Tag Archives: Ανάπτυξη παιδιού

Πώς να διδάξετε την προσωπική υγιεινή στα παιδιά

3 Μαρ.

Οι παιδικές ασθένειες μεταδίδονται συχνότερα λόγω έλλειψης προσωπικής υγιεινής από τα μικρά παιδιά. Ο λόγος είναι πως δεν γνωρίζουν-όπως είναι φυσικό-πώς να προστατεύσουν τόσο τον εαυτό τους όσο και τους γύρω τους, από το να κολλήσουν κάποια ασθένεια. Σε αυτό πρέπει να βοηθήσουν οι γονείς και οι δάσκαλοι. Σας παρουσιάζουμε τρόπους για να διδάξετε την προσωπική υγιεινή στα παιδιά.

image

Πώς να διδάξετε την προσωπική υγιεινή στα παιδιάΤι να μάθετε στα παιδιά

    »Μπάνιο. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει ένα ντους καθημερινά πριν ή μετά το σχολείο. Στις πιο ζεστές μέρες μάλιστα ίσως και δύο φορές. Επίσης, σε λίγο μεγαλύτερα παιδιά, οφείλετε να τους εξηγείτε για την προσωπική τους υγιεινή και την απαραίτητη καθαριότητα των γεννητικών τους οργάνων.
    »Στοματική υγιεινή. Το πλύσιμο των δοντιών, τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα, θα κάνει καλό στο παιδί σας. Ιδιαίτερα μετά από γεύματα και μόλις ξυπνάει, δίνει αίσθηση φρεσκάδας και ταυτόχρονα κρατά το στόμα του παιδιού σας απρόσβλητο από τερηδόνα και ουλίτιδα.
    »Πλύσιμο χεριών. Ίσως από τα βασικότερα πράγματα που πρέπει να κάνει με το που γυρίζει σπίτι το παιδί σας. Με τον τρόπο αυτό προλαβαίνετε πιθανή μόλυνση και εξάπλωση μικροβίων. Το καλό πλύσιμο χεριών πρέπει να γίνεται σε όλη την επιφάνεια του χεριού και στα πιο δύσκολα σημεία, με διάρκεια περίπου 20 δευτερόλεπτα.
    »Νύχια. Τα νύχια είναι ίσως από τα πιο «ύπουλα» σημεία για βακτήρια. Φροντίστε τα νύχια του παιδιού σας και αποτρέψτε το από να τα αφήνει να μακραίνουν (συγκέντρωση μικροβίων) ή χειρότερα να τα δαγκώνει. Το ίδιο ισχύει και για τα νύχια των ποδιών
    »Πλύσιμο ποδιών. Επισταμένο πλύσιμο τόσο ανάμεσα στα δάχτυλα, που μπορούν να αναπτυχθούν μύκητες όσο και στα νύχια
    »Μαλλιά. Η φροντίδα του τριχωτού της κεφαλής είναι απαραίτητη. Το λούσιμο ανά δύο μέρες για τα μικρά παιδιά, κρίνεται απαραίτητο.

Πώς να διδάξετε την προσωπική υγιεινή στα παιδιάΠώς θα πετύχετε να τα εφαρμόσουν

    »Χρόνος. Απαιτείται να περάσετε κάποιο χρονικό διάστημα με τα παιδιά σας για να εφαρμόσουν τους κανόνες υγιεινής, που θέλετε. Δείξτε τους οι ίδιοι τι ακριβώς και πώς να το κάνουν και παρατηρήστε εάν τα εφαρμόζουν.
    »Κάντε το διασκεδαστικό. Προσθέστε παπάκια στο μπάνιο ή άλλα διακοσμητικά, που θα κάνουν το παιδί σας να βλέπει το μπάνιο σαν παιχνίδι.
    »Δελεάστε το. Επιλέξτε αφρόλουτρο με τον αγαπημένο του παιδικό ήρωα ή οδοντόκρεμα με ωραία γεύση για να γίνουν όλα πιο ευχάριστα.
    »Ανταμείψτε τα. Βάλτε ένα πρόγραμμα για την εφαρμογή των κανόνων. Εάν έχουν καταφέρει να τους εφαρμόζουν, μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα, κάντε μια διασκεδαστική δραστηριότητα μαζί τους
    »Γίνετε το καλό παράδειγμα για τα παιδιά σας, τηρώντας τους παραπάνω κανόνες. Μπορείτε ακόμα και να κάνετε ορισμένα συνεργατικά με τα παιδιά σας, για να το εκτιμήσουν περισσότερο.

Advertisements

Τα Πάντα για την Ανάπτυξη του Παιδιού

22 Ιαν.

Τα Πάντα για την Ανάπτυξη του Παιδιού

Ανάπτυξη παιδιού

Ανάπτυξη παιδιού

Είστε νέοι γονείς; Είστε απλά ένα νέο ζευγάρι και θέλετε να γίνεται νέοι γονείς; Μήπως απλά θέλετε να αυξήσετε της γνώσεις σας γύρω από το θέμα τις ανάπτυξης του παιδιού; Το DoseNea.gr είναι εδώ για να σας βοηθήσει και να λύσει όλες τις απορίες σας!

Η ανάπτυξη του παιδιού είναι από τα πιο σημαντικά θέματα για τους νέους γονείς, γι’αυτό και το DoseNea.gr είναι διπλά σας για να σας δώσει όλες τις απαντήσεις για την ανάπτυξη του παιδιού.

Τα άρθρα μας στην Κατηγορία Ανάπτυξη Παιδιού είναι:

Τι χρώμα θα έχουν τα μάτια του;

Αλήθειες και ψέματα για την ανάπτυξη του παιδιού σας

Επιχείρηση: γιογιό

Δε μιλάει ακόμα, είναι φυσιολογικό;

Κάθε πότε θα αλλάζει νούμερο στα παπούτσια;

Το κλαμπ των δυνατών μυαλών!

(Ανα)γνωρίστε την δυσλεξία!

Μικρά μυστικά και χρήσιμες συμβουλές για να κερδίσετε… πόντους!

Μήπως το παιδί μου είναι υπερκινητικό;

Από τι επηρεάζεται το ύψος του παιδιού μας;

Το παιδί μου αρνείται να φάει. Τι να κάνω;

Τα χαρακτηριστικά στάδια ανάπτυξης των παιδιών

Η μονιμότητα του αντικειμένου

 

 

Γκατζετάκηδες από κούνια!

3 Ιαν.

Το τελευταίο μοντέλο κινητής τηλεφωνίας, ταμπλέτες με οθόνες αφής και παιχνίδια προηγμένης τεχνολογίας αποτελούν τα νέα αντικείμενα του πόθου για τα παιδιά.

image

Λαχταρούν τα γκάτζετ των μεγάλων από τη βρεφική τους ηλικία. Πριν ακόμη πάνε σχολείο παίζουν στα δάχτυλα τις έξυπνες συσκευές. Οι κατασκευαστές παιχνιδιών αναγκάζονται να δημιουργούν πιο high-tech παιχνίδια και οι γονείς να υποκύπτουν στις «ενήλικες» απαιτήσεις των βλασταριών τους
Η εμφάνιση στην αγορά συσκευών βγαλμένων από το μέλλον αφήνει παντού το αποτύπωμά της. Είναι οι κρυφοί πόθοι των μεγάλων, αλλά δεν μένουν αδιάφοροι και οι λιλιπούτειοι καταναλωτές απέναντι στις νέες τεχνολογίες. Οι κούκλες, τα λούτρινα ζωάκια, τα επιτραπέζια και τα τρενάκια ανήκουν στο παρελθόν, αφού τα παιδιά αποδεικνύονται «γκατζετάκηδες» από… κούνια. Προτιμούν το τελευταίο μοντέλο κινητής τηλεφωνίας, ταμπλέτες με οθόνες αφής και παιχνίδια προηγμένης τεχνολογίας. Ετσι, οι κατασκευαστές παιχνιδιών προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις της αγοράς και δημιουργούν ό,τι πιο ελκυστικό, χρησιμοποιώντας πια τις νέες τεχνολογίες.
Η εικόνα ενός παιδιού να λερώνει τα ρούχα του παίζοντας στα χώματα και στις λάσπες ή ενός κοριτσιού να περνάει ατελείωτες ώρες παρέα με την κούκλα της ή με τα κουζινικά της είναι πια σπάνια. «Τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, είτε σε ένα παθητικό μέσο όπως είναι η τηλεόραση είτε ως χρήστες ενός ενεργού μέσου όπως είναι το Internet ή το κινητό τηλέφωνο. Ο ενήλικος κόσμος δεν αφήνει ανεπηρέαστα τα παιδιά», λέει ο ψυχίατρος – ψυχολόγος και πρόεδρος της Εταιρείας Ψυχολογικής Ψυχιατρικής Ενηλίκου και Παιδιού (ΕΨΨΕΠ) Γιάννης Κούρος.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Τα κλασικά παιχνίδια που απευθύνονται σε μικρές ηλικίες δεν τα συγκινούν αφού μπορούν να τα αποκτήσουν εύκολα πια εξηγεί ο κ. Κούρος. «Είναι φυσικό να συμβαίνει αυτό γιατί με αυτό τον τρόπο προσαρμόζονται στις ανάγκες της εποχής. Δεν είναι μόνο οι φίλοι και οι συμμαθητές που τους δημιουργούν την επιθυμία να αποκτήσουν ένα έξυπνο κινητό ή μια άλλη μοντέρνα συσκευή».
Ετσι, πριν καλά καλά μάθουν να μιλούν, ζητούν από τους ενηλίκους να τους ανοίξουν την πόρτα της ψηφιακής τεχνολογίας. Οπως λέει ο κ. Κούρος, «δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά αφού η εμμονή αυτή δεν αποτελεί παρά μια μίμηση των ενήλικων ενασχολήσεων. Αν οι γονείς είναι άπειρες ώρες μπροστά σε έναν υπολογιστή, το παιδί είναι φυσικό να θελήσει να κάνει το ίδιο».
Η εξάχρονη Ελένη ζήτησε φέτος από τον Αγιο Βασίλη μια ταμπλέτα για να μη χρησιμοποιεί της μητέρας της! Οπως υποστήριζε έτσι θα μπορεί να κάνει όσα θέλει χωρίς να το στερεί από τους γονείς της. Οπως εξηγεί η μητέρα της Ελένης, Μαργαρίτα Αργυροπούλου, γνωρίζει ότι αυτό το δώρο είναι ακριβό και γι’ αυτό το ζήτησε …από τον Αϊ-Βασίλη και όχι από εκείνους. «Από εμάς ζήτησε κάτι πολύ πιο οικονομικό. Ομως και ο αδελφός της, ο Γιώργος ζήτησε μια κασέτα για το ηλεκτρονικό του παιχνίδι». Τα παιδιά είναι οι πιο ισχυροί καταναλωτές και αυτό το γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με την αγορά. «Την κούκλα που ζήτησε από εμάς την επέλεξε από ένα διαφημιστικό  φυλλάδιο που μοίραζαν έξω από το σχολείο της. Κανένα από τα δύο δώρα δεν μπορούμε να τις στερήσουμε, έστω και αν η ταμπλέτα έχει και τον κίνδυνο της ενασχόλησης με το Ιnternet». Πολλοί από τους συμμαθητές του 9χρονου γιου της έχουν λογαριασμό στο facebook. Ακόμη και παιδιά στην ηλικία της Ελένης – σε μικρότερο ποσοστό βέβαια – σερφάρουν στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης.

ΤΙ ΕΔΕΙΞΕ ΕΡΕΥΝΑ. Μελέτη της εταιρείας ερευνών NPD Group δείχνει ότι 41% των παιδιών ηλικίας 4-14 ετών έχει τουλάχιστον μία ηλεκτρονική συσκευή, 14% έχει το δικό του κινητό τηλέφωνο. Η λίστα με τα αγαθά που προσφέρει η τεχνολογία δεν τελειώνει εδώ. Ερχονται να τη συμπληρώσουν τα DVD player και οι υπολογιστές. Σύμφωνα με τις 3.540 απαντήσεις των μαμάδων και των μπαμπάδων που συμμετείχαν στην έρευνα, τα παιδιά αρχίζουν να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή και τα βιντεοπαιχνίδια από τα έξι τους χρόνια. Πριν συμπληρώσουν τα 10 τους έχουν αποκτήσει το πρώτο τους κινητό. Το ερώτημα που τίθεται συχνά από τους ειδικούς είναι κατά  πόσον επηρεάζεται η υγεία και η ψυχική ισορροπία των παιδιών από την τόση τεχνολογία. Σύμφωνα με τον κ. Κούρο, ο κίνδυνος εθισμού είναι μεγάλος. «Ολα όμως κρίνονται κατά περίπτωση. Ο ρόλος των γονιών σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι καθοριστικός. Πρέπει να δείχνουμε στα παιδιά και άλλα ενδιαφέροντα που μπορούν να έχουν και συνδέονται περισσότερο με την ηλικία τους».

Παιδικό facebook
Η καινούργια μόδα στις μικρές ηλικίες είναι το Stardoll. Πρόκειται για το παιδικό facebook το οποίο έχει δημιουργηθεί για να κάμψει τους σκληροπυρηνικούς γονείς που δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να έχουν προφίλ. Οπως όμως λέει η Μαργαρίτα Αργυροπούλου, από τη στιγμή που και αυτός ο ιστότοπος δίνει τη δυνατότητα της διαδικτυακής συζήτησης (chat),
ο κίνδυνος δεν εξαφανίζεται.

πηγή: Τα νέα

Τι χρώμα θα έχουν τα μάτια του;

16 Σεπτ.

Τελικά, είναι ξανθό με γαλανά ματάκια ή μελαχρινό με καστανά; Προς το παρόν τίποτα δεν είναι βέβαιο. Για να μάθετε τα χρώματα των βασικών χαρακτηριστικών του μωρού σας θα πρέπει να περιμένετε μερικούς μήνες και να ρίξετε μια ματιά στο… γενεαλογικό σας δέντρο.

Μη σας ξεγελούν τα γαλανά ματάκια του ή το άσπρο δερματάκι του! Ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί το χρώμα των ματιών του μωρού σας, όπως, άλλωστε, και της επιδερμίδας και των μαλλιών του. Τους πρώτους έξι μήνες το χρώμα των τριών αυτών χαρακτηριστικών μπορεί να αλλάξει ριζικά. Αυτό, εκτός από το ότι προσθέτει… σασπένς στις ατέλειωτες συζητήσεις γύρω από το «σε ποιον μοιάζει; Πήρε από το σόι της μαμάς ή από το σόι του μπαμπά;», μπορεί να οδηγήσει και σε λάθος συμπεράσματα σχετικά με το φωτότυπο του μικρού.

Καθώς μεγαλώνει, αλλάζουν απόχρωση

Σύμφωνα με την παράδοση, το χρώμα των ματιών του μωρού αλλάζει, όταν σταματά να θηλάζει. Αυτή η λαϊκή αντίληψη ανταποκρίνεται -κατά κάποιον τρόπο- στην αλήθεια, αλλά το γάλα της μαμάς δεν έχει την παραμικρή σχέση με την αλλαγή. Απλώς, το πραγματικό χρώμα που θα έχουν τελικά τα μάτια του μωρού εμφανίζεται αφού το μωρό συμπληρώσει τον 6ο μήνα. Η αλλαγή του χρώματος συνδέθηκε με την αλλαγή της διατροφής γιατί, όπως διαπιστώθηκε αργότερα, η χρωστική ουσία χρειάζεται μερικούς μήνες για να κατανεμηθεί ομοιόμορφα και οριστικά στα μάτια. Η ίριδα, το χρωματιστό μέρος του ματιού, κατά τους πρώτους έξι μήνες είναι συνήθως γκρίζα, γαλάζια ή μπλε.

Μόνο τα μωρά που έχουν πράσινα μάτια δεν αποκτούν ποτέ σταθερό χρώμα, χωρίς, όμως, να παίζει ρόλο η ηλικία σε αυτό. Απλώς, η συγκεκριμένη χρωστική είναι τόσο αραιή, που τα μάτια δεν αποκτούν δικό τους χρώμα, αλλά αντικατοπτρίζουν κάθε φορά το χρώμα του περιβάλλοντος. Γίνονται θαλασσιά, όταν εκτίθενται στο δυνατό φως ή καστανά μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.

Στους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού δεν γίνονται αλλαγές μόνο στην ίριδα του ματιού. Το λευκό μέρος του ματιού ενός νεογέννητου, σε σύγκριση με των μεγαλύτερων παιδιών, έχει μια γαλαζωπή απόχρωση, η οποία οφείλεται στο ότι οι εξωτερικοί ιστοί του ματιού είναι τόσο λεπτοί, που αφήνουν να διαφανεί το χρώμα του αίματος που ρέει από κάτω. Και αυτή η γαλαζωπή απόχρωση θα εξαφανιστεί μετά τους πρώτους μήνες.

Ποιος είναι ο τύπος του;

Μικροί και μεγάλοι, ανάλογα με τα χρώματα των ματιών, των μαλλιών και της επιδερμίδας, ανήκουμε σε έναν από τους 4 φωτότυπους, που δηλώνουν τον τύπο αντίδρασης του δέρματος στο ηλιακό φως (δηλαδή αν είμαστε περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι στην ακτινοβολία του ήλιου) και μας καθοδηγούν στην επιλογή της σωστής αντηλιακής προστασίας (όσο πιο «ανοιχτά» είναι τα χρώματα, τόσο μεγαλύτερη πρέπει αυτή να είναι). Για να βρείτε, βέβαια, το φωτότυπο του μωρού σας πρέπει να περιμένετε μερικούς μήνες μέχρι να οριστικοποιηθούν τα χρώματα των χαρακτηριστικών του.

Να ποιοι είναι οι 4 φωτότυποι

Φωτότυπος 1:

Δέρμα: Πολύ λευκό με φακίδες.

Μάτια: Ανοιχτά γαλάζια ή γκρίζα.

Μαλλιά: Κόκκινα ή ανοιχτά ξανθά.

Φωτότυπος 2:

Δέρμα: Πολύ ανοιχτόχρωμο.

Μάτια: Πράσινα, γαλάζια ή καστανά.

Μαλλιά: Ξανθά ή ανοιχτά καστανά.

Φωτότυπος 3:

Δέρμα: Αρκετά μελαμψό.

Μάτια: Πράσινα, φουντουκί ή σκούρα καστανά.

Μαλλιά: Καστανά.

Φωτότυπος 4:

Δέρμα: Πολύ μελαχρινό.

Μάτια: Σκούρα καστανά ή μαύρα.

Μαλλιά: Καστανά ή μαύρα.

 

Δεν έχουν πρόβλημα

Προσπαθώντας να δείτε το χρώμα των ματιών του, ίσως παρατηρήσετε ότι το παιδί «αλληθωρίζει». Δεν υπάρχει πρόβλημα, το φαινόμενο είναι απολύτως φυσιολογικό μέχρι τον 5ο–6ο μήνα κι αυτό συμβαίνει γιατί σ’ αυτήν την ηλικία τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει την ικανότητα εστίασης και προσαρμογής του βλέμματος και γι’ αυτό μας φαίνεται σαν να «αλληθωρίζουν».

Θα έχει μάτια γαλανά ή καστανά;

Θα πάρει το χρώμα των δικών σας ματιών ή του μπαμπά; Μήπως, τελικά, θα γίνει γαλανομάτικο σαν τον παππού; Για να το μάθετε, συμβουλευθείτε τον πίνακα, όπου θα βρείτε τις πιθανότητες να έχει το μωρό σαςγαλανά ή καστανά μάτια, ανάλογα με το συνδυασμό των οικογενειακών χαρακτηριστικών:

Μάτια γαλανά ή καστανά; μητέρα με μάτια καστανά (και οι δύο παππούδες με μάτια καστανά) μητέρα με μάτια καστανά (οι παππούδες με μάτια καστανά και γαλανά) μητέρα με μάτια γαλανά (οι παππούδες δεν παίζουν κανένα ρόλο)
πατέρας με μάτια καστανά (και οι δύο παππούδες με μάτια καστανά) παιδί κατά 98% με μάτια καστανά παιδί κατά 90% με μάτια καστανά παιδί κατά 80% με μάτια καστανά
πατέρας με μάτια καστανά (οι παππούδες με μάτια καστανά και γαλανά) παιδί κατά 90% με μάτια καστανά παιδί κατά 75% με μάτια καστανά παιδί κατά 50% με μάτια γαλανά
πατέρας με μάτια γαλανά (οι παππούδες δεν παίζουν κανένα ρόλο) παιδί κατά 80% με μάτια καστανά παιδί κατά 50% με μάτια γαλανά παιδί κατά 99% με μάτια γαλανά

Πώς θα ναι τα μαλλιά του… τελικά;

Ακόμη κι αν το μωρό γεννηθεί με πολλά μαλλιά, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πέσουν κι ότι εκείνα που θα τα αντικαταστήσουν μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικό χρώμα. Τα μαλλιά αρχίζουν να πέφτουν κατά τον 3ο μήνα. Πρώτα πέφτουν τα μαλλιά του αυχένα (όχι, δεν φταίει ότι τρίβονται στο μαξιλάρι!) και στη συνέχεια τα υπόλοιπα. Πολλά μικρά βρίσκονται για ένα τρίμηνο «φαλακρά». Τα μαλλιά αρχίζουν να ξαναφυτρώνουν μετά τον 6ο μήνα με διαφορετική σειρά. Πρώτα βγαίνουν στο μέτωπο, στη συνέχεια στα πλάγια και τελικά στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Γι’ αυτό μόνο μετά τον 6ο μήνα θα έχετε τις πρώτες πραγματικές ενδείξεις για τα χαρακτηριστικά των μαλλιών του παιδιού. Το χρώμα που θα έχουν κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν είναι το οριστικό, αργότερα μπορεί να γίνει πιο σκούρο. Πάντως, αφού περάσουν οι πρώτοι έξι μήνες, μπορείτε να βασιστείτε στο χρώμα που βλέπετε, για να διαλέξετε την κατάλληλη αντηλιακή κρέμα για το παιδί σας. Αν και συχνά η βασική απόχρωση που είχε το πρώτο χνούδι διατηρείται, η τελική απόχρωση σταθεροποιείται μόνο προς το τέλος του πρώτου έτους. Η έκπληξη μπορεί να έρθει μετά το πρώτο κόψιμο των μαλλιών, όταν οι «μπούκλες» δώσουν τη θέση τους σε μια κόμη λιγότερο… ρομαντική. Όσον αφορά στα χαρακτηριστικά των μαλλιών, πόσο γερά ή πόσο σπαστά θα είναι και, φυσικά, τι χρώμα θα έχουν, τα πάντα εξαρτώνται από τη γενετική. Δηλαδή, τα μαλλιά του μικρού θα έχουν χαρακτηριστικά, τα οποία θα κληρονομήσουν μόνο από τη μαμά και το μπαμπά. Πάντως, το μόνο σίγουρο είναι ότι, καθώς το δέρμα το παιδιού είναι πιο «υγιές» και το δέρμα δεν είναι σχεδόν ποτέ υπερβολικά λιπαρό, τα μαλλιά των μικρών, όταν γεννιούνται και όταν αναπτύσσονται, είναι πιο γερά και δυνατά από τα δικά μας.

Η εξέλιξη από το πρώτο «χνούδι» της γέννησης μέχρι το οριστικό μαλλί ακολουθεί πάντα μια βασική αρχή: Τα μαλλιά που δημιουργούνται μαζικά, δηλαδή γεννιούνται και πεθαίνουν όλα μαζί, είναι πιο λεπτά και αδύναμα. Και το κυριότερο, οι τρίχες που έχει ο καθένας μας στο κεφάλι του δομούνται όπως ο πληθυσμός. Υπάρχουν, δηλαδή, οι «νεογέννητες», κάποιες σε φάση ανάπτυξης, οι «ενήλικες», που είναι οι περισσότερες, και οι «ηλικιωμένες», οι οποίες σταδιακά πέφτουν και αντικαθίστανται από καινούργιες. Εάν το μικρό εξακολουθούσε να έχει έναν «πληθυσμό» μαλλιών, τα οποία γεννήθηκαν μαζί και πέφτουν ταυτοχρόνως, θα κατέληγε… φαλακρό. Γι’ αυτό είναι αναγκαία αυτή η αλλαγή.

kids.in.gr

Τα πρώτα του αντανακλαστικά

16 Σεπτ.

Τα «πρώτα του αντανακλαστικά»: ένας όρος που θα ακούτε συχνά από τον παιδίατρο τους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού σας. Περισσότερες λεπτομέρειες -φυσικά- παρακάτω…

 

Μόλις ένα μωράκι έρθει στον κόσμο, ο νεογνολόγος του κάνει ορισμένες εξετάσεις και μετρήσεις που δίνουν τις πρώτες πληροφορίες για την υγεία του. Για παράδειγμα, μετράει την περιφέρεια του κεφαλιού του, το ύψος και το βάρος του, ελέγχει το χρώμα του κλπ. Το πρώτο κιόλας λεπτό της γέννησής του γίνεται το «Τεστ Άπγκαρ», με το οποίο ελέγχονται και βαθμολογούνται ο μυϊκός τόνος του νεογνού (αν είναι κανονικός ή χαλαρός), ο ρυθμός της αναπνοής του (πώς αναπνέει), ο ρυθμός της καρδιάς του (αν έχει κανονικό ρυθμό, ταχυκαρδία, βραδυκαρδία), κλπ.

Αυτά καταγράφονται και η εξέταση επαναλαμβάνεται μερικά λεπτά αργότερα κι αν όλα είναι καλά το μωρό μεταφέρεται στο θάλαμο παρακολούθησης. Εκεί, αμέσως μετά, ο παιδίατρος του κάνει μια νευρολογική εξέταση, δηλαδή εξετάζει εάν το μωράκι εκδηλώνει ορισμένα νεογνικά αντανακλαστικά. Η εξέταση αυτή επαναλαμβάνεται κάθε μέρα που το νεογέννητο παραμένει στο μαιευτήριο και κατόπιν από τον παιδίατρο που το παρακολουθεί στο σπίτι, κάθε φορά που το εξετάζει, καθώς είναι σημαντική, γιατί φανερώνει αν εξελίσσεται σωστά ο εγκέφαλός του.

Ποια είναι τα πρώτα αντανακλαστικά του μωρού;

Οι κινήσεις, οι αντιδράσεις που κάνει το μωρό χωρίς τη βούλησή του, τα πρώτα δηλαδή βασικά αντανακλαστικά του εκδηλώνονται όταν ο παιδίατρος ερεθίζει με ορισμένες κινήσεις το σώμα του και είναι τα εξής:

Αντανακλαστικό του αδράγματος

Ο γιατρός βάζει τα δάχτυλά του στις παλάμες του μωρού κι αυτό αμέσως τις κλείνει και τα κρατάει σφιχτά. Σφίγγοντας τα δάχτυλα του γιατρού, εκείνος σιγά-σιγά το σηκώνει όρθιο με τη δύναμη που βάζει το ίδιο το μωράκι, δηλαδή σηκώνει μόνο του το βάρος του σώματός του.

Αντανακλαστικό της αναζήτησης της θηλής

Ο παιδίατρος ακουμπάει κάτι κοντά στο στόμα του μωρού ή στο μάγουλό του κι εκείνο αμέσως στρέφει το κεφαλάκι του προς αυτή τη μεριά και προσπαθεί να το πιπιλίσει, κάνει δηλαδή με το στοματάκι του κινήσεις σαν να θηλάζει.

Αντανακλαστικό του πιασίματος της πατούσας (Babinsky)

Ο γιατρός γαργαλάει, πιέζει ελαφρά το πέλμα του ποδιού του μωρού και η αντίδρασή του είναι να κλείσει τα δαχτυλάκια του προς τα μέσα, σαν να θέλει δηλαδή να πιάσει αυτό που το ακουμπάει.

Αντανακλαστικό του περπατήματος

Ο παιδίατρος κρατάει το μωράκι όρθιο, ακουμπώντας τα ποδαράκια του σε μια σταθερή επιφάνεια κι εκείνο αμέσως κάνει κινήσεις σαν να περπατάει, ανοίγει δηλαδή τα ποδαράκια του σαν να κάνει βήματα.

Αντανακλαστικό του ξαφνιάσματος (Moro)

Καθώς το μωράκι είναι ξαπλωμένο ανάσκελα, ο παιδίατρος προσπαθεί να φέρει το κεφαλάκι του μπροστά προς το στήθος του μωρού. Η αντίδρασή του σε αυτή την «απότομη» κίνηση είναι το μωράκι να ανοίξει συμμετρικά τα χεράκια του, την αγκαλιά του και τα μάτια του.

Αντανακλαστικό του βαδίσματος του σκύλου

Ο παιδίατρος κρατάει το μωρό γερμένο μπροστά, έχοντας δηλαδή το χέρι του στην κοιλίτσα του, κι εκείνο κουνάει τα χεράκια και τα ποδαράκια του σαν να βαδίζει ένα σκυλάκι, ενώ το κεφαλάκι του δεν πέφτει προς τα κάτω κι ο αυχένας και η σπονδυλική στήλη δε λυγίζουν, έχουν δηλαδή πολύ καλό μυϊκό τόνο.

Στη συνέχεια, ο γιατρός κρατάει το μωρό αντίθετα από πριν, έχοντας δηλαδή το χέρι του στην πλάτη του μωρού, σαν να είναι ξαπλωμένο ανάσκελα, κι εκείνο μαζεύει τα χεράκια και τα ποδαράκια του προς τα επάνω, σαν να κάνει δηλαδή έναν εναγκαλισμό, χωρίς το κεφαλάκι του να πέφτει προς τα κάτω, φανερώνοντας πάλι καλό μυϊκό τόνο.

Τέλος, ο γιατρός κρατάει το μωρό από το ένα ποδαράκι του με το κεφάλι προς τα κάτω και τα ποδαράκια του προς τα πάνω και το μικρούλι δεν έχει το ελεύθερο πόδι του χαλαρό, δεν πέφτει δηλαδή προς τα κάτω, αλλά αντίθετα κρατάει κι αυτό το ποδαράκι του λυγισμένο ή τεντωμένο προς τα πάνω.

Εμφανίζονται και… εξαφανίζονται

Τα πρώτα νεογνικά αντανακλαστικά είναι ένας δείκτης υγείας του μωρού, καθώς έχουν σχέση με τη λειτουργία του εγκεφάλου. Ωστόσο, φανερώνουν ένα μικρό μέρος της λειτουργίας του, καθώς ο εγκέφαλος ενός νεογνού είναι ακόμα ανώριμος. Έτσι, ένα μωρό που έχει φυσιολογικά νεογνικά αντανακλαστικά δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχει άψογη εγκεφαλική λειτουργία ή ότι κάποιο που δεν τα έχει ότι είναι παθολογικό.

Οι πληροφορίες για τα ημισφαίρια του εγκεφάλου, δηλαδή για τα ανώτερα μέρη, με τα οποία κάνουμε εκούσιες κινήσεις, σκεπτόμαστε, παίρνουμε αποφάσεις, αρχίζουν να φαίνονται μετά τον 3ο μήνα της ζωής ενός μωρού.

Τον 3ο-4ο μήνα περίπου ενός μωρού, τα νεογνικά αντανακλαστικά εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνουν οι εκούσιες κινήσεις, δηλαδή οι κινήσεις που κάνει το μωρό επειδή το θέλει, καταλαβαίνει και αποφασίζει. Έτσι, για παράδειγμα, εάν σ’ ένα μωρό 5 μηνών ο παιδίατρος διαπιστώσει ότι εξακολουθεί να έχει ορισμένα αντανακλαστικά που φυσιολογικά θα έπρεπε να έχουν εκλείψει στον 3ο-4ο μήνα περίπου, αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος δεν εξελίσσεται όπως θα έπρεπε. Λόγου χάρη, ένα μωράκι στους τρεις μήνες περίπου αρχίζει σιγά-σιγά να ανοίγει τα χεράκια του και στους τέσσερις μήνες να πιάνει την κουδουνίστρα του ή ένα άλλο παιχνιδάκι επειδή το θέλει το ίδιο, κάνοντας δηλαδή μια εκούσια κίνηση κι όχι επειδή κάποιος το ακούμπησε στο χέρι του, όπως γινόταν τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του με το αντανακλαστικό του αδράγματος.

Παρόμοια, στους 7-8 μήνες, ένα μωράκι που μπορεί να κάθεται πια μόνο του, εάν κάποιος το «σπρώξει» ελαφρά όταν κάθεται σε μια σταθερή επιφάνεια χωρίς να στηρίζεται, η φυσιολογική αντίδρασή του θα πρέπει να είναι να βάλει το χεράκι του στο πλάι για να στηριχθεί. Να κάνει δηλαδή μια προστατευτική, προχωρημένη αντανακλαστική κίνηση. Αντίθετα, αν το μωράκι αντιδράσει εκδηλώνοντας το αντανακλαστικό του Moro, δηλαδή του ξαφνιάσματος, αυτό φανερώνει ότι υπάρχει κάποιο παθολογικό πρόβλημα.

Δείτε τα και μόνοι σας

Ορισμένα βασικά αντανακλαστικά του μωρού σας μπορείτε εύκολα να τα δείτε τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του και να θαυμάσετε τις εντυπωσιακές αντιδράσεις του.

Το αντανακλαστικό της αναζήτησης της θηλής

Αν χαϊδέψετε το ένα μαγουλάκι του μωρού σας, τότε εκείνο θα γυρίσει αμέσως το κεφαλάκι του προς αυτή την πλευρά και θα ανοίξει το στοματάκι του προσπαθώντας να αναζητήσει τη θηλή στο στήθος της μαμάς του για να πάρει το γάλα του. Επίσης, εάν αγγίξετε το στοματάκι του με το δάχτυλό σας, το μικρό σας θα το ανοίξει αμέσως και θα αρχίσει να κάνει κινήσεις σαν να θηλάζει, με αρκετή δύναμη και για αρκετή ώρα. Ακόμα κι αν τραβήξετε αμέσως το δάχτυλό σας, εκείνο θα συνεχίσει τις κινήσεις με το στόμα του, προσπαθώντας να πάρει την τροφή του.

Το αντανακλαστικό του αδράγματος

Αν ακουμπήσετε το δάχτυλό σας στην παλάμη του νεογέννητου μωρού σας, εκείνο θα το γραπώσει και θα το σφίξει στη χούφτα του με «αξιοσημείωτη» δύναμη. Το ίδιο θα συμβεί αν αγγίξετε με το δάχτυλό σας τα πατουσάκια του, θα δείτε αμέσως να γυρίζει προς τα μέσα τα δαχτυλάκια των ποδιών του, σαν να προσπαθεί δηλαδή να πιάσει αυτό που το ακουμπάει.

Το αντανακλαστικό του περπατήματος

Αν κρατήσετε το νεογέννητο μωράκι σας από τις μασχάλες του σε όρθια θέση και ακουμπήσετε τα ποδαράκια του πάνω σε μια σταθερή επιφάνεια, θα διαπιστώσετε ότι το μικρούλι σας προσπαθεί να κάνει κινήσεις περπατήματος, δηλαδή σηκώνει και κουνάει τα ποδαράκια του σαν να προσπαθεί να κάνει βηματάκια.

Το αντανακλαστικό του ξαφνιάσματος

Εάν την ώρα που σηκώνετε το μωράκι σας οι κινήσεις σας είναι λίγο αδέξιες, για παράδειγμα του αλλάξατε απότομα θέση ή το κεφαλάκι του έπεσε προς τα πίσω ή γενικά εάν το μικρούλι σας δέχτηκε ένα ξαφνικό ερέθισμα ή τρόμαξε από κάποιο δυνατό θόρυβο δίπλα του, τότε θα δείτε αμέσως να αντιδρά τεντώνοντας το λαιμό του, απλώνοντας τα χεράκια του, με τα δάχτυλά του τεντωμένα, καθώς και τα ποδαράκια του, σαν να προσπαθεί δηλαδή να πιαστεί από κάπου, και στη συνέχεια να μαζεύει τα χεράκια και τα ποδαράκια του προς την κοιλιά του, ενώ θα κλαίει έντονα.

(πλαίσιο)

Το μωρό τηρεί το χρονοδιάγραμμα

Οι γονείς με την καθοδήγηση του παιδίατρου μπορούν να παρακολουθούν εάν το μωράκι τους τηρεί περίπου το χρονοδιάγραμμα των βασικών σταδίων της φυσιολογικής εξέλιξης, πιθανά με κάποιες μικρές χρονικές αποκλίσεις.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, να ελέγχουν και οι ίδιοι ενδεικτικά, για παράδειγμα, εάν το μωράκι τους:

  • στους 3 μήνες περίπου μπορεί να στηρίζει το κεφαλάκι του
  • στους 4,5 μήνες αρχίζει εκούσια, με τη βούλησή του, να πιάνει αντικείμενα
  • στους 7 μήνες περίπου κάθεται μόνο του
  • στους 8-9 μήνες στέκεται όρθιο
  • μέχρι το 12ο μήνα χρησιμοποιεί εξίσου το αριστερό και το δεξί χεράκι του

kids.in.gr

Αλήθειες και ψέματα για την ανάπτυξη του παιδιού σας

16 Σεπτ.

«Το παιδί μου μεγαλώνει μια χαρά!» Αυτό θέλουμε να ακούμε πάντα από τα χείλη σας, γι’ αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό να παρακολουθείτε το βάρος και το ύψος του αλλά και να ξέρετε ποια σημάδια πρέπει να σας ανησυχούν και ποια όχι.

 

Το νεογέννητο αδυνατίζει

Αλήθεια: Την τρίτη περίπου μέρα της ζωής του, παρατηρείται σε όλα τα νεογέννητα ένα φαινόμενο απώλειας βάρους της τάξης του 5 με 10% από το αρχικό τους. Αν το μικρό σας ζύγιζε τρία κιλά όταν βγήκε από την κοιλιά σας, είναι δυνατόν να ζυγίζει 2.700 μερικές μέρες αργότερα. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Απλά χάνει τα υγρά που είχε πάρει από τη μήτρα. Αυτή η μείωση του βάρους του οφείλεται και στον τελείως διαφορετικό τρόπο ζωής που κάνει: τώρα κινείται περισσότερο και δαπανά περισσότερη ενέργεια. Εάν όλα εξελίσσονται ομαλά, από την πέμπτη ή την έκτη μέρα θα ξαναρχίσει να παίρνει βάρος. Κατά κανόνα, μέχρι τη δεύτερη εβδομάδα, το μωρό σας θα είναι στο βάρος που ήταν όταν γεννήθηκε.

Πρέπει να ζυγίζετε το μωρό κάθε μέρα

Ψέμα: Όσον καιρό ήταν το μωρό στο μαιευτήριο, ζυγιζόταν καθημερινά. Όμως δεν είναι καθόλου απαραίτητο να κάνετε το ίδιο όταν έρθει στο σπίτι σας. Η μηνιαία επίσκεψη στον παιδίατρο είναι αρκετή για την παρακολούθηση του βάρους του και για να βεβαιωθείτε ότι η μείωσή του δεν είναι ανησυχητική.

Σε μερικές περιπτώσεις, ωστόσο, είναι αναγκαίο να έχετε μια ηλεκτρονική βρεφική ζυγαριά στο σπίτι για να παρακολουθείτε αν το μωρό έχει ανακτήσει το χαμένο βάρος του μετά τη γέννηση και το μαιευτήριο (βλέπε παραπάνω). Η ποσότητα της τροφής που λαμβάνει ίσως να μην είναι επαρκής, κυρίως εάν το θηλάζετε. Γι’ αυτό, θα πρέπει τους δύο πρώτους μήνες της ζωής του το βρέφος να ζυγίζεται μία φορά την εβδομάδα, την ίδια πάντα μέρα και ώρα.

Αν προκύψει κάποιο περιστατικό αρρώστιας που έχει συμπτώματα διάρροιας και εμετού, είναι σημαντικό να παρακολουθείτε το βάρος του πολύ αυστηρά. Αν εξαιτίας της αρρώστιας του έχασε το 5% του βάρους του, συμβουλευτείτε αμέσως το γιατρό σας: υπάρχει σοβαρή περίπτωση να έχει πάθει αφυδάτωση.

Είναι αρκετό να μετράτε το ύψος του μία φορά το μήνα

Αλήθεια: Ο παιδίατρος θα αναλάβει να μετράει το μικρό σας κάθε φορά που θα του κάνετε τη μηνιαία σας επίσκεψη και με αυτό είναι πολύ πιθανό να είναι σε θέση να σας ενημερώσει για το αν είναι ικανοποιητική ή όχι η ανάπτυξή του. Είναι άσκοπο να προσπαθήσετε να το κάνετε μόνη σας, δε θα σας εξυπηρετήσει σε τίποτα. Είναι πολύ δύσκολο να μετρήσετε ένα μωρό που δεν είναι σε θέση να σταθεί όρθιο, καθώς θα μετράτε διαφορετικά νούμερα κάθε φορά! Μετά τον πρώτο χρόνο, θα μπορείτε να το κάνετε μόνη σας μία φορά το τρίμηνο και μετά το δεύτερο χρόνο της ζωής του δύο με τρεις φορές το χρόνο.

Οι πτώσεις της ανάπτυξής του σημειώνονται μόνο στο ημερολόγιο του παιδιάτρου

Ψέμα: Αναπόφευκτα ο γιατρός σας είναι ο πλέον κατάλληλος για να αναλύσει αυτές τις πτώσεις (ύψος, βάρος και σωματική διάπλαση) και να διαγνώσει κάποια ανωμαλία. Παρ’ όλα αυτά, η συχνή μέτρηση του παιδιού σας και η τήρηση ενός ημερολογίου για την πορεία της ανάπτυξής του από εσάς τις ίδιες είναι μια πολύ καλή αντίδραση.

Αν παρ’ ελπίδα εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα ανάπτυξης, η διάγνωση θα είναι πολύ πιο εύκολη και γρήγορη δείχνοντας απλώς το ημερολόγιο στο γιατρό.

Στασιμότητα ή απότομες αλλαγές είναι ανησυχητικά φαινόμενα

Αλήθεια: Αν η γραμμή ανάπτυξής του δεν ανεβαίνει, αλλά παραμένει επίπεδη για πολλούς μήνες ή αν πάρει την ανιούσα ή την κατιούσα απότομα, χωρίς αμφιβολία πρέπει να αρχίσετε να ανησυχείτε. Όταν αυτό το φαινόμενο επηρεάζει το ύψος του, τότε μπορεί να προμηνύει μια παθολογία για την οποία ευθύνεται η έλλειψη κάποιας ορμόνης σχετικής με την ανάπτυξη. Πρέπει, λοιπόν, να κινητοποιηθείτε όταν το παιδί σας δεν καταφέρει να ψηλώσει ούτε ένα εκατοστό για έναν ολόκληρο χρόνο ή αν επιβραδυνθεί η ανάπτυξή του και ψηλώνει μόνο δύο εκατοστά ετησίως, από τη στιγμή που έπαιρνε 5 με 6 εκατοστά μέχρι πριν ένα χρόνο. Όταν η γραμμή ανάπτυξης έχει να κάνει με το σωματικό του βάρος, το οποίο δεν έχει μια φυσιολογική εξέλιξη, αυτό ίσως να σχετίζεται με κάποια πάθηση του γαστρεντερικού.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής του το παιδί μεγαλώνει πιο γρήγορα

Αλήθεια: Ανάμεσα στο χρονικό διάστημα της γέννησης και των δώδεκα μηνών, το μωρό σας παίρνει περίπου 25 εκατοστά: είναι αναγκασμένο να μεγαλώσει! Όμως δε διατηρεί αυτόν τον τρελό ρυθμό καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξής του. Στο δεύτερο χρόνο περίπου παίρνει άλλα δώδεκα εκατοστά. Στον τρίτο, όμως, χρόνο οι πόντοι που παίρνει μειώνονται στους εννέα. Από κει και πέρα σταθεροποιείται και τα επόμενα χρόνια παίρνει κατά μέσο όρο πέντε εκατοστά ετησίως. Αυτό συμβαίνει μέχρι την εφηβεία, όπου τότε θα γνωρίσει μια άλλη έκρηξη ανάπτυξης.

Είναι φυσιολογικό να είναι ένα μωρό στρουμπουλό μέχρι το πρώτο του έτος

Αλήθεια: Το να είναι ένα μωρό σαν ντολμαδάκι πριν τα πρώτα του γενέθλια δεν είναι καθόλου μα καθόλου αφύσικο. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με το ύψος, έτσι αυξάνεται και το βάρος του κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου: το μικρό σας παίρνει 6-7 κιλά στην περίοδο αυτή, ενώ τον επόμενο χρόνο παίρνει 2-3. Δεν μπορούμε να τριπλασιάσουμε το αρχικό βάρος της γέννησης του σε δώδεκα μήνες χωρίς να αποκτήσει μερικά «βραχιολάκια» στα μπρατσάκια και στα μπουτάκια! Και επιπλέον, κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής του δεν ξέρει να περπατήσει και εξαρτάται από σας. Αντιθέτως, μετά τον πρώτο χρόνο, είναι καιρός να γίνει η «κάθαρση». Η πορεία της γραμμής της σωματικής διάπλασης (η οποία υπολογίζεται με το ΔΣΜ: διαιρούμε το βάρος με το ύψος στο τετράγωνο) θα σας δείξει καθαρά αν συμβαίνει κάτι ή όχι. Αυξάνεται κατακόρυφα σχεδόν μέχρι τον πρώτο χρόνο. Από τη στιγμή που αρχίζει να περπατάει, γίνεται λιγότερο στρουμπουλό -άρα παύει να είναι τόσο πολύ εξαρτημένο από σας. Ο Δείκτης Σωματικής Μάζας μειώνεται βαθμιαία μέχρι την ηλικία των 6-7 ετών. Μετά, η γραμμή ξαναπαίρνει την ανιούσα. Το παιδί σας θα είναι τελείως διαφορετικό μέχρι το τέλος της ανάπτυξής του.

Η κρίσιμη στιγμή είναι όταν η γραμμή ξανανεβαίνει και το παιδί παχαίνει υπερβολικά. Να προσέξετε γιατί αν αυτό συμβεί στη ηλικία των 6 περίπου ετών, πιθανόν να διαγράφεται μια τάση παχυσαρκίας. Σε αυτή την περίπτωση επιβάλλεται μια επίσκεψη σε διαιτολόγο.

Μπορούμε να του δώσουμε πρωτεΐνες (ψάρι και κρέας) από τον τέταρτο μήνα και μετά

Ψέμα: Μέχρι τους δέκα πρώτους μήνες της ζωής του, το γάλα πρέπει να είναι η βασική τροφή του. Είτε είναι το δικό σας είτε είναι του εμπορίου, περιέχει όλα τα απαραίτητα συστατικά που χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες του χωρίς να πάθει αβιταμίνωση. Όταν έρθει η ώρα να του δώσετε κρέας και ψάρι, αυτό θα είναι μετά τον 6ο μήνα για το κρέας και μετά τον 9ο για το ψάρι -και σε πολύ μικρές και καθορισμένες ποσότητες καθημερινά.

Το ύψος του παιδιού εξαρτάται κι από το ύψος των γονιών του

Αλήθεια και ψέμα: Οι ψηλοί γονείς θα κάνουν ψηλά παιδιά; Οι κοντοί γονείς θα κάνουν κοντά παιδιά; Είναι πιθανό, αν λάβουμε υπόψη μας τα γονίδια που κληρονομούνται από τους γονείς. Αν οι γονείς είναι ψηλοί, τότε ίσως το παιδί τους να γίνει ακόμα πιο ψηλό απ’ αυτούς, γιατί τα βασικά γονίδια συσσωρεύονται.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους κοντούς γονείς, αλλά αντίστροφα: το παιδί τους ίσως να γίνει πιο κοντό από αυτούς. Υπάρχει ένας τρόπος για να υπολογίσετε το ύψος που θα έχει το παιδί σας: προσθέστε το ύψος του πατέρα και της μητέρας (σε εκατοστά), προσθέστε άλλα 13, αν είναι αγόρι, ή αφαιρέστε 13, αν είναι κορίτσι, και στη συνέχεια το διαιρείτε με το δύο. Όμως προσέξτε, αυτό δεν είναι παρά μια ένδειξη. Μην ξεχνάτε ότι η κληρονομικότητα κρύβει και κινδύνους: οι ψηλοί γονείς ίσως να έχουν κάποιον πρόγονο (γονείς, παππούδες κλπ.) που να ήταν κοντός, κι αυτό το γονίδιο να κληροδοτηθεί στο παιδί τους. Επιπλέον, μπορεί το παιδί να «συναντήσει» και μερικά περιστατικά στη διαδρομή, όπως μια πρόωρη εφηβεία που διακόπτει την ανάπτυξη πολύ νωρίτερα ή μια χρόνια θεραπεία με κορτιζόνη κι έτσι δε θα έχει το ύψος που θα μπορούσε να έχει. Στην πραγματικότητα, δεν μπορούμε να κάνουμε πρόβλεψη για το ύψος του πριν μπει στην περίοδο της εφηβείας. Όλα είναι πιθανά, γι’ αυτό κάντε υπομονή…

Ο γιατρός μπορεί να μετρήσει την ηλικία των οστών του παιδιού

Αλήθεια: Αν ο γιατρός σας ανησυχεί για την ανάπτυξη του παιδιού σας, θα σας ζητήσει χωρίς αμφιβολία να επισκεφθείτε έναν ειδικό για να μετρήσει την ηλικία των οστών του παιδιού σας. Θα εκτιμήσει την οστεοποίηση και τους χόνδρους. Αν, για παράδειγμα, σας πει ότι η ηλικία των οστών του είναι δύο ετών και η βιολογική ηλικία του είναι τεσσάρων, αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξή του θα κρατήσει σαν να ήταν η βιολογική του ηλικία δύο ετών, άρα η ανάπτυξή του θα κρατήσει παραπάνω από το κανονικό!

Μια θεραπεία με χορήγηση κορτιζόνης θα σταματήσει προσωρινά την ανάπτυξή του

Αλήθεια: Η κορτιζόνη χορηγείται στα παιδιά για την αντιμετώπιση του άσθματος, για τα εκζέματα ή για τις διάφορες φλεγμονές (στομαχικές ή κυκλοφορικές). Όμως έχει αποδειχτεί ότι αυτή η ουσία (είτε λαμβάνεται από το στόμα είτε σε μορφή σπρέι ή ως αλοιφή) σταματάει την ανάπτυξη του παιδιού κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Προσοχή, αυτό συμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις που είναι χρόνια η χρήση του (για πολλούς μήνες χωρίς διακοπή) και σε ισχυρές δόσεις (από 500 με 800 μικρογραμμάρια την ημέρα). Με το που θα σταματήσει η αγωγή, το παιδί θα μπει ξανά σε φυσιολογική διαδικασία ανάπτυξης. Δυστυχώς, όμως, η χαμένη ανάπτυξη μερικές φορές δεν μπορεί να ανακτηθεί…

Ένα μωρό αν δεν είχε μεγάλη ανάπτυξη μέσα στη μήτρα θα είναι δίχως άλλο κοντό

Ψέμα: Για να είμαστε ειλικρινείς, τίποτα δεν μπορεί να μας επιτρέψει να το ξέρουμε από την αρχή. Μερικά μωρά που έχουν γεννηθεί με ύψος κάτω του μέσου όρου (λιγότερο από 47 εκ.), αν και είναι στα κατώτερα όρια, συχνά καλύπτουν αυτή τη διαφορά μετά τα 3 τους χρόνια. Από τα υπόλοιπα μωρά, 25% περίπου θα παραμείνουν κοντά και ως ενήλικες σε σύγκριση με το μέσο όρο του πληθυσμού.

Μια αγωγή με βάση την αυξητική ορμόνη μπορεί να αποβεί επικίνδυνη

Ψέμα: Είναι φυσιολογικό να αμφισβητούν οι γονείς αυτή τη μέθοδο, καθώς στο παρελθόν η ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη του ανθρώπινου σώματος, η οποία βρίσκεται στη υπόφυση κι έχει χορηγηθεί σε ενέσιμη μορφή σε παιδιά με πάρα πολύ μικρή ανάπτυξη, έχει προκαλέσει μια πάρα πολύ σοβαρή ασθένεια. Όμως τώρα πια δεν υπάρχει κανένας τέτοιος κίνδυνος, αφού η αυξητική ορμόνη κατασκευάζεται αποκλειστικά στα εργαστήρια. Εάν ο γιατρός σάς προτείνει αυτή τη θεραπεία για το παιδί σας, μην πανικοβληθείτε. Μπορεί να χορηγηθεί πριν την περίοδο της εφηβείας, αλλά ακόμα κι από τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του, από τη στιγμή που θα διαγνωσθεί η έλλειψη της ορμόνης της ανάπτυξης. Αυτή η θεραπεία θα εφαρμοστεί μετά από εξετάσεις αίματος και μόνο σε παιδιά που η ανάπτυξή τους βρίσκεται κάτω από το 75% του μέσου όρου ανάπτυξής σε αυτή την ηλικία. Η αγωγή συνίσταται στη χορήγηση ενέσεων σε καθημερινή βάση που συνήθως συνεχίζονται μέχρι το τέλος της εφηβείας.

Η παροχή της στοργής δεν έχει καμία συνέπεια στην ανάπτυξή του

Ψέμα: Για να μεγαλώσει σωστά, ένα μωρό δεν αρκεί μόνο να έχει καλή υγεία και να τρέφεται σωστά. Πρέπει επίσης να παίρνει και αγάπη. Ακόμα και στις πολύ σοβαρές ασθένειες, μπορούμε να διακρίνουμε την εμφάνιση μιας παθολογίας του ψυχοσυναισθηματικού νανισμού, που επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή του. Χωρίς να φτάνετε σε ακραίες καταστάσεις, είναι αρκετό για να επηρεάσει ένα παιδί ακόμα κι ένα δυνατό συναισθηματικό σοκ (ένας θάνατος, μια αρρώστια στην οικογένεια κλπ.) που προκαλεί μια μικρή καμπή στη σωματική ανάπτυξή του, η οποία ευτυχώς είναι προσωρινή!

Πώς μεγαλώνουν τα οστά;

Όλα τα μακριά οστά του παιδιού σας είναι κατασκευασμένα σύμφωνα με έναν και μόνο τρόπο: ένα σώμα που έχει το σχήμα σωλήνα και ονομάζεται διάφυση, ένα κεφάλι σε κάθε τελείωμά του που λέγεται επίφυση και ανάμεσα σε αυτά τα δύο ένα κομμάτι οστών που δεν είναι ακόμα συμπαγές και ονομάζεται χόνδρος ανάπτυξης. Με το πέρασμα των χρόνων, αυτό το υλικό αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται σκληρό μέχρι να επιτρέψει στα κόκαλα να μεγαλώσουν. Για να μεγαλώσει η διάμετρος του οστού, υποβάλλεται σε άλλη τεχνική: είναι καλυμμένο με μια μεμβράνη, η οποία βρίσκεται μέχρι και κάτω από τον εξωτερικό φλοιό του. Αυτή τη μεμβράνη μπορεί να την κατασκευάσει μόνο του το κόκαλο. Χρόνο με το χρόνο, οι ειδικοί δοκιμάζουν ένα νέο οστεϊκό υλικό για την ενίσχυσή του. Δημιουργούν ένα κανάλι στο εσωτερικό του οστού και το τοποθετούν εκεί. Όμως, χωρίς τη δράση των ορμονών, αυτοί οι μηχανισμοί για την ενίσχυση της ανάπτυξης πέφτουν στο κενό.

Οι υπερδραστήριες ορμόνες

Η ορμόνη της ανάπτυξης, που λέγεται και αυξητική ορμόνη, παράγεται από την υπόφυση, ένα μικρό αδένα που βρίσκεται στο κέντρο του εγκεφάλου. Στα παιδιά, αυτή η ουσία για να «τα μεγαλώσει» παράγεται αποκλειστικά κατά τη διάρκεια του ύπνου: το 50% κατά τη διάρκεια του παράδοξου ύπνου, δηλαδή καθώς ονειρεύεται, και το άλλο 50% κατά τη διάρκεια των υπόλοιπων φάσεων του ύπνου. Κατά την εφηβεία, αυτή η ορμόνη θα εκκρίνεται μέρα και νύχτα. Ο ρόλος της; Εντατικοποιεί την παραγωγή των πρωτεϊνών, «τα τούβλα» που κατασκευάζουν τον οργανισμό και στη συνέχεια διασφαλίζουν την πρόοδό του. Μια άλλη ορμόνη που εκκρίνεται από το θυρεοειδή αδένα, η θυροξίνη, βοηθά αυτό το έργο.

kids.in.gr

Επιχείρηση: γιογιό

16 Σεπτ.

Η περίοδος που το παιδί μαθαίνει να χρησιμοποιεί το γιογιό είναι καθοριστική για την ανάπτυξη και ανεξαρτητοποίησή του. Αφήστε το να ακολουθήσει τους δικούς του ρυθμούς και μην το πιέσετε να κάνει βήματα για τα οποία δεν είναι έτοιμο.

Το κόψιμο της πάνας και η χρήση της τουαλέτας είναι μια μεγάλη κατάκτηση για το παιδί, γιατί σηματοδοτεί την αρχή της ανεξαρτησίας του και την είσοδό του στον κόσμο των μεγάλων. Τώρα πια δεν νιώθει μωρό για να φορά πάνα, αλλά μπορεί να πηγαίνει στην τουαλέτα σαν τη μαμά, τον μπαμπά και το μεγαλύτερο αδερφάκι του. Αυτό σίγουρα είναι κάτι που θα σας ανακουφίσει. Και αυτό γιατί αν στην ηλικία των δύο ετών το παιδί δεν έχει μάθει να χρησιμοποιεί το γιογιό, αυτό μπορεί να λειτουργήσει ενοχικά τόσο σε εσάς όσο και στο παιδί. Σε εσάς, γιατί μπορεί να σκεφτείτε ότι δεν ασχοληθήκατε όσο θα έπρεπε με το θέμα και σε εκείνο γιατί ίσως νιώθει ότι δεν τα καταφέρνει όπως τα άλλα παιδάκια.

Οι παιδίατροι υποστηρίζουν ότι στο θέμα της τουαλέτας κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά, σύμφωνα με τους δικούς του ρυθμούς και άσχετα με το τι θέλει το περιβάλλον του. Το να μάθει να αυτοελέγχεται είναι ένας πολύ σημαντικός σταθμός στην ανάπτυξή του. Καλό θα ήταν να μην το πιέσετε. Αν εσείς αγχωθείτε με το πότε θα μάθει να ελέγχει τις φυσικές του ανάγκες, μπορεί να προκληθούν αντιδράσεις. Πολλοί γονείς δεν σκέφτονται ότι η αιτία που το παιδί τους δεν μένει στεγνό τη νύχτα στα πέντε του χρόνια μπορεί να οφείλεται σε λόγους κληρονομικότητας ή επειδή οι ίδιοι ήταν πιεστικοί και δημιούργησαν στο παιδί αρνητική ψυχολογία. Όταν το παιδί σας νιώσει έτοιμο να χρησιμοποιήσει το γιογιό, θα σας το δείξει με διάφορους τρόπους. Μπορεί να αρχίσει να σας δείχνει την πάνα του ή να σας λέει ότι είναι βρεγμένο. Πάντως, το χρονοδιάγραμμά του μπορεί και να μη συμφωνήσει με τις προσδοκίες σας, γι’ αυτό και δεν έχει νόημα να το πιέζετε. Είναι πολύ σημαντικό να το αφήσετε να ακολουθήσει τους δικούς του ρυθμούς. Σε ό,τι αφορά το θέμα γιογιό, ο βαθμός ετοιμότητας και ωριμότητας διαφέρει από παιδί σε παιδί. Το 30% των παιδιών είναι έτοιμο γύρω στα δυόμισι, ενώ το 70% στα τρία, με τα κοριτσάκια συνήθως να τα καταφέρνουν γρηγορότερα. Μέχρι να αποχαιρετήσουν οριστικά την πάνα κάποια μπορεί να φτάσουν ακόμα και στα τέσσερα.

Υπάρχει κατάλληλη στιγμή;

Ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλίσετε την επιτυχία της «αποστολής» είναι να διαλέξετε την κατάλληλη στιγμή. Επιλέξτε μια περίοδο που το παιδί σας θα έχει καλή διάθεση και η ζωή του θα είναι όσο το δυνατόν πιο απαλλαγμένη από έντονες καταστάσεις. Αποφύγετε περιόδους οικογενειακών αλλαγών, όπως είναι η γέννηση ενός νέου μωρού, κι αν είναι δυνατόν ξεκινήστε όταν ο καιρός θα είναι ζεστός, οπότε και θα μπορεί να παίξει έξω χωρίς πάνα. Τον πρώτο καιρό θα συμβαίνουν διάφορα μικροατυχήματα, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσετε με υπομονή, χιούμορ και ασφαλώς χωρίς νεύρα.

Η εκπαίδευση αρχίζει!

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, πρέπει να αφήσετε το παιδί να κάνει τα «βήματα» μόνο του. Φυσικά, ο ρόλος σας είναι να του υποδεικνύετε τι να κάνει, αλλά ποτέ μην το μαλώνετε. Όταν αρχίσετε να το εκπαιδεύετε στο θέμα της τουαλέτας, μην είστε αγχωμένοι. Αντίθετα, να το ενθαρρύνετε και, όταν κάνει ένα μικρό θετικό βήμα, να του δείχνετε τη χαρά σας. Αν το τιμωρήσετε, για παράδειγμα, επειδή λέρωσε το πάτωμα, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να αυξήσετε το άγχος του. Μια καλή αρχή είναι να αγοράσετε το γιογιό μαζί για να επιλέξει κάποιο που θα το «εμπνέει». Μόνο προσέξτε να είναι άνετο, γερό, σταθερό και να καθαρίζεται εύκολα. Στο εμπόριο υπάρχει μεγάλη ποικιλία με παράλληλες δραστηριότητες, με μουσική, με καπάκι, ακόμα και με ήχους τρεχούμενου νερού ώστε να μάθει το παιδί πως μετά από κάθε χρήση τραβάμε το καζανάκι και αφήνουμε την τουαλέτα πάντα καθαρή. Βεβαιωθείτε ότι το γιογιό βρίσκεται σε χώρο που σας εξυπηρετεί, ότι δίπλα υπάρχει χαρτί τουαλέτας και ότι το παιδί έχει κατανοήσει σε τι χρησιμεύει. Στη συνέχεια, ενθαρρύνετέ το να κάθεται συχνά εκεί (για παράδειγμα, μετά από κάθε γεύμα). Τα κορίτσια συχνά μαθαίνουν να χρησιμοποιούν το γιογιό πιο γρήγορα από τα αγόρια. Ίσως ο λόγος είναι ότι γενικότερα ωριμάζουν πιο γρήγορα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι την εκπαίδευση αναλαμβάνει η μητέρα και έτσι τα αγόρια δεν ακολουθούν ένα αρσενικό πρότυπο. Άλλοι, πάλι, υποστηρίζουν ότι τα αγόρια έχουν διπλάσια πράγματα να μάθουν απ’ ό,τι τα κορίτσια, κι αυτό γιατί, μόλις μάθουν να κάθονται στο γιογιό, πρέπει να μάθουν να στέκονται όρθια για να ουρήσουν. Όταν, πάντως, έρθει η μεγάλη μέρα και για το δικό σας αγοράκι να σταθεί όρθιο για να ουρήσει, είναι καλύτερα το ρόλο του «εκπαιδευτή» να τον αναλάβει ο μπαμπάς, ο οποίος θα του δείξει και θα του εξηγήσει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Εάν έχετε κορίτσι, λάβετε υπόψη σας ότι, εξαιτίας της ανατομίας των γεννητικών του οργάνων, πρέπει να προσέχει την υγιεινή του σώματός του περισσότερο, γιατί μπορεί να πάθει μολύνσεις του ουροποιητικού. Εκπαιδεύστε λοιπόν την κόρη σας να σκουπίζεται από μπρος προς τα πίσω.

Τα ΜΗ της εκπαίδευσης

– Μην το πιέσετε να χρησιμοποιήσει το γιογιό νωρίτερα απ’ ό,τι μπορεί. Μωρά μικρότερα των 20 μηνών δεν μπορούν να ελέγξουν τα ούρα τους και ίσως δεν καταλάβουν τι τους ζητάτε.

– Μην αρχίσετε την εκπαίδευση όταν είστε αγχωμένοι ή αν περνάτε δύσκολη περίοδο. Η ένταση που θα νιώθετε θα μεταδοθεί στο παιδί και θα λειτουργήσει αρνητικά.

– Μην του λέτε να βιαστεί. Αν το ρωτάτε συνέχεια αν τελείωσε, θα του προκαλέσετε άγχος.

– Μην το μαλώσετε αν έχει κάποιο «μικροατύχημα», γιατί θα νιώσει ντροπή, κάτι που θα το κάνει να χάσει την αυτοπεποίθησή του.

– Ακόμα κι αν απογοητευτείτε, μην του βάλετε πάνα, γιατί έτσι θα το μπερδέψετε και θα δυσκολέψετε την προσπάθειά του.

– Μην το ντύνετε με στενά ρούχα που δεν μπορεί να βγάλει εύκολα. Προτιμήστε τα φορεματάκια για τα κοριτσάκια και τις φόρμες με λάστιχο για τα αγοράκια.

Είναι έτοιμο;

Ο οδηγός που ακολουθεί θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι πρέπει να περιμένετε από το παιδί σας σχετικά με τη χρήση του γιογιό καθώς θα μεγαλώνει.

12 μηνών: Σπάνια περίπτωση να τα καταφέρει! Αν το μωρό καταφέρει να χρησιμοποιήσει το γιογιό, αυτό είναι περισσότερο θέμα τύχης. Είναι πολύ μικρό ακόμα για να μπορεί να ελέγχει τις κινήσεις των μυών του.

18 μηνών: Το μωρό σας ίσως αρχίσει να καταλαβαίνει τι γίνεται στην πάνα του. Το πρόβλημα είναι ότι το καταλαβαίνει αφού συμβεί… Όμως σιγά σιγά και σαν παιχνίδι μπορείτε να αρχίσετε χαλαρά την εκπαίδευσή του. Ειδικά μετά την ώρα του φαγητού, βάλτε το παιδί να κάτσει στο γιογιό, ώστε με τον καιρό να το συνηθίσει. Μην περιμένετε όμως θαύματα από την πρώτη στιγμή.

2 ετών: Οι μύες του παιδιού έχουν αναπτυχθεί αρκετά ώστε να καταλαβαίνει πότε θέλει να πάει στην τουαλέτα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει ξαφνικά να λερώνει την πάνα του. Ίσως όμως χρησιμοποιήσει το γιογιό μερικές φορές, μιας και έχει καταλάβει πια τη χρησιμότητά του.

2 ½ ετών: Αν και τα περισσότερα νήπια δεν φορούν πάνες τη μέρα, καλό θα ήταν να βάζετε στο παιδί σας την πάνα όταν πάει για ύπνο.

3 ετών: Στην ηλικία αυτή θα πρέπει το παιδί να μπορεί να μένει στεγνό κατά τη διάρκεια της μέρας. Τα περισσότερα κιόλας καταφέρνουν να μείνουν στεγνά και κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ένα παιδί είναι έτοιμο να αφήσει τις πάνες στην άκρη και να χρησιμοποιεί το γιογιό όταν από τη στιγμή που έχει λερωθεί δείχνει ότι το έχει συνειδητοποιήσει και αυτό του είναι δυσάρεστο. Θα παρατηρήσετε ότι:

  • κοιτάζει την πάνα του
  • την αρπάζει
  • προσπαθεί να την τραβήξει μακριά του
  • σταυρώνει τα πόδια του
  • σας φωνάζει να το αλλάξετε αμέσως

Τρικ επιτυχίας

  • Αφήστε το διαλέξει μόνο του το γιογιό του.
  • Αφήστε το να παίξει με το γιογιό του. Αφού διασκεδάσει βάζοντάς το στο κεφάλι, πετώντας το στην άλλη άκρη του δωματίου και δεν το κοιτάζει πια καχύποπτα, μπορείτε να του εξηγήσετε τη χρησιμότητά του.
  • Όταν το παιδί κάθεται στο γιογιό του, καθίστε κι εσείς στην λεκάνη –ότι δήθεν τη χρησιμοποιείτε. Έτσι το παιδί θα σας μιμηθεί ευχάριστα και θα χαρεί που μπορεί να κάνει ό,τι κι εσείς.
  • Το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή για να καταργήσετε τις πάνες. Το παιδί φορά λίγα –καμιά φορά και καθόλου– ρούχα και μπορεί εύκολα να τα σηκώσει για να καθίσει στο γιογιό του. Επιπλέον, το καλοκαίρι μπορείτε να το αφήσετε να τριγυρνάει μέσα στο σπίτι χωρίς την πάνα του. Θα υπάρξουν ατυχήματα, αλλά έτσι θα μάθει να χρησιμοποιεί το γιογιό του πιο γρήγορα.
  • Εκείνη την ώρα παίξτε μαζί του. Όταν κάθεται στο γιογιό, κάντε του παρέα διαβάζοντάς του ένα παραμύθι, τραγουδώντας μαζί του ακόμα και παίζοντας το αγαπημένο του παιχνίδι. Έτσι, θα συνδέσει το γιογιό με τη διασκέδαση.

kids.in.gr

Δε μιλάει ακόμα, είναι φυσιολογικό;

16 Σεπτ.

«Μπαμπά, μαμά, νώμη» αντί για συγγνώμη… Έχουν περάσει δύο χρόνια από τη γέννησή του και ο λεκτικός του πλούτος περιορίζεται σε λίγες μόνο λέξεις που μόλις καταφέρνει να προφέρει. Μήπως κάτι δεν πάει καλά;

 

Έχετε προσέξει ότι πολλά παιδάκια σε αυτή την ηλικία έχουν αρχίσει να φτιάχνουν κανονικές φράσεις. Όμως το δικό σας αρκείται στο να φλυαρεί χωρίς νόημα και συνοχή! Σας διαβεβαιώνουμε ότι δεν είναι το μόνο. Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες της ανάπτυξης των παιδιών, το 20-25% των παιδιών δε μιλάει σωστά σε αυτή την ηλικία. Γιατί όμως το παιδί σας αρνείται να μιλήσει κανονικά από τη στιγμή που τα περισσότερα παιδιά αυτής της ηλικίας μιλάνε και πολύ καλά μάλιστα; Πότε πρέπει να ανησυχήσετε;

Γιατί δε μιλάει;

Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά οι πιο συνηθισμένοι είναι οι παρακάτω:

Όπως και άλλα φυσιολογικά παιδιά, δεν μπορεί να σημειώνει πρόοδο με τον ίδιο ρυθμό σε όλους τους τομείς της ανάπτυξής του. Αν περπάτησε πολύ νωρίς, αν κατάφερε να φάει μόνο του ή έβγαλε νωρίς την πάνα, μπορεί να του πάρει λίγο περισσότερο χρόνο για να αρχίσει να μιλάει κανονικά.

Η σειρά του ανάμεσα στα αδέρφια του είναι επίσης πολύ σημαντική. Αν είναι το τελευταίο παιδί, τα μεγαλύτερα αδέρφια του ίσως να το καταλαβαίνουν καλύτερα από εσάς όταν λέει τις παραποιημένες λέξεις και να είναι σε θέση να τις μεταφράσουν. Αφού λοιπόν γίνεται κατανοητό από τους δικούς του ανθρώπους, γιατί να κουράζεται να προφέρει τις λέξεις καλύτερα;

Αν εσείς, οι γονείς του, ή οι άλλοι άνθρωποι που το προσέχουν (η νταντά του για παράδειγμα) του δείχνετε παραπάνω ενδιαφέρον απ’ ό,τι πρέπει και του κάνετε και το παραμικρό χατίρι, γιατί να προσπαθήσει;

Πώς θα το βοηθήσετε

Να επαναλαμβάνετε αυτό που θέλει να πει: Αυτός ο τρόπος θα το βοηθήσει σταδιακά να αναγνωρίζει αυτό που θέλει να πει με τους σωστούς ήχους και, κατά συνέπεια, με τις σωστές λέξεις. «Α, θέλεις ένα γλυκό αγαπούλα μου; Ορίστε!»

Να είστε υπομονετικοί: Αν επαναλαμβάνει συνέχεια τις ίδιες λέξεις χωρίς να μπορείτε να καταλάβετε, μην τα παρατάτε. Βοηθήστε το να πει με άλλες λέξεις αυτό που θέλει, αφού προσπαθήσετε να μαντέψετε τι εννοεί, σχεδιάζοντάς το κλπ.

Κάντε του ένα μπάνιο με λέξεις: Τολμήστε να κάνετε έναν παράξενο διάλογο. Διαλέξτε μια στιγμή ή μια μέρα που θα είναι χαρούμενο (όταν παίζει, όταν το κάνετε μπάνιο, όταν πηγαίνετε βόλτα…) και περιγράψτε του ακριβώς τι κάνετε. Το παιδί σας θα μπει στη διαδικασία να κάνει διάλογο μαζί σας. Θα χρησιμοποιήσει τον τόνο, τις κινήσεις και τις γκριμάτσες και ακόμα κι αν δεν είναι πάντα κατανοητό θα νιώθει ότι το ακούνε.

Μην πανικοβάλλεστε όταν σκέφτεστε πώς θα τα καταφέρει στο σχολείο. Ακόμα κι αν αρχίζει τότε να μιλάει, είναι σίγουρο ότι το Σεπτέμβριο που έρχεται θα προσπαθήσει πολύ και θα είναι γεμάτο ανυπομονησία για το πώς θα συνεννοείται με τους συμμαθητές του αλλά και με τη δασκάλα του.

Ζητήστε τη γνώμη ενός γιατρού: Αν η κατάσταση αυτή σας ανησυχεί πραγματικά, ο οικογενειακός σας γιατρός ή ο παιδίατρός σας θα σας διαβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ή θα σας δώσει τις κατάλληλες οδηγίες.

Δε λέει καμία λέξη, όμως επικοινωνεί

Δεν είναι πολυλογάς; Είναι σπάνια περίπτωση. Αν δεν τα καταφέρνετε να αποκρυπτογραφήσετε τη γλώσσα του, θα ακούτε πιθανόν τα επιφωνήματά του που θα συνοδεύονται από γκριμάτσες. Επικοινωνεί!

Αν δεν καταφέρνει να χειρίζεται τη γλώσσα, αυτό δεν το εμποδίζει καθόλου στο να πλησιάσει τα άλλα παιδιά και να παίξει μαζί τους. Παρατηρήστε το, θα δείτε μια επικοινωνιακή στρατηγική που χρησιμοποιεί για να γίνει κατανοητό…

Τρεις λόγοι… ανησυχίας

Όσο χαρούμενο κι να είναι το παιδί σας που καταφέρνει και βρίσκει εύκολα κάποιο τρόπο για να το καταλαβαίνουν οι άλλοι, σίγουρα θα μπει στη διαδικασία να χρησιμοποιεί λέξεις και προτάσεις από τη στιγμή που θα έχει κάποιο κίνητρο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και μερικά σημάδια που μπορεί και να προδίδουν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και ότι πρέπει να το λύσετε χωρίς καθυστερήσεις.

Μένει μέσα στο «καβούκι» του και αργεί να αντιδράσει. Είναι πιθανό να ευθύνεται κάποιο πρόβλημα ακοής γι’ αυτό. Συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας.

Μένει αμίλητο, απομονώνεται και το βλέμμα του είναι απλανές. Ένα ψυχολογικό πρόβλημα ίσως να κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά. Μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια.

Εκνευρίζεται κάθε φορά που δεν μπορείτε να καταλάβετε αυτά που θέλει να πει. Αν δείξει κάποια επιθυμία για επικοινωνία με λέξεις, αλλά δεν τα καταφέρνει, θα ήταν καλό να ζητήσετε από τον παιδίατρο να σας συστήσει κάποιον ειδικό παιδίατρο ή λογοθεραπευτή προκειμένου να αξιολογήσει το παιδί. Μία και μόνο επίσκεψη πολλές φορές είναι αρκετή για να σχηματίσει γνώμη ο ειδικός και να σας πει τι πρέπει να κάνετε.

kids.in.gr

Κάθε πότε θα αλλάζει νούμερο στα παπούτσια;

16 Σεπτ.

Τα ποδαράκια του μεγαλώνουν γρήγορα, γι’ αυτό να προγραμματίσετε χρόνο και χρήμα για τα κατάλληλα, άνετα παπούτσια. Ο οδηγός μας θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε με το θέμα της αγοράς παπουτσιών.

 

Τα μωρά δε χρειάζονται παπούτσια μέχρι και τη στιγμή που θα αρχίσουν να περπατάνε μόνα ή με τη στράτα τους. Ως τότε, καλό είναι να έχουν ελεύθερα τα πόδια τους. Τα μωρά πρέπει να εξασκούν τα δάχτυλα και τους μυς της καμάρας του ποδιού. Αυτό τα βοηθάει να αναπτύσσουν μεγαλύτερη δύναμη και καλύτερη ισορροπία, πράγμα που συμβάλλει στην αποφυγή παραμορφώσεων. Όταν έρθει η στιγμή να αγοράσετε παπούτσια, πηγαίνετε σε ένα εξειδικευμένο σε παιδικά παπούτσια κατάστημα και ζητήστε ένα ζευγάρι για τα πρώτα βήματα του μωρού. Παπούτσια ελαφριά, μαλακά, με πάτο από επίπεδο λάστιχο ή κρεπ, παπούτσια με σταθερότητα στην περιοχή του τακουνιού αλλά και ελαστικά είναι πολύ καλές επιλογές.

Τα παπούτσια για τα πρώτα βήματα του μωρού σας βγαίνουν σε μεγάλη ποικιλία σχεδίων. Σε γενικές γραμμές, όμως, τα περισσότερα έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να επιτρέπουν μεγαλύτερη άνεση στην κίνηση των δαχτύλων. Διαλέξτε ένα ζευγάρι με κορδόνια ή βέλκρο για να διασφαλίσετε ότι το παπούτσι θα μείνει στο πόδι του παιδιού. Τα παπούτσια με ψηλές άκρες είναι επίσης μια καλή επιλογή γιατί δεν επιτρέπουν στα παιδιά να τα βγάλουν εύκολα. Σε αντίθεση με μια ευρέως διαδεδομένη άποψη, σε αυτό το στάδιο το πόδι του παιδιού δε χρειάζεται στήριξη στον αστράγαλο. Επιπλέον, δε χρειάζεται στήριξη στην καμάρα του, καθώς μέχρι την ηλικία των 3 ετών δε θα έχει ούτως ή άλλως καλοσχηματισμένη καμάρα.

Αναζητήστε παπούτσια με απορροφητική εσωτερική σόλα και επάνω μέρος, κατασκευασμένα από ένα φυσικό υλικό, όπως το δέρμα ή τον καμβά. Αποφύγετε, αρχικά, τα αθλητικά, καθώς οι σόλες τους είναι συνήθως κατασκευασμένες από παχύ, άκαμπτο λάστιχο και το επάνω μέρος είναι συνήθως από χοντρό δέρμα ή καμβά, πράγμα που τα κάνει βαριά. Επιπλέον, τα μωρά δεν πρέπει να φοράνε μπότες, γιορτινά παπούτσια με γλιστερές σόλες, μοκασίνια ή οτιδήποτε με ψηλό τακούνι.

Τα γεγονότα

  • Το ποδαράκι του παιδιού μεγαλώνει πάνω από μισό νούμερο κάθε τρεις μήνες όταν είναι κάτω των 16 μηνών, μισό νούμερο κάθε τρεις μήνες όταν είναι μεταξύ 16 και 24 μηνών και μισό νούμερο κάθε τέσσερις μήνες όταν είναι 2 με 3 ετών. Η ανάπτυξη συνήθως επιβραδύνεται μετά την ηλικία αυτή, ωστόσο, θα πρέπει κάθε τέσσερις μήνες να ελέγχετε κατά πόσο του κάνουν τα παπούτσια του.
  • Όταν θα χρειάζεται αγώνας για να του βάλετε τα παπουτσάκια του, σημαίνει ότι χρειάζεται καινούργια παπούτσια. Το παπούτσι πρέπει πάντα να γλιστράει με ευκολία στο πόδι του. Κόκκινα σημάδια από «χτύπημα», φουσκάλες ή κάλους επιβάλλουν την αγορά νέων παπουτσιών.
  • Τα καλύτερα παπούτσια είναι αυτά που κατασκευάζονται από υλικά με πόρους που επιτρέπουν την κυκλοφορία του αέρα εντός του ποδιού. Αγοράστε παπούτσια από δέρμα, σουέτ ή νουμπούκ. Αποφύγετε συνθετικά υλικά που προκαλούν εφίδρωση.
  • Τα μεταχειρισμένα παπούτσια για πάρτι και οι μπότες για το χιόνι ή τη βροχή είναι μια χαρά. Όταν όμως πρόκειται για παπούτσια καθημερινής χρήσης, προσπαθήστε να αγοράζετε καινούργια.

Πώς να διαλέξετε το σωστό μέγεθος

1ο βήμα

Ζητήστε από τον πωλητή να μετρήσει το ποδαράκι του παιδιού σας ή κάντε το μόνοι σας. Μετρήστε και τα δύο πόδια και πάρτε παπούτσια που ταιριάζουν στο μεγαλύτερο πόδι. Πάντα να τα δοκιμάζετε πριν τα αγοράσετε, καθώς τα μεγέθη μπορεί να διαφέρουν πολύ από τον ένα κατασκευαστή στον άλλο.

2ο βήμα

Τα παιδιά αντανακλαστικά στρέφουν προς τα πάνω τα δάχτυλά τους όταν φορούν τα παπούτσια. Γι’ αυτό, ανοίξτε το παπούτσι, όσο γίνεται, πριν βάλετε το πόδι του μέσα. Έτσι, θα ισιώσει τα δάχτυλά του όταν σταθεί όρθιο. Αν δεν τα χαλαρώσει, πιέστε τα ελαφρά με τα δάχτυλά σας.

3ο βήμα

Όταν το παιδί είναι όρθιο, ελέγξτε αν υπάρχει μεταξύ του μακρύτερου δαχτύλου του ποδιού και του παπουτσιού κενό ίσο με το πλάτος του αντίχειρά σας. Η φτέρνα θα πρέπει να ακουμπάει στο πίσω μέρος του παπουτσιού για να είναι η μέτρηση σωστή.

4ο βήμα

Ελέγξτε το πλάτος του παπουτσιού περνώντας το δάχτυλό σας από τις άκρες του. Αν δεν μπορείτε να κινήσετε το δάχτυλό σας εύκολα, το παπούτσι είναι σφιχτό. Αν σας φαίνεται φαρδύ, προσαρμόστε τα κορδόνια ή βέλκρο και σφίξτε το.

5ο βήμα

Βάλτε το παιδί να περπατήσει λίγο. Αν το ποδαράκι του γλιστράει, τότε τα παπούτσια είναι πολύ μεγάλα. Αν σηκώνει το πόδι του περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως, τα παπούτσια μπορεί να είναι πολύ βαριά ή άκαμπτα. Αν φαίνεται να τα ξεχνάει, είναι δείγμα ότι δεν το ενοχλούν. Να θυμάστε πάντα ότι τα άνετα παπούτσια δε χρειάζονται περίοδο προσαρμογής.

Γενικά, το ιδανικό παπούτσι για το μικρό παιδί πρέπει να έχει εύκαμπτη σόλα και σταθερή υποστήριξη στην καμάρα του ποδιού. Τα κορδόνια ή το βέλκρο θα πρέπει να διατηρούν τη φτέρνα στη σωστή θέση και να αποτρέπουν το πόδι να γλιστρήσει μπροστά.

kids.in.gr

Το κλαμπ των δυνατών μυαλών!

14 Σεπτ.

Κάποια παιδιά ξεχωρίζουν αμέσως! Πριν ακόμα πάνε σχολείο μιλάνε άπταιστα 2-3 ξένες γλώσσες, διαβάζουν με άνεση την εφημερίδα και ξέρουν απ έξω τον πολλαπλασιασμό του 8, ενθουσιάζοντας του γονείς τους που οραματίζονται ένα λαμπρό μέλλον για τα βλαστάρια τους.

 

«Τον άλλο μήνα», μου λέει η φίλη μου η Νατάσσα, «θα πάω την Αννούλα μου να κάνει τεστ IQ. Πιστεύω πως, μολονότι είναι 7 χρόνων, ο δείκτης ευφυΐας της είναι πολύ προχωρημένος!» Είναι αλήθεια ότι το παιδί έχει ιδιαίτερες νοητικές ικανότητες. Δεν είναι τυχαίο που από το νηπιαγωγείο απαντούσε σε περίπλοκες μαθητικές ασκήσεις! «Παίρνω την ελληνική Mensa», μου λέει, «για να δω κάθε πότε κάνουν τεστ ευφυΐας». Της απαντάει ο τηλεφωνητής, ακολουθούν πληροφορίες για το πότε θα διεξαχθούν τα τεστ, με την υπογράμμιση πως διαρκούν είκοσι λεπτά και απευθύνονται και σε παιδιά αρκεί να είναι από 14 χρονών και πάνω. Κόστος συμμετοχής: 20 ευρώ. «Τι κρίμα», μονολογεί η φίλη μου, «η Αννούλα μου είναι μόνο 7 χρόνων…»

«Μαμά» φωνάζει την ίδια ώρα η μικρή από το δωμάτιο της. Ακολουθώντας τη φίλη μου μπαίνω κι εγώ στην κρεβατοκάμαρα της Αννας. Όσο οι δυο τους τα λένε, ρίχνω ματιές στα βιβλία της, ξεχωρίζοντας ανάμεσά τους παιδικές εκδόσεις για τα ηλιακά συστήματα, τις πλανητικές τροχιές και τους αστρικούς κόσμους! Σε λίγο μου εκμυστηρεύεται… μεταφυσικές ανησυχίες της και προβληματισμούς γύρω από τη ματαιότητα της ύπαρξης, ενώ μια πρότασή μου για βόλτα στην παιδική χαρά πέφτει στο κενό, καθώς η μικρή δηλώνει με απόλυτη σοβαρότητα πως έχει να διαβάσει για το περιβάλλον!

Mensa: Το κλαμπ των δυνατών μυαλών

Πώς μπορεί ο καθένας μας να μάθει τον προσωπικό του δείκτη νοημοσύνης; Αυτός ήταν ο λόγος που ιδρύθηκε η παγκόσμια οργάνωση Mensa το 1946 στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από τον αυστραλό δικηγόρο Ρόλαντ Μπέριλ και τον δόκτορα Λανς Γουέρ, έναν επίσης δικηγόρο που εκείνο το διάστημα προσπαθούσε να τελειοποιήσει ένα τεστ νοημοσύνης για λογαριασμό του Εθνικού Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών.

Οι δυο τους γνωρίστηκαν κατά τύχη στο τρένο και ο Γουέρ εκμυστηρεύτηκε το όνειρό του για τη δημιουργία ενός κλαμπ ευφυών ανθρώπων. Λίγους μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα την 1η Οκτωβρίου, ο Μπέριλ έπαιρνε από τον Γουέρ το πρώτο τεστ Mensa που λατινικά σημαίνει τραπέζι, πλην όμως mens σημαίνει μυαλό και mensis σημαίνει μήνας. Από την ένωση «τραπέζι, μυαλό, μήνας», κάτι σαν «η μηνιαία συνάντηση μεγάλων μυαλών γύρω από ένα τραπέζι» βγήκε το Mensa!

Θέλετε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για τη Mensa;

  • Μέχρι σήμερα ο συνολικός αριθμός των μελών της ανέρχεται σε 110.000 ανθρώπους σε 100 χώρες του κόσμου, ενώ οργανισμοί της υπάρχουν σε 40 χώρες!
  • Μόνο το 2% του κόσμου πληροί τις προδιαγραφές της Mensa!
  • Στη βρετανική μητρική Mensa το νεαρότερο άτομο που έγινε μέλος της ήταν ένα αγοράκι 2 χρόνων τη δεκαετία του 90. Για λίγες μέρες διαφορά μάλιστα κινδύνευσε να χάσει το ρεκόρ του από ένα συνομήλικό του κοριτσάκι που είχε σημειώσει τελευταία 167 βαθμούς και θα μπορούσε να πετύχει μεγαλύτερη επίδοση αν δεν είχε αποκοιμηθεί!
  • Η ελληνική Mensa ξεκίνησε να λειτουργεί το 1986. Για να γίνει κανείς μέλος της χρειάζεται να κάνει τεστ νοημοσύνης και να συγκεντρώσει το λιγότερο 148 βαθμούς (ο Αϊνστάιν είχε 164). Στα τεστ υπάρχουν ερωτήσεις όπως: Ο Γιώργος, ο αδερφός της Αννας, έχει έναν περισσότερο αδερφό από όσες έχει αδερφές. Πόσους περισσότερους αδερφούς από αδερφές έχει η Αννα;

Στη ζυγαριά της ευφυΐας

Σύμφωνα με τον πίνακα που παίζει τον πρώτο ρόλο στα τεστ IQ (Intelligence Quotient):

– Όσα παιδιά (ή μεγάλοι) στα τεστ νοημοσύνης έχουν δείκτη ευφυΐας από 146 και πάνω είναι αυτό που λέμε μεγαλοφυείς.
– Αν έχουν μεταξύ 131-145, πρόκειται για παιδιά εξαιρετικά ευφυή.
– Από 115- 130: Σε αυτήν την κατηγορία συγκαταλέγονται οι ευφυείς – μιλάμε για το 15-20% του παγκόσμιου πληθυσμού.
– Από 71-100 είναι ο μέσος όρος νοημοσύνης των φυσιολογικών ανθρώπων.

Δεν αρκεί ο δείκτης ευφυΐας

Τελικά ποια παιδιά είναι χαρισματικά; Είναι αλήθεια πως απάντηση συγκεκριμένη δεν μπορεί να δοθεί και ο ορισμός του χαρισματικού παιδιού έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Μέχρι το 1960 περίπου στηριζόταν αποκλειστικά στο δείκτη ευφυΐας, αφού χαρισματικά θεωρούνταν όσα παιδιά είχαν δείκτη πάνω από 145 (περίπου το 3% του συνολικού πληθυσμού). Αργότερα όμως οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι δεν αρκεί ο συγκεκριμένος δείκτης για να καθορίσει ποια παιδιά ανήκουν σε αυτήν την εκλεκτή ομάδα και έτσι προχώρησαν σε έναν πιο ευρύ ορισμό του χαρισματικού, ο οποίος περιλαμβάνει διάφορους τομείς: τον νοητικό (που βασίζεται στο δείκτη ευφυΐας), τον ακαδημαϊκό (για το παιδί που είναι πολύ καλό σε ένα μάθημα π.χ. μαθηματικά), καθώς στις ικανότητες της δημιουργικότητας, τις αρχηγικές ικανότητες και τις ιδιαίτερες κλίσεις στις τέχνες.

Η ετικέτα του «χαρισματικού» παιδιού σήμερα, με βάση τα παραπάνω, αποδίδεται στο 5% με 7% των παιδιών σχολικής ηλικίας στις ΗΠΑ.

Ξεχωρίζοντας τα χαρισματικά παιδιά

Σύμφωνα με αμερικανούς παιδοψυχολόγους, ο όρος «χαρισματικός» χρησιμοποιείται για το παιδί που σημειώνει υψηλές επιδόσεις σε μια από τις εξής κατηγορίες:

  • γενική νοητική ικανότητα
  • θεωρητική ευχέρεια μάθησης
  • δημιουργική παραγωγική σκέψη
  • ηγετική ικανότητα
  • εικαστικές τέχνες και εκτέλεση ρόλων

Με άλλα λόγια, το παιδί σας είναι χαρισματικό αν:

1. Τα καταφέρνει θαυμάσια στον προφορικό λόγο.
2. Αναπτύσσει νέες ιδέες.
3. Μαθαίνει γρήγορα και εφαρμόζει εύκολα τις γνώσεις του.
4. Θυμάται αυτά που έμαθε.
5. Τα βγάζει πέρα μια χαρά χωρίς να θολώνει με ένα κάρο πληροφορίες.
6. Ρωτάει συνέχεια γεμάτο περιέργεια και λαχτάρα για μάθηση.
7. Τα πάει πολύ καλά στην ανάγνωση.
8. Μαθαίνει από τις εμπειρίες του.
9. Έχει μεγαλύτερη ωριμότητα από τους συμμαθητές του.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί σας

Όσοι έχουν «παιδιά-θαύματα» χρειάζεται να προσέξουν τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιηθούν τα χαρίσματα και οι ικανότητές τους. Πρέπει δηλαδή οι γονείς να βρουν γι αυτά τα παιδιά το κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Επίσης πρέπει να τα αντιμετωπίζουν όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά ώστε να μεγαλώσουν φυσιολογικά χωρίς να αποξενωθούν από τους συνομηλίκους τους απολαμβάνοντας όλες τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Μήπως το τρίχρονο παιδί σας είναι χαρισματικό;

  • Ένας τόσος δα μπόμπιρας και εκφράζεται σαν μεγάλος μιλώντας με ολοκληρωμένες προτάσεις; Τότε απαντάτε κι εσείς με ολοκληρωμένες προτάσεις (μη σας ξεγελά το μέγεθός του). Αλλιώς το παιδί θα εκνευριστεί πολύ.
  • Επιτρέψτε του να παίζει με παιχνίδια που είναι για μεγαλύτερα παιδιά, γιατί πιθανότατα θα βαριέται τις δραστηριότητες που απευθύνονται σε παιδιά της ηλικίας του.
  • Ενθαρρύνετέ το να διαβάζει και διαβάστε του κι εσείς.
  • Δώστε του υλικά που αυξάνουν τη δημιουργικότητα όπως μαρκαδόρους και πλαστελίνες.
  • Μάθετε του μουσική ή γράψτε το σε κάποια σχολή μουσικής.
  • Μεγαλώνοντας βοηθήστε το με κάθε τρόπο να ακολουθήσει τα ενδιαφέροντά του και φροντίστε να παίρνετε πολύ σοβαρά τις συζητήσεις που κάνετε μαζί του. Τα χαρισματικά παιδιά μιλάνε πολύ και κάνουν πολλές ερωτήσεις. Εκνευρίζονται όμως και αγχώνονται εύκολα αν οι γονείς αγνοούν τις ερωτήσεις τους. Πρέπει λοιπόν να του απαντάτε ολοκληρωμένα ώστε να του δείχνετε πόσο το σέβεστε.

original posted on paidimag.gr