Advertisements

Ρωσική υπηκοότητα στα παιδιά μικτών γάμων

9 Φεβ.

Οι Ρώσοι υπήκοοι, παντρεμένοι με πολίτες άλλων χωρών, δεν θα υποχρεούνται να ζητούν την άδεια των δεύτερων για να δώσουν στα παιδιά τους τη ρωσική υπηκοότητα. Η Δούμα εξετάζει την αλλαγή του νόμου, για αυτόματη απόδοση της ρωσικής υπηκοότητας.

image

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έπεσε το ονομαζόμενο “σιδηρούν παραπέτασμα”, μία από τις συνέπειες ήταν η ραγδαία αύξηση των γάμων ανάμεσα σε Ρώσους και ξένους πολίτες. Βασικά, επρόκειτο για τις Ρωσίδες που παντρεύονταν με ξένους.

Εκείνη την εποχή σχεδόν μιά στις δύο νεαρές Ρωσίδες πίστευαν ότι στη “ευημερούσα Δύση” σίγουρα τις περιμένει ένας πρίγκιπας με άσπρο άλογο, ή, καλύτερα, με μια … “Μερσεντές”. Ο πρίγκιπας βέβαια, θα τις πήγαινε στο οικογενειακό τους κάστρο, η τουλάχιστον σε μια βίλα με θέα τη θάλασσα. Τα ρομαντικά όνειρα για τους πρίγκιπες εξατμίστηκαν πολύ γρήγορα. Και η πλειοψηφία των “σταχτοπούτων” αρκέστηκε σε απλούς υδραυλικούς ή τεχνικούς αυτοκινήτων. Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες.

Τα βασικά προβλήματα προέκυψαν αργότερα, όταν από τους μικτούς γάμους, άρχισαν να γεννιούνται παιδιά. Και εδώ οι μανάδες ανακάλυψαν ξαφνικά ότι τα δικαιώματά τους ως προς τα ίδια τους τα παιδιά είναι περιορισμένα. Και, όσο παράξενο και να φαίνεται, ήταν περιορισμένα και στην ίδια τη νομοθεσία της  χώρας τους. Η αλήθεια είναι ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ψηφίστηκε στη Ρωσία  νόμος που επέτρεπε τη χορήγηση της ρωσικής υπηκοότητας στα παιδιά από μικτούς γάμους μεταξύ Ρώσων και ξένων πολιτών μόνο με συναίνεση εκ μέρους του τελευταίου. Ωστόσο, κάτι παρόμοιο δεν υπάρχει στις νομοθεσίες των αναπτυγμένων χωρών, ούτε στις ΗΠΑ, ούτε στον Καναδά, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, την Γερμανία, την Γαλλία, την Φινλανδία. Εάν ένας από τους γονιούς έχει την υπηκοότητα της αντίστοιχης χώρας, το παιδί του την παίρνει αυτόματα, ή μετά  από σχετική αίτηση ενός από τους συζύγους.
Επιπλέον, για να πάρει κανείς, για παράδειγμα, την ιταλική υπηκοότητα, αρκεί να έχει προγιαγιά Ιταλίδα ή προπάππο Ιταλό. Ενώ οι χώρες που σχεδιάζουν τη δημογραφική πολιτική τους, όπως για παράδειγμα η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, καθώς και η Αγγλία και ο Καναδάς, χορηγούν υπηκοότητα εάν υπάρχει αντίστοιχη γιαγιά ή παππούς. Κάποιες χώρες, όπως η Φιλανδία, δηλώνουν σαφώς στις ιστοσελίδες των αρμοδίων κρατικών υπηρεσιών ότι “το παιδί της Φινλανδής μητέρας λαμβάνει την φινλανδική υπηκοότητα μόλις γεννιέται”. Όντως, μιας και η ταυτότητα της μητέρας είναι πάντα εξακριβωμένη, δεν υφίστανται άλλες προϋποθέσεις για πάρει το παιδί της την υπηκοότητά της, έστω και γεννημένο στο εξωτερικό.

Διακρίσεις σε βάρος των Ρωσίδων;

Μόνο η Ρωσία είχε αυτόν τον άδικο νόμο για τις γυναίκες – πολίτες της. Πριν από μερικά χρόνια, λοιπόν, βουλευτές επιχείρησαν να περάσουν ένα νομοσχέδιο που θα ακύρωνε αυτόν το νόμο. Όμως η απάντηση ήταν ότι κάτι τέτοιο “συνιστά καταπάτηση των δικαιωμάτων του ξένου γονιού”. Η ιδιαίτερη αυτή φροντίδα για τον ξένο γονιό, εις βάρος των πολιτών της Ρωσίας, ήταν αδιανόητη, και γεννά εύλογα ερωτηματικά. Οπως και να’ χει, πέρσι τον Απρίλιο, ο τότε Πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, εισηγήθηκε στη Δούμα (ρωσική Βουλή) την αναθεώρηση του νόμου για τα παιδιά από μικτούς γάμους. Εκεί η διατύπωση ήταν ξεκάθαρη: “Η συγκατάθεση του ξένου γονιού δεν χρειάζεται”.

Κατά τη συζήτηση αναφέρθηκε ότι σε ξένες χώρες, όπου εκδηλώνονται έντονες διαφωνίες ανάμεσα στους δύο συζύγους, συχνά η υποχρεωτική συγκατάθεση του ξένου γονιού αποτελεί αξεπέραστο εμπόδιο, προκειμένου να πολιτογραφηθεί ως Ρώσος το παιδί. Δηλαδή, σε τέτοιες ακραίες περιπτώσεις, η ρωσική πλευρά αδυνατούσε να υποστηρίξει αυτό το παιδί, δεδομένου μάλιστα ότι είχε την υπηκοότητα πολίτη άλλου κράτους. Στις ίδιες συζητήσεις ελέχθη ότι τα τελευταία χρόνια είχαν συμβεί πολλές “διακρατικές” οικογενειακές συγκρούσεις με αντικείμενο τη φροντίδα των παιδιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το γεγονός ότι τα παιδιά δεν είχαν τη ρωσική υπηκοότητα έπαιξε αποφασιστικό ρόλο.

Τους παίρνουν τα παιδιά

Τα πράγματα δείχνουν να είναι ιδιαιτέρως σοβαρά. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις μέσα σε έναν χρόνο, περί τους 80 Ρώσους πολίτες από 22 χώρες, προσέτρεξαν και ζήτησαν την βοήθεια της κοινωνικής οργάνωσης “Ρωσίδες μητέρες”, όταν οι τοπικές αρχές τους απέσπασαν τα παιδιά  για να τα υιοθετήσουν άλλες οικογένειες(!). Τα πιο σοβαρά περιστατικά έχουν καταγραφεί στη Φινλανδία. Σήμερα, υπάρχουν αναφορές για 50 παιδιά, τα οποία με διάφορες –ενίοτε τελείως επινοημένες- αιτιάσεις, αποσπάστηκαν από τους Ρώσους γονιούς τους. Υπήρξαν επίσης, πολλές παρόμοιες περιπτώσεις στη Νορβηγία, αλλά και στις χώρες Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία, Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία, Ιταλία, Δανία, Αυστραλία, Αυστρία, Ισπανία, Μάλτα, κ.ο.κ.. Και κάθε φορά η παροχή υποστήριξης στους γονιούς, από τις ρωσικές αρχές, προσκρούει στο εμπόδιο του νόμου για την υπηκοότητα.

Επιτέλους, στις 22 Ιανουαρίου 2013 πραγματοποιήθηκε στη Δούμα η διαβούλευση πάνω στο προτεινόμενο από τον Πρόεδρο έγγραφο. Υπάρχει ελπίδα ότι το νομοσχέδιο θα περάσει εύκολα και τα άλλα στάδια, καθότι η πλειοψηφία των βουλευτών το υπερψήφισαν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η Ρωσία τώρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s