Ασφαλής τροφή στην Ευρώπη – μύθος ή πραγματικότητα;

5 Μαρ.

image

Το τελευταίο σκάνδαλο με την εσφαλμένη σήμανση των προϊόντων βόειου κρέατος, στα οποία είχαν βρεθεί ίχνη αλογίσιου κρέατος, για μια ακόμα φορά ανάγκασε να προβληματιστούμε, κατά πόσο ποιοτικοί είναι οι έλεγχοι που διενεργούνται για την ασφάλεια των τροφίμων στην Ευρώπη.

Η παρουσία αλογίσιου κρέατος στο βόειο δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα κακού ελέγχου από την πλευρά των αρμόδιων αρχών της Ευρώπης, και για μια ακόμα φορά θέτει το ζήτημα της εμπιστοσύνης στα τρόφιμα στη Ευρώπη.

Ο πρόεδρος της διοίκησης της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Εταιρειών Καταναλωτών, Ντμίτρι Γιάνιν δεν βλέπει μεγάλα προβλήματα για τους Ευρωπαίους καταναλωτές από τα σκάνδαλα που έχουν εκτυλιχθεί.

– Θεωρώ, ότι η περίπτωση εύρεσης προϊόντων, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών οδηγιών, δείχνει ότι το σύστημα υπάρχει, λειτουργεί. Γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση ξοδεύει πολλά χρήματα για τη συντήρηση μίας από τις καλύτερες εργαστηριακές βάσεις στον κόσμο.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ιστορία της νομοθεσίας της ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας τροφίμων είναι λίγο παραπάνω από 10 έτη. Το 2002 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τις Γενικές Αρχές και Απαιτήσεις της Νομοθεσίας για τα Τρόφιμα (General Principles and Requirements of Food Law).

Σήμερα οι κανονισμοί και οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλύπτουν πρακτικά όλες τις πτυχές παραγωγής τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων και των αυστηρών απαιτήσεων για τη σήμανση των προϊόντων και την ακριβή αναγραφή των στοιχείων που περιέχουν.

Εν τω μεταξύ, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές είναι δύσπιστοι σε όλους τους κανονισμούς και οδηγίες της ΕΕ. Μπορεί σύμφωνα με όλους τους ελέγχους τα προϊόντα αυτά να είναι καλά, όμως στη γεύση είναι απαίσια – θεωρούν πολλοί.

Ένα άλλο πρόβλημα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς και οδηγίες είναι το γεγονός, ότι στο πλαίσιο άμεσης μέριμνας για την υγεία των ανθρώπων, οι αξιωματούχοι ανησυχούν για φαινομενικά ασήμαντα πράγματα, όπως το σχήμα της μπανάνας, του αγγουριού, της ντομάτας και άλλων αγροτικών προϊόντων. Αυτό οδηγεί, από τη μία, σε αύξηση των τιμών αυτών των προϊόντων, ενώ από την άλλη, ότι πολλά από αυτά τα προϊόντα καταλήγουν στα σκουπίδια. Στην ΕΕ κάθε χρόνο απορρίπτονται μέχρι 90 εκατομμύρια τόνοι διαφόρων τροφών. Σε αυτό «φταίει» όχι μόνο η «μη σύμφωνη με τις προδιαγραφές» μορφή του προϊόντος, αλλά και ο αυστηρός έλεγχος της ημερομηνίας λήξης όλων των τροφίμων. Το κρέας, τα λαχανικά, τα φρούτα, το ψωμί που έχουν λήξει καταλήγουν στους κάδους απορριμάτων.

Όλα αυτά μαζί οδήγησαν σε φαινόμενα όπως το «freeganism» – η κατανάλωση τροφών, που έχουν βρεθεί στα σκουπίδια. Η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι η κατανάλωση οικολογικά καθαρών τροφίμων. Είναι πιο ακριβά, όμως, τουλάχιστον υπάρχει η εγγύηση ότι ο άνθρωπος δεν θα δηλητηριαστεί.

Η αγορά των βιολογικών τροφίμων αποτελεί φροντίδα όχι μόνο της ατομικής υγείας, αλλά και της φύσης, αφού μια τέτοια παραγωγή τη σέβεται περισσότερο και επιτρέπει την εξοικονόμηση νερού και χημικών, θεωρεί ο Ντμίτρι Γιάνιν.
Ο ίδιος, όπως και πολλοί ειδικοί, επαινεί το σύστημα ελέγχου ποιότητας των τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως, οι απλοί καταναλωτές στην πλειοψηφία τους είναι δύσπιστοι ως προς την ποιότητα των τροφίμων που αγοράζουν.
Η φωνή της Ρωσίας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s