουργήθηκαν στη Γερμανία έπειτα από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Τώρα και για πρώτη φορά στα χρονικά είδαν το φως της δημοσιότητας συγκλονιστικές φωτογραφίες που απεικονίζουν την απελευθέρωση του Νταχάου, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Daily Mail. νταχαου1

Το στρατόπεδο δημιουργήθηκε το 1933, δυο μήνες αφότου ο Χίτλερ έγινε Καγκελάριος, με σκοπό την φυλάκιση πολιτικών κρατουμένων. Μέχρι το τέλος του έτους βρίσκονταν εκεί 4.800 κρατούμενοι, κυρίως κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες.

νταχαου2

Με το πέρασμα των χρόνων, ο αριθμός των κρατουμένων αυξανόταν σταθερά, καθώς κι άλλοι «ανεπιθύμητοι», όπως ομοφυλόφιλοι, Μάρτυρες του Ιεχωβά, τσιγγάνοι, εγκληματίες και φυσικά Εβραίοι, στέλνονταν στο στρατόπεδο.

νταχαου3

Παρότι το Νταχάου δεν ήταν στρατόπεδο εξόντωσης σαν το Άουσβιτς, οι κρατούμενοι ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες και έρχονταν αντιμέτωποι καθημερινά με το θάνατο, καθώς θεωρούνταν αναλώσιμοι από το χιτλερικό καθεστώς.

νταχαου4

Το Νταχάου ήταν το πρότυπο για τα υπόλοιπα στρατόπεδα συγκέντρωσης που δημιουργήθηκαν στη Γερμανία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου. Ο σχεδιασμός του στρατοπέδου και το ημερήσιο πρόγραμμα αντιγράφηκε από πολλά από αυτά. Το Νταχάου αποτέλεσε, επίσης, κέντρο εκπαίδευσης για τους φύλακες των στρατοπέδων συγκέντρωσης σε όλη τη Γερμανία.

νταχαου5

Το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από Αμερικανούς στρατιώτες στις 29 Απριλίου του 1945. Μέχρι εκείνη τη στιγμή περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι από όλη την Ευρώπη είχαν φυλακιστεί εκεί, ενώ 41.500 από αυτούς υπολογίζεται ότι δολοφονήθηκαν.

νταχαου6

Οι καινούριες αυτές φωτογραφίες δημοσιοποιήθηκαν στο site του Vintage Everyday, αλλά κανείς δε γνώριζε που και πότε τραβήχτηκαν.

νταχαου7

Παρόλα αυτά, ένας εμπειρογνώμονας, αφού συνέκρινε τις φωτογραφίες με το υπάρχον αρχειακό υλικό, μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι οι φωτογραφίες ήταν από το Νταχάου. Μερικά από τα σημεία που παρατήρησε και τον οδήγησαν στη σημαντική αυτή ανακάλυψη είναι τα εξής:

  • Οι φυλακισμένοι φαίνονται ιδιαίτερα χαλαροί και ανοργάνωτοι, σαν να χαζεύουν τριγύρω.
  • Φαίνονται γαλλικές και γιουγκοσλαβικές σημαίες και είναι δύσκολο οι Γερμανοί να είχαν στολίσει το στρατόπεδο με σημαίες άλλων εθνών.
  • Μερικοί άνδρες φοράνε καπέλα με αστέρια, πράγμα που σημαίνει ότι είναι από τη Ρωσία, ενώ υπάρχουν αντίστοιχα σήματα κόκκινα και λευκά για τους Πολωνούς.
  • Οι φωτογραφίες φαίνεται να είναι παρόμοιες με άλλες που τράβηξαν οι δυνάμεις των ΗΠΑ που απελευθέρωσαν το στρατόπεδο.

νταχαου8νταχαου9

Η «Αυτοκρατορία του Νότου» απάντηση στo γερμανικό ηγεμονισμό

28 Μαρ.

123826-germans-latin-empireΜια εντελώς διαφορετική πρόταση για την αντιμετώπιση του γερμανικού ηγεμονισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναμοχλεύει ο Ιταλός φιλόσοφος, Τζόρτζιο Αγκάμπεν, προτείνοντας στην ουσία τον συνασπισμό των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου σε μία άτυπη «Λατινική Αυτοκρατορία». Επιμέλεια: Γρηγόρης Καυκιάς

Το δοκίμιο αυτό, που στην πραγματικότητα είναι ένα σημείωμα προς τον στρατηγό Σαρλς Ντε Γκωλ, τότε αρχηγό της Προσωρινής Κυβέρνησης, παρουσιάζει ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον μέχρι και σήμερα, σημειώνει ο Αγκάμπεν.

Ο Κοχέβ διέβλεπε με εκπληκτικό τρόπο πως η Γερμανία σύντομα θα γινόταν η βασική οικονομική υπερδύναμη και η Γαλλία θα περιοριζόταν σε ένα δευτερεύοντα ρόλο στη Δυτική Ευρώπη. Επισήμανε ακόμα, το επερχόμενο τέλος των εθνικών κρατών που είχαν μέχρι τότε διαμορφώσει την ευρωπαϊκή ιστορία και την δημιουργία υπερεθνικών πολιτικών σχηματισμών που τις ονόμασε «αυτοκρατορίες».

Σύμφωνα με τον Κοχέβ, αυτές οι «αυτοκρατορίες» δεν θα μπορούσαν να βασιστούν σε αφηρημένες μονάδες, αδιάφορες προς την κοινή κουλτούρα, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τον τρόπο ζωής.

Γι’αυτό το λόγο πρότεινε πως η Γαλλία έπρεπε να διαδραματίσει έναν ηγετικό ρόλο στη «Λατινική Αυτοκρατορία», η οποία θα ήταν οικονομικά και πολιτικά ενωμένη και με τη στήριξη της Καθολικής Εκκλησίας, της οποίας τις παραδόσεις θα κληρονομούσε. Αυτή θα αποτελείτο από τις τρείς βασικές χώρες των οποίων οι γλώσσες είναι λατινογενείς (Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία) ενώ θα έκανε το ‘’άνοιγμά’’ της στα έθνη της Μεσογείου.

Διαφορετικά, η προτεσταντική Γερμανία σύντομα θα γινόταν η πλουσιότερη και ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης, η οποία επηρεασμένη από τις εξω-ευρωπαϊκές τάσεις της, θα στρεφόταν προς την Αγγλο-σαξονική Αυτοκρατορία. Αυτή η εξέλιξη θα περιόριζε τη Γαλλία και τα υπόλοιπα λατινογενή έθνη στο ρόλο των δορυφόρων του γερμανικού υπερ-σχηματισμού.

Η ανάγκη για τη δημιουργία μιας «αυτοκρατορίας» του Ευρωπαϊκού Νότου όπως την πρότεινε ο Κοχέβ, εμφανίζεται σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ, υποστηρίζει οΑγκάμπεν, καθώς η απαλοιφή κάθε μορφής συγγένειας στον τρόπο ζωής, τη κουλτούρα και τη θρησκεία άφησε την οικονομία ως το μόνο ενοποιό στοιχείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όσον αφορά στη λεγόμενη ενότητα της Ε.Ε αυτή έχει μάλλον αρχίσει να ραγίζει, καθώς μια πλούσια μειονότητα χωρών επιβάλλει τα συμφέροντά της στις περισσότερες φτωχές χώρες, παραγνωρίζοντας μάλιστα κάθε στοιχείο εθνικής ταυτότητας.

Έτσι, διαμορφώνονται ‘’παράλογες’’ απαιτήσεις, όπως το να ζήσουν οι Έλληνες και οι Ιταλοί ως Γερμανοί, καταστρέφοντας πολιτιστική κληρονομιά που υπαγορεύει τον όποιο τρόπο ζωής τους.

Η επονομαζόμενη «Λατινική Αυτοκρατορία» του Κοχέβ θα ήταν ίσως ένα εχέγγυο για την ενότητα της Ε.Ε και ένα πρώτο βήμα για την διασφάλισή της θα αποτελούσε η αναδιάρθρωση του Ευρωσυντάγματος προς αυτή τη κατεύθυνση.

Πηγή: tvxs.gr

Πώς τα τεστ προσωπικότητας βοηθούν στην επιλογή καριέρας

27 Μαρ.

image

Ένας γιατρός δεν πρέπει να είναι ανυπόμονος. Μια δικηγόρος δεν μπορεί να σκέφτεται μακριά από τη λογική. Ένας δημοσιογράφος είναι αδύνατο να προχωρά χωρίς αντίληψη. Τα τεστ σταδιοδρομίας είναι εδώ για να αξιολογήσουν τις αξίες και το χαρακτήρα σας… λύνοντας ταυτόχρονα την απορία: «Ποια καριέρα μου ταιριάζει καλύτερα;». Δωρεάν και χωρίς κόπο εντοπίστε το ιδανικό τεστ στο διαδίκτυο και δοκιμάστε να αφεθείτε μέσα στις ερωτήσεις, χωρίς να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας!

Τα «ατού» των συγκεκριμένων τεστ… στην καριέρα!

Τα κουίζ σταδιοδρομίας στηρίζονται στην ψυχολογία και την προσωπικότητα, ώστε να ανακαλύψουν το επάγγελμα που σας ταιριάζει, αξιολογώντας τους στόχους ή τον τρόπο ζωής σας. Αποτελούν απαραίτητα εργαλεία, και όχι απλά διασκεδαστικά, αφού σας βοηθούν να παρατηρήσετε το «μέσα» σας, τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες σας σε σχέση με τον επαγγελματικό τομέα. Ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στη δική σας καθημερινότητα, είναι ικανά να σας δώσουν εναλλακτικές στην εργασία… που δεν είχατε σκεφτεί ποτέ μέχρι τώρα, αρκεί βέβαια να απαντήσετε με ειλικρίνεια!

Χιλιάδες τεστ σταδιοδρομίας είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο… άλλα θεωρούνται περίπλοκα και χρονοβόρα και ορισμένα γρήγορα και εύκολα. Τα περισσότερα «ανοίγουν» τους  ορίζοντες σας στην επιλογή καριέρας… μέσα από ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, που αφορούν τις συνήθειες και τα όνειρα σας, και από ερωτήσεις «ναι» ή «όχι»! Συνήθως, μετά την ολοκλήρωση του τεστ, ο χρήστης λαμβάνει μια έκθεση με επαγγελματικές προτάσεις, μια γραφική παράσταση και μια ερμηνεία για τη βαθμολογία του τεστ σας. Ωστόσο, δεν μπορεί κάποιος να διαλέξει το επαγγελματικό μέλλον του μόνο μέσα από το ίντερνετ, αφού τα τεστ προσφέρουν απλώς μια γεύση των προτιμήσεων του, χωρίς να υπόσχονται ευτυχία.

Online τεστ προσωπικότητας-καριέρας

Myers Briggs Type Indicator: Πρόκειται για το κορυφαίο τεστ αξιολόγησης προσωπικότητας, το οποίο συνδυάζει τη ψυχή σας με τις επιλογές στην καριέρα… με βάση τον Γιούνγκ! Οι ερωτήσεις του σχετίζονται με την κοινωνικότητα, τη λογική, το συναίσθημα και την αντίληψη.

True Colors: Η προσωπικότητα σας κατηγοριοποιείται στο πορτοκαλί, το μπλε, το πράσινο ή το χρυσό.  Το πορτοκαλί συνδέεται με τον αυθορμητισμό, το μπλε αντιπροσωπεύει την ισορροπία στη ζωή, το πράσινο οδηγεί στην παρατήρηση, ενώ το χρυσό υποδηλώνει ευθύνη. Μέσα από αυτά θα ανακαλύψετε και τα μονοπάτια της καριέρας σας.

Careerpath: Αποτελεί ένα δωρεάν τεστ καριέρας, κινούμενο ανάλογα με την πορεία της σταδιοδρομίας σας μέχρι σήμερα. Θα φέρει στην επιφάνεια την καριέρα που σας ταιριάζει, αλλά και διάφορες εναλλακτικές λύσεις για την αλλαγή της σταδιοδρομίας σας. Τα αποτελέσματα είναι αξιόπιστα και επιστημονικά τεκμηριωμένα.

Jung Typology Test: Απαντήστε με ένα «ναι» ή «όχι» σε μια σειρά από ερωτήσεις… και θα ανακαλύψετε το ταλέντο και τις βαθιές επαγγελματικές επιθυμίες σας. Στο τέλος, θα εμφανιστούν οι κατάλληλες εργασίες και ορισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα οποία μπορείτε να λάβετε την ανάλογη εκπαίδευση.

Career Psychometrics: Μέσα σε 2 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα πρέπει να απαντήσετε μια σειρά από ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής που αφορούν το χαρακτήρα σας. Τα αποτελέσματα του τεστ θα αναδείξουν, όχι μόνο τα ιδανικά επαγγέλματα για εσάς, αλλά και όσα πρέπει να αποφύγετε.

Sokanu: Πρόκειται για μια δωρεάν πλατφόρμα που αντιστοιχεί τις απαντήσεις σας με τα ισχυρά ή αδύναμα στοιχεία του χαρακτήρα σας και κατ΄επέκταση με το είδος της ιδανικής δουλειάς για εσάς. Απαντήστε όσο πιο αντικειμενικά μπορείτε!
flowmagazine.gr

25η Μαρτίου: Μπακαλιάρος με σκορδαλιά

25 Μαρ.

image

Η σημερινή μέρα είναι απόλυτα συνδεδεμένη με ένα και μόνο πιάτο: Μπακαλιάρος σκορδαλιά! Τιμείστε και εσείς την παράδοση και μην παραλείψετε να ετοιμάσετε με τα χεράκια σας τον μπακαλιάρο.

Τι θα χρειαστείτε:

• Μπακαλιάρο

• 1 κουτάκι μπύρα

• Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• 2 σκελίδες σκόρδου

• 2 φέτες μπαγιάτικο ψωμί

• Αλάτι

• 2 κουταλιές της σούπας λάδι

• Πιπέρι

• 1 κουταλάκι του γλυκού ξύδι

• Μαϊντανό (προαιρετικά)

Πως θα το ετοιμάσετε:

Ο μπακαλιάρος θα πρέπει να έχει μείνει στο νερό για περίπου 24-36 ώρες, αφού πρώτα του έχετε αφαιρέσει την πέτσα. Μην ξεχνάτε, πως μέσα σε αυτές τις ώρες θα πρέπει να του αλλάξετε το νερό, περίπου 3-4 φορές, ώστε να ξαρμυριστεί. Για να ετοιμάσετε το κουρκούτι, βάλτε σε ένα μεγάλο μπολ την μπύρα και το αλεύρι και ανακατέψτε μέχρι να γίνει χυλός, που να μπορεί να στέκετε πάνω στο ψάρι σας. Σε ένα μεγάλο τηγάνι, θα πρέπει να έχετε βάλει το λάδι, σε μέτρια θερμοκρασία και αφού έχει κάψει καλά, βάλτε τα κομμάτια του ψαριού αφού τα έχετε περάσει από το κουρκούτι σας.

Για τη σκορδαλιά:

Βάλτε στο μούλτι το ψωμί, το σκόρδο, το αλάτι, το ξύδι και λίγο λάδι, χτυπώντας συνέχεια. Ανάλογα με τα γούστα σας, μπορείτε να προσθέσετε είτε περισσότερο σκόρδο, είτε ξύδι, είτε αλάτι.

Είστε έτοιμοι να σερβίρετε!

Μπακαλιάρος σκορδαλιά για την 25η Μαρτίου! Γιατί και πώς Καθιερώθηκε το έθιμο αυτό;

Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, η Εκκλησία επέτρεπε στους πιστούς μονάχα δύο φορές να φάνε ψάρι, συγκεκριμένα του Ευαγγελισμού και την Κυριακή των Βαΐων.

Γιατί όμως μπακαλιάρο; Στην ορεινή κυρίως Ελλάδα ορεινές και στις απομακρυσμένες και πιο φτωχές περιοχές ο παστός μπακαλιάρος εκείνη την εποχή ήταν η εύκολη και οικονομική λύση.

Όποιες και αν ήταν οι καιρικές συνθήκες οι πιστοί ήξεραν ότι θα βρουν παστό μπακαλιάρο ακόμη και στα μικρά μπακάλικα.Εκτός απο τηγανιτό σε πολλές περιοχές τον έφτιαχναν και κοκκινιστό με χόρτα και σκορδαλιά.

Η ιστορία του μπακαλιάρου ξεκινάει με την εποχή των Βίκινγκς το 800 μ. Χ. Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, που ξεκίνησαν το εμπόριο του μπακαλιάρου από το Μεσαίωνα και τον ονόμασαν «ψάρι του βουνού», ενώ στη χώρα μας, ήρθε τον 15ο αιώνα και στο ελληνικό τραπέζι μπήκε μέσω της σαρακοστιανής νηστείας.

Το εθιμο του χαρταετου

18 Μαρ.

χαρταετοςΤην Καθαρή Δευτέρα σε όλη τη χώρα ο ουρανός (καιρού επιτρέποντος) γεμίζει με πολύχρωμες ιπτάμενες φιγούρες, τους χαρταετούς. Είναι ένα έθιμο γνωστό σε όλους και έχει φανατικό κοινό, ιδιαίτερα από τους μικρότερους φίλους μας.

Αναρωτηθήκατε ποτέ όμως πως και από πού ξεκίνησε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού;

 Η επικρατέστερη άποψη πηγάζει από τα βάθη της Ανατολής. Στους ανατολικούς λαούς η τέχνη της κατασκευής χαρταετών τελειοποιήθηκε, φτάνοντας στο σημείο να φτιάχνουν «ιπταμένους» δράκους, πουλιά, ψάρια, ζώα.

 Ήταν ένα κομμάτι τις πίστης τους, στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι λαοί αυτοί στόλιζαν τους χαρταετούς με ευχές και επιθυμίες, και πετώντας τους τις έστελναν όσο πιο κοντά μπορούσαν στο θεό. Πολλές φορές σήκωναν πολλούς μαζί αετούς στον ουρανό, με συνοδεία ύμνων, σαν προσευχή και ικεσία στους θεούς τους. Ακόμα και σήμερα πιστεύεται στην Κίνα ότι το πέταγμα των χαρταετών διώχνει μακριά την κακή τύχη.

  Στην Κίνα, η παράδοση λέει, ότι αετούς έφτιαχναν από το 1000 π.Χ. Η πρώτη όμως γραπτή μαρτυρία βρίσκεται σε κείμενο του 4ου π.Χ. αιώνα, το οποίο αναφέρει ότι κάποιος Κουνγκσού Φαν, κατασκεύασε ένα «ξύλινο πουλί» το οποίο πέταγε επί τρεις συνεχόμενες μέρες.

 Από πολύ νωρίς οι χαρταετοί εκτός από παιχνίδι ή την χρήση τους σε θρησκευτικές τελετές, άρχισαν να έχουν και πρακτικές εφαρμογές.

 Αετοί που βασίζονταν πάνω στα ίδια σχέδια, χρησιμοποιήθηκαν σε ευρεία κλίμακα για στρατιωτικούς σκοπούς. Κατά την διάρκεια της δυναστείας των Χαν, κάποιος στρατηγός χρησιμοποίησε έναν αετό για τοπογραφικούς σκοπούς! Σκοπός του ήταν να καταλάβει ένα παλάτι, αλλά συναντούσε σθεναρή αντίσταση. Σκέφτηκε λοιπόν να κατασκευάσει ένα τούνελ, και να κάνει έφοδο στο παλάτι. Το βασικό του όμως πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσε να υπολογίσει το μήκος που θα έπρεπε να έχει το τούνελ αυτό, ώστε να βγει στο κέντρο του παλατιού. Σκέφτηκε λοιπόν το εξής: σήκωσε έναν χαρταετό στον αέρα, με την άκρη του σκοινιού του στο σημείο που θα ξεκινούσε το τούνελ και τον ίδιο τον χαρταετό να υπερίπταται πάνω από το παλάτι. Έτσι είχε ένα φανταστικό ορθογώνιο τρίγωνο. Κάνοντας μετά απλές γεωμετρικές πράξεις, μπόρεσε να υπολογίσει με ακρίβεια το μήκος του τούνελ.

 Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουμε οι περισσότεροι είναι ότι και κατά την ελληνική αρχαιότητα υπήρξαν δείγματα προσπαθειών κατασκευής αετών. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας (440 – 360 π.Χ.), χρησιμοποίησε στις μελέτες του τον χαρταετό ήταν ένας μαθηματικός από τον Τάραντα, μαθητής του Πυθαγόρα που ασχολήθηκε και με πτήσεις. Θεωρείται ο τελευταίος αλλά και ο σημαντικότερος των Πυθαγορείων)

 Επίσης σε ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής, υπάρχει παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια λευκή σαΐτα από το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει.

 Στην Ευρώπη ο χαρταετός εμφανίζεται γύρω στο 1400 μ.Χ. Τον έφεραν εξερευνητές που είχαν επιστρέψει από την Ασία. Βέβαια εκείνοι οι αετοί δεν ήταν όπως τους ξέρουμε σήμερα. Κι αυτό γιατί για να γίνει ο χαρταετός χρειάζεται πολύ και λεπτό χαρτί, το οποίο ήταν είδος πολυτελείας εκείνη την εποχή. Γι αυτό, οι αετοί κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, ήταν φτιαγμένοι από πανί, όπως τα πανιά των πλοίων.

 Γραπτές αναφορές για την παρουσία αετού στην Ευρώπη συναντάμε σε γερμανικά έγγραφα του 1450. Αργότερα, το 1606, ένας Ισπανός κληρικός έγραφε στο ημερολόγιο του, ότι τον χρησιμοποιούσαν σαν «παιχνίδι χαράς, την ημέρα του Πάσχα».

 Μια γαλλική παράσταση του 1657 κι άλλη μια του 1807, μας δείχνουν παιδιά που παίζουν με χαρταετό.

 Το 1752, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, διαπίστωσε με την βοήθεια ενός αετού, τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και έφτιαξε το αλεξικέραυνο.

 Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, την μεγάλη γέφυρα του Νιαγάρα την ξεκίνησαν, περνώντας από την μια όχθη στην άλλη το πρώτο σκοινί δεμένο σε έναν χαρταετό.

 Μπορεί λοιπόν στις μέρες μας να συνδυάζουμε τους χαρταετούς μόνο με το παιχνίδι, έχουν χρησιμοποιηθεί, όμως, ευρέως από τον άνθρωπο για πολλούς σκοπούς.

 Το πέταγμα του αετού την Καθαρή Δευτέρα, όμως, δεν παύει να είναι ένα όμορφο έθιμο, ένα πανηγύρι χρωμάτων στους ουρανούς μας.

  Ας το χαρούμε, λοιπόν, προσπαθώντας να στείλουμε και τον δικό μας αετό όσο πιο ψηλά μπορούμε!

 Καλά Κούλουμα!

Μετά απο αυτό το βίντεο δεν νομίζω να πει κανένας μας οτι πετάει καλά χαρταετό!

Σημαντικά σημεία του χαρταετού για επιτυχημένο πέταγμα είναι:

τα ζύγια της καλούμπας

τα ζύγια της ουράς

το μέγεθος της ουράς

Οι χαρταετοί φτιάχνονται σε τεράστια ποικιλία σχημάτων. Παραδοσιακό σχήμα στην Ελλάδα είναι αυτό με τον εξάγωνο σκελετό.